การจัดสวัสดิการสังคมที่ส่งผลต่อการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี 2) ระดับการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี และ 3) อิทธิพลของการจัดสวัสดิการสังคมที่ส่งผลต่อการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป มีสัญชาติไทยและมีภูมิลำเนาอยู่ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย ด้วยวิธีบังเอิญ จำนวน 297 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การทดสอบสมการถดถอยพหุคูณ และการทดสอบสมมติฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 3) ความสัมพันธ์การจัดสวัสดิการสังคมที่ส่งผลต่อการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง โดยรวมอยู่ในระดับสูงมาก (rxy=.962) เมื่อทดสอบถดถอยพหุคูณอิทธิพลการจัดสวัสดิการสังคม (β) แสดงว่าตัวแปร ด้านรายได้ (X2) ด้านนันทนาการ (X4) ด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาล (X1) ด้านที่พักอาศัย (X3) ด้านความมั่นคงและการคุ้มครอง (X5) และด้านการสร้างบริการและเครือข่ายการเกื้อหนุน (X6) สามารถร่วมกันพยากรณ์การเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ มีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 92.50 (R2=.925) และผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า การจัดสวัสดิการสังคมมีผลเชิงบวกต่อการเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลพร สุดขำ, กานดา ผรณเกียรติ์ และเบญยาศิริ งามสะอาด. (2568). การจัดสวัสดิการสังคมและการพัฒนาผู้สูงอายุที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารสหศาสตร์ การพัฒนาสังคม, 3(6): 671-684.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2567). แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุ ระยะที่ 3 (พ.ศ.2566-2580). [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.dop.go.th/th/laws/1/28/843 [2 กันยายน 2568].
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น . (2548). มาตรฐานการสงเคราะห์ผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2562). แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมในระดับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
จิรทีปต์ เทียนเพิ่มพูน, ณฐนนท ทวีสิน และสุนิตดา เทศนิยม. (2566). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ กรณีศึกษา: เขตเทศบาลนครสมุทรสาคร อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(1): 243-256.
ฐิติมา ทาสุวรรณอินทร์, สายฝน สุภาศรี, วารุณี พันธ์วงศ์ และวรัญญา มนีรัตน์. (2567). คุณภาพชีวิตและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุในพื้นที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 4(3): 2-19.
พระมหาอำพล สมฺปนฺนพโล (มูระคา). (2564). คุณภาพการให้บริการงานสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุของเทศบาลนครแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2): 70-82.
พัทธยาพร สังขรัตน์ และกฤตวรรณ สาหร่าย. (2567). แนวทางการจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุในพื้นที่ชายขอบ ตำบลแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก. วารสารคณะนิติศาสตร์, 15(1): 52-67.
ภคอร จตุพรธนภัทร. (2567). การกำหนดนโยบายการจัดสวัสดิการสังคมเพื่อการพึ่งพาตนเองอย่างเหมาะสมแก่ผู้สูงอายุ. วารสารการบริหาร การจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(2): 375-386.
ยุรธร จีนา. (2567). รูปแบบการบูรณาการ บ้าน วัด โรงเรียน ในการสร้างคุณค่าในตนเองสำหรับผู้สูงอายุในชุมชน. Journal of Interdisciplinary Social Development (JISDIADP), 2(1): 1-14.
วิลาวรรณ นาถาบำรุง. (2566). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ กรณีศึกษาเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุดอำเภอเมือง จังหวัดระยอง. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(10): 34.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). สถิติผู้สูงอายุในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สิรีธร แซ่เฉี้ยง, ธีรพล กาญจนากาศ และคุณหญิงณฐนนท ทวีสิน. (2568). การจัดสวัสดิการสังคมที่ส่งผลต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาลอย อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 3(2): 1-19.
องค์การบริหารส่วนตำบลคำครั่ง. (2568). ฐานข้อมูลผู้สูงอายุ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.khamkhrang.go.th/ [2 ธันวาคม 2568].
อภิรักษ์ นกขุ้ม, อมร หวังอัครางกูร และวาสนา จาตุรัตน์. (2568). ความต้องการบริการสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองศก อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 6(1): 15–27.
Bowling, A. (2007). Research methods in health: Investigating health and health services. McGraw-Hill.
Coopersmith S. (1981). The antecedents of self-esteem. 2nd ed. California: Consulting Psychologists Press, Inc.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607-610.
Orth, U., Robins, R.W., & Roberts, B.W. (2008). Self-esteem development from age 14 to 30 years: A longitudinal study. Journal of Personality and Social Psychology, 95(3): 703–725.
Rosenberg, M. (1965). Society and the adolescent self-image. Princeton, NJ: Princeton University Press.
