The Relationship between Competencies and Personnel Administration of Educational Personnel under Chonburi Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) investigate the competency levels of educational personnel; 2) examine the level of personnel administration; and 3) analyze the relationship between competencies and personnel administration among educational personnel under the jurisdiction of the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 300 educational personnel selected based on the Krejcie and Morgan sampling table. The research instrument used for data collection was a questionnaire. The statistics employed for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient.
The research findings revealed that the overall competency of educational personnel under the jurisdiction of the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1 was at a high level. When considering each aspect individually, the highest mean score was found in planning and management competency, followed by teamwork competency, while the lowest mean score was found in strategic performance competency. Regarding personnel administration, the overall level was moderate. However, when classified by individual aspects, all aspects were found at a high level. The aspect with the highest mean score was the promotion of discipline, morality, and ethics among teachers and educational personnel, followed by manpower planning. The analysis of the relationship between competency and personnel administration among educational personnel under the jurisdiction of the Chonburi Primary Educational Service Area Office 1 revealed that the two variables had a positive relationship in the same direction, with statistical significance at the 0.01 level. Considering each aspect separately, namely planning and management competency, teamwork competency, and strategic performance competency, the multiple correlation coefficient was found to be 0.910. This indicates that these competencies could significantly explain the variance in the relationship between competency and personnel administration at the 0.01 level of statistical significance.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษา ตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีกระจาย อำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร แห่งประเทศไทย.
จุฑาทิพย์ อินทพักษ์. (2565). สมรรถนะเชิงบริหารกับงานบุคคลของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนวัดสุขวราราม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 4(3): 105-118.
ทิพสุคนธ์ บุญรอด และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2564). ภาวะผู้นำมุ่งบริการของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพชีวิตการทำงานของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา แผน ก แบบ ก 2, ภาควิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิรุทธิ์ พิกุลเทพ. (2558). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานบุคคลตามการรับรู้ของครูในโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปรีดาวรรณ วิชาธิคุณ. (2564). การประยุกต์ใช้หลักคุณธรรม จริยธรรม และจรรยาบรรณ ตามหลักไตรสิกขา สู่ความเป็นผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(6): 30-45.
พิชามญชุ์ ลาวชัย. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารกับการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชา การบริหารการศึกษา, ภาควิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร
พิมพ์พิชชา บุญสืบสันติ. (2558). สมรรถนะการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3. An Online Journal of Education, 9(3), 361–373.
ภิชาพัชญ์ โหนา. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วนิดา สุขสำลี. (2564). สมรรถนะในการบริหารงานบุคคลของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนวัดไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข
สำนักงานข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2562). ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทรณ์และการร้องทุกข์ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. (2568). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2568. ชลบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1.
อัญชลี ชัยศรี. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์บนพื้นฐานสมรรถนะ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 5(2): 234–248.
Damnoen, P.S., Siri, P., Supattho, P.S., & Kaewwilai, K. (2021). The Development of Student Characteristics in According to the Nawaluk Framework of the Buddhist integration of Buddhapanya Sri Thawarawadee Buddhist College. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 5(2): 126–135. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ajrc/article/view/249662
Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607-610.
