หลักพุทธจิตวิทยาเพื่อการพัฒนาศักยภาพบุคลากรในการปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัจจุบันและปัญหาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากร การปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา 2) หลักพุทธจิตวิทยาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรการปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา 3) แนวทางการใช้หลักพุทธจิตวิทยาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรการปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวม ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 รูป/คน ซึ่งได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจงและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันและปัญหาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรการปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ยังมีข้อจำกัดหลายด้าน ได้แก่ จำนวนบุคลากรไม่เพียงพอ ภาระงานจำนวนมาก งบประมาณด้านการพัฒนาบุคลากรมีจำกัด รวมถึงระบบ การพัฒนาศักยภาพที่ยังไม่ต่อเนื่องและขาดแผนพัฒนารายบุคคล บุคลากรบางส่วนยังขาดทักษะเฉพาะด้าน เช่น เทคโนโลยีดิจิทัล ภาษาอังกฤษ และความรู้เกี่ยวกับกฎหมายหรือระเบียบราชการที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม บุคลากรมีจุดแข็งด้านประสบการณ์ในการทำงาน ความรับผิดชอบ และความเข้าใจบริบทของชุมชนในพื้นที่ 2. หลักพุทธจิตวิทยาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรการปฏิบัติงาน ของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ได้แก่ หลักอิทธิบาท 4 สามารถช่วยเสริมสร้างแรงจูงใจ ความมุ่งมั่น ความรับผิดชอบ และการพัฒนางานอย่างต่อเนื่อง ขณะที่หลักพละ 5 ได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ และปัญญา ช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจ ความรอบคอบ และการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล ส่งผลให้บุคลากรมีทั้งความรู้ ทักษะ และคุณธรรมในการปฏิบัติงาน และ 3. แนวทางการใช้หลักพุทธจิตวิทยาในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรการปฏิบัติงานของสำนักงานเทศบาลตำบลหมูสี อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ได้แก่ การอบรมคุณธรรมจริยธรรม การฝึกสมาธิ การศึกษาดูงาน และการส่งเสริมการเรียนรู้ร่วมกันภายในองค์กรช่วยให้บุคลากรมีจิตสาธารณะ มีความรับผิดชอบ สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่น ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงได้ดี อันนำไปสู่การพัฒนาองค์กรที่เข้มแข็ง โปร่งใส และยั่งยืนต่อไป
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัญญาภัค นาคนคร. (2560). การศึกษาการบริหารงานบุคคลของเทศบาลตำบลในเขตอำเภอบ้านแหลม จ. เพชรบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จรวยพร ธรณินทร์. (2552). 12 ไม้เด็ดสูตรสำเร็จข้าราชการ. กรุงเทพฯ: อินสปรายร์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระราชวรมุนี (ป.อ. ปยุตโต). (2540). “ความสุขที่แท้จริงของชีวิตกับจิตพิสัย” จิตพิสัย: มิติสำคัญของการพัฒนาคน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
พระมหาสุวิทย์ สิริวฑฺโน (พรหมเกิด). (2559). การบริหารงานตามหลักอิทธิบาท 4 ขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาปรีชา เขมนนฺโท (เหล่าทวีคุณ). (2561). การประยุกต์หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรม ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชา การจัดการเชิงพุทธ, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
พระรุ่งเกียรติ อินฺทปญฺโญ (ศิริสุขเจริญพร). (2564) แนวทางการพัฒนาการปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยา สำหรับประชาชนในจังหวัดลพบุรี. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 7(1): 141-152.
ประเวศ วะสี. (2541). คุยกันเรื่องความคิด, พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
วิจารณ์ พานิช. (2568). การเรียนรู้ตลอดชีวิต: รากฐานสู่ความงอกงามของชีวิต. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สมคิด บางโม. (2545). การบริหาร. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์ .(2565). การบริหารคนเก่งในองค์กร. กรุงเทพฯ: เอชอาร์เซ็นเตอร์.