แนวทางการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลตามหลักพรหมวิหาร 4 ของสถานศึกษาในเครือข่ายไทรขึง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 2) ศึกษาแนวทางการดำเนินงานตามหลักพรหมวิหาร 4 และ 3) นำเสนอและประเมินแนวทางดังกล่าว ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 15 คน การสัมภาษณ์เชิงลึกเพิ่มเติม 5 คน และการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงอุปนัย
ผลการวิจัยพบว่า สถานศึกษามีการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างต่อเนื่อง ครอบคลุม 5 ด้าน ได้แก่ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรอง การส่งเสริม การป้องกันและช่วยเหลือ และการส่งต่อนักเรียน โดยอาศัยความร่วมมือของผู้บริหาร ครู และผู้ปกครอง อย่างไรก็ตาม การจัดการข้อมูล ยังพึ่งพาเอกสาร ขาดระบบฐานข้อมูลกลาง ทำให้การเชื่อมโยง วิเคราะห์ และติดตามข้อมูลไม่ต่อเนื่อง อีกทั้งบุคลากรมีภาระงานสูงและขาดการพัฒนาทักษะดิจิทัล ส่งผลให้การใช้ข้อมูลเชิงรุกยังไม่เต็มประสิทธิภาพ แนวทางการดำเนินงานที่พัฒนาขึ้นเป็นกระบวนการเชิงระบบภายใต้การนำของผู้บริหาร โดยบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัล ได้แก่ คลาวด์คอมพิวติ้ง ฐานข้อมูลกลาง เครื่องมือดิจิทัล เครือข่ายอินเทอร์เน็ต อุปกรณ์สื่อสาร และสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อสนับสนุนการจัดเก็บ วิเคราะห์ และใช้ข้อมูลอย่างเป็นระบบ ครอบคลุมทั้ง 5 ด้าน และยึดหลักพรหมวิหาร 4 ได้แก่ เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา เป็นฐานในการตัดสินใจอย่างรอบคอบ เป็นธรรม และคำนึงถึงศักดิ์ศรีของผู้เรียน ผลการประเมิน โดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า แนวทางดังกล่าวมีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ และเป็นประโยชน์ สามารถนำไปใช้พัฒนาระบบ ดูแลช่วยเหลือนักเรียนให้มีประสิทธิภาพ เป็นระบบ และยั่งยืน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จตุพร บัวระภา. (2566). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ตามหลักพรหมวิหาร 4 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต 2.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาพุทธบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัยวิชญ์ เข็มปัญญา.(2562). สภาพและแนวทางการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนครพนม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิธรรมทานกุศลจิต,
แพรพลอย พัฒนะแสง. (2565). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภาพิมล ชัยขันธ์. (2561). การบริหารงานด้านเทคโนโลยีในยุคดีจิทัลตามแนวนโยบาย Thailand 4.0. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มุกดา อนุกานนท์. (2554). การศึกษาพฤติกรรมตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารการศึกษาตาตามการรับรู้ของครูผู้สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ลักขณา ภูมาตนา. (2559). สภาพการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนสังกัดองค์การ บริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ, วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา, บัณฑิตศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
สุภัสสร สุริยะ. (2562). การดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา และผู้นำทางการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสยาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการคัดเลือกสถานศึกษาและสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพื่อรับรางวัลระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
