การบวชในวัยเด็กในฐานะภาพสะท้อนความไม่เป็นธรรม เชิงนโยบายและคุณค่าสาธารณะในสังคมไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้วิเคราะห์ปรากฏการณ์การบวชของเด็กชายในประเทศไทยในฐานะกลไกสังคมที่ตอบสนองต่อความยากจนเชิงโครงสร้างและช่องว่างของระบบสวัสดิการภาครัฐ แม้ว่าการบวชจะถูกมองว่าเป็นกิจกรรมทางศาสนา แต่การศึกษาพบว่าเด็กจากครัวเรือนยากจนมักเข้าสู่สมณเพศเพื่อเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐาน เช่น การศึกษา อาหาร และที่อยู่อาศัย บทความนี้ใช้กรอบรัฐประศาสนศาสตร์เพื่อตีความปรากฏการณ์นี้ในบริบทของการจัดสรรทรัพยากรและการบริการสาธารณะที่ไม่ทั่วถึง ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการบวชเด็กทำหน้าที่เป็น social safety net ทางเลือก ที่วัดจัดให้ภายในระบบสวัสดิการนอกทางการ แต่ในขณะเดียวกันก็สะท้อนถึง ความล้มเหลวของนโยบายรัฐ ในการรับรองโอกาสที่เท่าเทียมสำหรับเด็กทุกคน การพึ่งพาสถาบันศาสนาโดยไม่มีกลไกสนับสนุนที่ชัดเจนถือเป็น policy gap และแสดงถึงการผลักภาระทางสังคมไปยังสถาบันศาสนา บทความนี้เสนอให้รัฐสร้างความร่วมมือเชิงนโยบายอย่างเป็นทางการกับวัด เพื่อให้การบวชเด็กเป็นทางเลือกทางศาสนาแทนการเป็นกลไกความอยู่รอด พร้อมทั้งขยายบริการสาธารณะและสวัสดิการเด็กแบบถ้วนหน้า โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทและครัวเรือนยากจน การตีความปรากฏการณ์นี้ในมิติรัฐประศาสนศาสตร์ช่วยให้เห็นข้อบ่งชี้ของความอยุติธรรมเชิงโครงสร้างและเสนอแนวทางเพื่อยกระดับการจัดการสวัสดิการและการกำกับดูแลที่เป็นธรรมสำหรับเด็กยากจนในประเทศไทย