The Buddhist educational management for Fostering a Learning Organization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to explain the principles of Buddhist educational management in strengthening a learning organization. It emphasizes the mental development of personnel in educational institutions by promoting virtues, ethics, and compassion, which are essential foundations for peaceful living and coexistence in society. The Buddhist educational management for strengthening learning organizations enhances the capacity for development at both individual and organizational levels. It encompasses the following areas, Self-Management developing oneself through the principles of the Threefold Training (morality, concentration, and wisdom) to foster continuous self-improvement. People Management Building positive relationships and managing personnel to ensure alignment in direction and goals. Work Management organizing tasks systematically and employing structured thinking to understand the interconnectedness of various elements in the workplace. Mental Framework Cultivating correct perspectives and adaptability to align with reality. Team Learning Focusing on inspiring and developing teamwork to achieve collective success. The knowledge derived from this integration helps nurture individuals and organizations to grow sustainably, balancing wisdom with moral values.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กานต์ กุณาศล. (2542). การประถมศึกษา. กาญจนบุรี: สถาบันราชภัฏกาญจนบุรี.
กิตติมา ปรีดีดิลก. (2542). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษรพิพัฒน์.
จันทรานี สงวนนาม. (2545). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
จุฑาทิพย์ ชัยบัณฑิต. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2550). การบริหารการศึกษาตามแนวพุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย รามคำแหง.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2543). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีในการบริหาร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2545). พุทธศาสนาและการศึกษา: แนวทางการพัฒนาการศึกษาในยุคปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ไพลิน บุญนา. (2559). ลักษณะความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทอักษรเจริญทัศน์.
รสสุคนธ์ มั่นคง. (2558). การพัฒนาบุคลากรที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 2. นครปฐม : มหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม.
เสนาะ ติเยาว์. (2551). หลักการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Garvin, D.A. (2001). Learning Organization. Boston: Harvard University Press.
Karsten, S., and Others. (2000). Dutch Primary School and The Concept of the Learning Organization. In The Learning Organization.
Marquardt, M. (1996). Building the Learning Organization. New York: McGraw-Hill.
Pedler. M., Burgoynew, J., and Boydell. T. (1997). The Learning Company: A Strategy for Sustainable Development. (2nd ed.), London: Me Grow-Hill.
Senge, P.M. (2001). The Fifth Discipline Field Book: Strategies and Tools for Building a Learning Organization. New York: Doubleday.
Ubben, G.C., Hughes, L. & Norris, C. J.(2001). The principal: creative leadership for effective School. Boston: Allyn & Bacon.
