กิจการนักศึกษา: บทบาทสำคัญในการเสริมสร้างสมรรถนะทางสังคมสำหรับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเอกชนเข้าสู่สังคมยุคใหม่

Main Article Content

สวภพ เทพกสิกุล
ภัทระ เธียรสมิทธิ์
อรุณี หงษ์ศิริวัฒน์

บทคัดย่อ

            มหาวิทยาลัยเอกชนในประเทศไทยมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีคุณภาพเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของสังคม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี นอกเหนือจากการจัดการเรียนการสอนในห้องเรียนแล้ว การบริหารกิจการนักศึกษา ถือเป็นอีกกลไกสำคัญที่ช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ด้านคุณธรรม จริยธรรม การอยู่ร่วมกัน และการพัฒนาสมรรถนะทางสังคมของนักศึกษา ซึ่งมีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิตและการทำงานในโลกยุคใหม่ สมรรถนะทางสังคมเป็นหนึ่งในสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ซึ่งครอบคลุมความสามารถในการสื่อสาร การทำงานร่วมกับผู้อื่น การเข้าใจตนเอและผู้อื่น การแก้ปัญหาความขัดแย้ง การปรับตัวในสังคมที่หลากหลาย และการแสดงพฤติกรรมที่รับผิดชอบต่อส่วนรวม สมรรถนะเหล่านี้ไม่เพียงส่งผลต่อความสำเร็จทางวิชาการของนักศึกษาเท่านั้นแต่ยังเป็นรากฐานของความสำเร็จในชีวิตและการทำงานหลังสำเร็จการศึกษา การบริหารกิจการนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเอกชนจึงควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาสมรรถนะทางสังคมอย่างเป็นระบบ ผ่านกิจกรรม เสริมหลักสูตร การบริการสังคม กิจกรรมเสริมสร้างภาวะผู้นำ การดูแลสุขภาวะผู้เรียน และกิจกรรมที่พัฒนาความสัมพันธ์เชิงบวกในชุมชนมหาวิทยาลัย ทั้งหมดนี้จะช่วยผลิตบัณฑิตที่ไม่เพียงมีความรู้เชิงวิชาการ แต่ยังมีความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น และสามารถเติบโตในสังคมยุคใหม่ได้อย่างมั่นคงและมีคุณภาพ จากบริบทและปัญหาดังกล่าว จึงสะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการศึกษาแนวทางการบริหารกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเอกชนที่สามารถส่งเสริมสมรรถนะทางสังคมของนักศึกษา ได้อย่างเป็นระบบและสอดคล้องกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมไทย โดยมุ่งศึกษาบทบาทของกิจกรรมและสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสาร ความร่วมมือ การคิดเชิงวิพากษ์ การปรับตัว และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมที่หลากหลาย ตลอดจนศึกษาการบูรณาการแนวคิดสมรรถนะ ทางสังคมในระดับอุดมศึกษาเข้าสู่กระบวนการบริหารกิจการนักศึกษา


            การศึกษาครั้งนี้มีความสำคัญต่อการพัฒนาแนวทางการบริหารกิจการนักศึกษาที่สามารถยกระดับคุณภาพผู้เรียนในมิติทางสังคมและความเป็นพลเมือง อันจะนำไปสู่การผลิตบัณฑิตที่มีทั้งความรู้ทางวิชาการ ทักษะทางสังคม และคุณลักษณะที่เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตและการทำงานในศตวรรษที่ 21 รวมทั้งเป็นข้อมูลเชิงวิชาการสำหรับสถาบันอุดมศึกษาในการออกแบบกิจกรรมและสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคม เศรษฐกิจ และตลาดแรงงานในอนาคต โดยแนวทางดังกล่าวสามารถสรุปได้ว่า ควรพัฒนาสมรรถนะทางสังคมผ่านการบริหารกิจการนักศึกษาโดยการจัดกิจกรรมเสริมสร้างความรับผิดชอบต่อส่วนรวม การเคารพในความแตกต่าง และการพัฒนาภาวะผู้นำที่สามารถสร้างคุณค่าให้กับสังคม

