การศึกษาระดับกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ของครูปฐมวัยในสถานศึกษาเอกชนในประเทศไทย

Main Article Content

ปุณิกา เดชารวีโรจน์
ธีรภัทร กุโลภาส
อภิรดี จริยารังษีโรจน์

บทคัดย่อ

            บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ของครูปฐมวัยในสถานศึกษาเอกชน 2) ความคิดเห็นต่อปัจจัยของโรงเรียนที่ส่งเสริมกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์และ3) ความคิดเห็นต่อวิธีการพัฒนากรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ที่สอดคล้องกับบริบทของครูปฐมวัย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูปฐมวัยสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จำนวน 340 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีค่าดัชนี ความสอดคล้อง (IOC) ระหว่าง 0.60-1.00 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .942 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ของครูปฐมวัยด้านกรอบความคิดแบบเติบโต โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดและด้านกรอบความคิดแบบยึดติด โดยรวมอยู่ในระดับน้อย 2) ความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งเสริมกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ พบว่า ด้านความร่วมมือและเครือข่ายทางวิชาชีพมีความสำคัญต่อการพัฒนากรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ของครูปฐมวัยมากที่สุด และ 3) ความคิดเห็นต่อวิธีการพัฒนากรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ คือ การอบรมเชิงปฏิบัติการในรูปแบบเผชิญหน้าที่เน้นการทำงานเป็นทีมและการลงมือปฏิบัติจริง โดยมีกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างเพื่อนร่วมวิชาชีพ พร้อมทั้งมีการนำเสนอผลงานและรับข้อมูลย้อนกลับเพื่อการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เดชารวีโรจน์ ป., กุโลภาส ธ., & จริยารังษีโรจน์ อ. (2026). การศึกษาระดับกรอบความคิดเชิงสร้างสรรค์ของครูปฐมวัยในสถานศึกษาเอกชนในประเทศไทย. วารสารศรีสุวรรณภูมิปริทรรศน์, 4(3), 210–224. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JSBR/article/view/3344
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://opec.go.th/plan?cate_id=2 [27 เมษายน 2569].

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). รายงานผลการติดตามการดำเนินงานตามแผนพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2564-2570 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิก.

Borko, H. (2004). Professional development and teacher learning: Mapping the terrain. Educational Researcher, 33(8): 3–15.

Craft, A. (2002). Creativity and early years education: A life wide foundation. London: Continuum.

Darling-Hammond, L., et al. (2017). Effective Teacher Professional Development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.

Dweck, C.S. (2006). Mindset: The new psychology of success. New York, NY: Random House.

Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. (4th ed.). New York, NY: Teachers College Press.

Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1): 81–112.

Karwowski, M. (2014). Creative Mindsets: Measurement, Correlates, Consequences. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 8(1): 62-70.

Kolb, D.A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607–610.

Runco, M.A., & Jaeger, G.J. (2012). The standard definition of creativity. Creativity Research Journal, 24(1): 92–96.

UNESCO. Global education monitoring report 2023: Technology in education: A tool on whose terms?. [Online]. Retrieved from: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000385723 [27 April 2026].

UNICEF. Early childhood development: UNICEF vision for every child. [Online]. Retrieved from: https://www.unicef.org/reports/early-childhood-development-unicef-vision-every-child [27 April 2026].

Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning, meaning, and identity. Cambridge: Cambridge University Press.