การใช้อินเทอร์เน็ตประสานสรรพสิ่งเพื่อการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมกลไกการออกแบบกิจกรรมเชิงโต้ตอบสำหรับผู้เรียนยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาบทบาทของเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง ต่อการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของผู้เรียนในยุคดิจิทัล โดยเน้นการออกแบบกิจกรรมเชิงโต้ตอบที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถมีส่วนร่วมปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน และสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองผ่านสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงด้วยอุปกรณ์ IoT ทั้งนี้มีการนำเสนอกรอบแนวคิด ตัวอย่างกรณีศึกษา ตลอดจนการวิเคราะห์แนวทางการใช้ IoT อย่างมีประสิทธิภาพในบริบทการศึกษา

ผลการศึกษาพบว่าการบูรณาการ IoT ไม่เพียงช่วยยกระดับการเรียนรู้แต่ยังส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลและการคิดเชิงนวัตกรรมของผู้เรียนอีกด้วย ผลการศึกษาพบว่า IoT มีศักยภาพในการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้แบบอัจฉริยะ) ที่เอื้อต่อการมีปฏิสัมพันธ์แบบเรียลไทม์ระหว่างผู้เรียนกับเนื้อหา ผู้สอน และเพื่อนร่วมเรียน สามารถนำมาใช้ในการออกแบบกิจกรรมเชิงโต้ตอบที่ตอบสนองต่อความแตกต่างระหว่างบุคคล ส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่องและช่วยสนับสนุนการเรียนรู้แบบทุกที่ทุกเวลา และเพิ่มโอกาสในการเชื่อมโยงประสบการณ์จากโลกจริงเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้

ในด้านการออกแบบกิจกรรม พบว่ากลไกสำคัญประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ผู้เรียน อุปกรณ์ IoT แพลตฟอร์มการเรียนรู้ กิจกรรมเชิงโต้ตอบ และผลลัพธ์การเรียนรู้ ซึ่งเชื่อมโยงกันผ่านกระบวนการแบบวงจรป้อนกลับ ที่ช่วยให้สามารถปรับปรุงกิจกรรมการเรียนรู้ได้อย่างต่อเนื่องตามข้อมูลจริงที่ได้รับ อย่างไรก็ตาม การประยุกต์ใช้ IoT ยังมีข้อจำกัดในด้านโครงสร้างพื้นฐาน ความพร้อมของผู้สอนความปลอดภัยของข้อมูล และต้นทุนในการพัฒนา

โดยสรุป การบูรณาการ IoT กับการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมสามารถยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนรู้ ส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัล การคิดเชิงวิเคราะห์ และนวัตกรรมของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพหากมีการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เหมาะสมและคำนึงถึงบริบทการใช้งานอย่างรอบด้านซึ่งข้อค้นพบจากบทความนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาโมเดลการเรียนรู้และนวัตกรรมทางการศึกษาที่สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมดิจิทัลในอนาคต