Organizational Culture Affecting School Effectiveness under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) investigate the level of organizational culture in schools, 2) examine the level of school effectiveness, and 3) analyze the organizational culture affecting school effectiveness under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 1. The research sample, obtained through cluster sampling, consisted of 322 teachers under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 1. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire with a reliability coefficient of .944. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis.
The findings revealed that: 1) the overall organizational culture of the schools was at a high level; 2) the overall school effectiveness was also at a high level; and 3) the organizational culture dimensions of vision, collaboration, and professional development significantly affected school effectiveness under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 1. These three variables jointly predicted 42% of the variance in school effectiveness at the .01 level of statistical significance.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญาภรณ์ นุชวงศ์. (2566). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครราชสีมา.
กิตตินันท์ธนัช กุมมารสิทธิ์. (2567). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2567). นวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาสู่ความสำเร็จ. กรุงเทพฯ: ประสานการพิมพ์.
ชัยอนันต์ ผู้พา. (2566). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธนเทพ ทิฆัมพรธีรวงศ์. (2567). แนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมองค์การเพื่อเพิ่มประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุทัยธานี ชัยนาท. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2549). การจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: เซ็นทรัลลีฟเล็ทแอนด์โปสเตอร์.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2561). การบริหารจัดการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี.เจ. พริ้นติ้ง.
วรารัตน์ เขียวไพรี. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนในยุคชีวิตวิถีใหม่. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ศศิธร อรุณโน. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์การกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สมนึก พุ่มเพ็ชร์. (2567). การพัฒนาวัฒนธรรมองค์การเพื่อยกระดับประสิทธิผลของโรงเรียน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. ปทุมธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
สุปราณี ศรีโยธา. (2566). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. Harper & Row.
Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
United Nations. (2025). Sustainable development goals: Education and global learning reports. UN Publications.