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เทพกสิกุล ส., เธียรสมิทธิ์ ภ., & หงษ์ศิริวัฒน์ อ. (2026). กิจการนักศึกษา: บทบาทสำคัญในการเสริมสร้างสมรรถนะทางสังคมสำหรับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเอกชนเข้าสู่สังคมยุคใหม่. วารสารศรีสุวรรณภูมิปริทรรศน์, 4(3), 419–430. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JSBR/article/view/3292
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กิตติยา วงศ์ขันธ์ และชุติมา สัจจานันท์. (2563). การจัดกิจกรรมนักศึกษาเพื่อเสริมสร้างทักษะทางสังคม ในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 21(1): 89-104.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2561). การบริหารกิจการนักศึกษากับการพัฒนาคุณลักษณะผู้เรียนในระดับอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(3): 234-246.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2562). พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562. สำนักงานปลัดกระทรวง อว. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.ops.go.th/th/aboutus/legal-ops/82-act/5806-2562

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). กรอบนโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2566–2570. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

Areemit et al. (2021). Hierarchy, “Kreng Jai” and feedback: A grounded theory study exploring perspectives of clinical faculty and medical students in Thailand. Teaching and Learning in Medicine, 33(3): 235–244. https://doi.org/10.1080/10401334.2020.1813584

Chung, J.H.J. (2021). “We participate, silently”: Explicating Thai university students’ perceptions of their classroom participation and communication. Qualitative Research in Education, 10(1): 62-87. https://doi.org/10.17583/qre.2021.7159

Gedviliene et al. (2014). The social competence concept development in higher education. European Scientific Journal, 10(28). Retrieved from https://eujournal.org/index.php/esj/article/view/4385

Gedviliene, G. (2012). Social competence of teachers and students: The case study of Belgium and Lithuania. Vytautas Magnus University: Kaunas.

Hofstede et al. (2010). Cultures and organizations: Software of the mind. 3rd ed. New York: McGraw-Hill.

Johnson et. al. (2014). Cooperative learning: Improving university instruction by basing practice on validated theory. Journal on Excellence in University Teaching, 25(4): 85-118.

Kezar, A. (2001). Understanding and facilitating organizational change in the 21st century: Recent research and conceptualizations. ASHE-ERIC Higher Education Report, 28(4): 1–162.

Kuh, G.D. (2008). Excerpt from high-impact educational practices: What they are, who has access to them, and why they matter. Association of American Colleges and Universities, 14(3), 28-29.

Kuh, G.D. (2009). What student affairs professionals need to know about student engagement. Journal of College Student Development, 50(6): 683–706. https://doi.org/10.1353/csd.0.0099

Oberst et al. (2009). Training emotional and social competences in higher education: The seminar methodology. Higher Education in Europe, 34(3-4): 523–533. https://doi.org/10.1080/03797720903392210

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2018). The future of education and skills: Education 2030. France: OECD Publishing. https://www.oecd.org/education/2030-project/

Reitz, S. (2012). Improving social competence via E-learning? : The example of human rights education. Peter Lang: Frankfurt

Thanetsunthorn, N. (2015). The impact of national culture on corporate social responsibility: Evidence from cross-regional comparison. Asian Journal of Business Ethics, 4(1): 35–56. https://doi.org/10.1007/s13520-015-0042-2.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. USA: Jossey-Bass.

Zins et al. (2004). Building academic success on social and emotional learning: What does the research say?. New York: Teachers College Press.

Zins, J.E., & Elias, M.J. (2007). Social and emotional learning: Promoting the development of all students. Journal of Educational and Psychological Consultation, 17(2–3): 233-255. https://doi.org/10.1080/10474410701413152