กระบวนทัศน์ใหม่ของการสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์ในยุคดิจิทัล

ผู้แต่ง

  • Thanarak Santhuenkaew Thai

คำสำคัญ:

กระบวนทัศน์ใหม่, การสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์, ชั้นเรียนดิจิทัล

บทคัดย่อ

การสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์ในยุคดิจิทัลเป็นกระบวนการที่ใช้เทคโนโลยีและแพลตฟอร์มออนไลน์ในการสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีความสมเหตุสมผลและมีประสิทธิภาพสูงขึ้นสำหรับผู้เรียนและผู้สอนในระบบการศึกษาดิจิทัลขณะนี้ กระบวนทัศน์นี้เน้นการสร้างสถานการณ์การเรียนรู้ที่ให้โอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมและการสื่อสารอย่างเต็มประสิทธิภาพ ผู้เรียนสามารถสอบถามคำถาม, แสดงความคิดเห็น, และทำงานร่วมกันในโครงงานหรือกิจกรรมการเรียนรู้ ซึ่งสร้างพื้นที่สำหรับการสนับสนุนและการเรียนรู้ที่มีความหมายอย่างแท้จริง ด้วยการใช้เทคโนโลยีที่สนับสนุนการสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียนดิจิทัล จะเป็นการเสริมสร้างการเรียนรู้ที่น่าสนใจและมีประสิทธิภาพสำหรับผู้เรียนทุกคนในสถานการณ์การศึกษาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในสมัยปัจจุบันอย่างแท้จริง

เอกสารอ้างอิง

ขัณธ์ชัย อธิเกียรติและธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2563). การสอนแบบทันสมัยและเทคนิควิธีสอนแนวใหม่. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2567. จาก http://regis.skru.ac.th/RegisWeb/data filedownload/25590714-15.pdf

ศรุดา ทิพย์แสง. (2564). นวัตกรรมเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไรกับเทคโนโลยี. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2567. จาก https://www.scimath.org/article-technology/item/11658-2020-06-30-06-14-32

เอกปวีร์ สีฟ้า. (2566). ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2567. จาก https://www.educathai.com/knowledge/articles/665

อนุศร หงส์ขุนทด. (2565). รวมสุดยอดเครื่องมือ AI ให้การสอนง่ายขึ้น. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2567. จาก http://krukob.com/web/dpa-8/

True VWORLD. (2564). Blended Learning เทรนด์การเรียนแบบใหม่ในยุค New Normal. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2567. จาก https://shorturl.asia/cXDrV

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

Santhuenkaew, T. (2024). กระบวนทัศน์ใหม่ของการสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์ในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการบริหารการจัดการและการสื่อสาร (ITMC), 1(1), 1–7. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/itmc/article/view/729

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย