โอรสและตระกูลมาร์กอสในการเมืองฟิลิปปินส์

Abstract

บทความในหัวข้อ ‘โอรสและตระกูลมาร์กอสในการเมืองฟิลิปปินส์’ โดยจะมุ่งพินิจไปที่ ‘ทายาททางการเมืองและตระกูลมาร์กอส’ ซึ่งผู้เขียนเริ่มต้นจากการอธิบายถึงระบอบมาร์กอสโดยมีตัวแสดงหลักคือ ‘เฟอร์ดิ-นานด์ มาร์กอส’ และหลังจากระบอบมาร์กอสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1986 ผู้เขียนจะอธิบาย ทายาทและสมาชิกในครอบครัวมาร์กอสที่มาตัวแสดงได้แก่ ‘อีเมลดา มาร์กอส’ ‘ไอมี่ มาร์กอส’ และ ‘บองบอง มาร์กอส’ ตลอดจนสมาชิกคนในครอบครัวมาร์กอสสายต่าง ๆ โดยมีหัวข้อหลัก 5 หัวข้อคือ (1) ฟิลิปปินส์ภายใต้ระบอบของตระกูลมาร์กอส ระบอบดังกล่าวทำให้ตระกูลมาร์กอสถึงจุดสูงสุดและถึงจุดต่ำสุดของการครองอำนาจ ผลลัพธ์ที่ได้ของระบอบมาร์กอสคือ การเสริมแรงตระกูลทางการเมืองที่มีลักษณะตามคติเห็นแก่ญาติ (nepotism) ระบบอุปถัมภ์ (patronage) และทุนนิยมพวกพ้อง (cronyism capitalism) (2) ราชวงศ์ทางการเมืองในฟิลิปปินส์ พบว่าการเมืองฟิลิปปินส์เต็มไปด้วยสมาชิกการตระกูลทางการเมืองที่ครอบงำอำนาจการเมืองในระดับท้องถิ่นและในระดับชาติ (3) โอรสและตระกูลมาร์กอส ในส่วนนี้จะพบว่าหลังการสิ้นสุดอำนาจในปี ค.ศ 1986 สมาชิกในตระกูลมาร์กอสได้ค่อย ๆ ไต่ระดับตำแหน่งทางการเมืองขึ้นมาเรื่อย ๆ จนได้กลับคืนสู่อำนาจอีกครั้ง และ (4) การวิพากษ์ภายใต้กรอบของแนวคิด nepotism จะพบว่า โดยจะแบ่งการวิเคราะห์ออกเป็น 2 ส่วนคือ การวิพากษ์ ‘บองบอง มาร์กอส’ ในฐานะโอรสทางการเมืองของตระกูลมาร์กอสที่เชื่อมโยงกัน 3 ประการคือ การเป็นผู้ที่รับอภิสิทธิ์ การเป็นตัวแทนของตระกูล และการเป็นผู้รักษาผลประโยชน์ในตระกูล หลังปี ค.ศ. 1986 ตระกูลมาร์กอสได้สลับเปลี่ยนกันภายในครอบครัวในการดำตำแหน่งทางการเมืองทั้งในระดับท้องถิ่นและภูมิภาค สาเหตุที่ต้องเลือกคนในครอบครัวเพราะ ประการแรกสมาชิกในครอบครัวมีโอกาสที่จะชนะเลือกตั้งมากกว่าการส่งผู้สมัครอื่นลงเลือกตั้งแทน และประการที่สองความผูกผันและความพยามรักษาความมั่นคงและผลประโยชน์ให้กับวงศ์ตระกูล และปัญหายังคงเกิดขึ้นต่อไปเพราะ ประการแรกคือ รากฐานทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมที่ตระกูลทางการเมืองเป็นผู้สร้าง การขาดประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมาย และประการที่สามคือ ความอ่อนแอของตอบโต้ที่จะท้าทายราชวงศ์ทางการเมือง ซึ่งหัวข้อสุดท้ายคือ (5) การสรุป