การพัฒนาคู่มือการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ตามหลักทุติยปาปณิกสูตรของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) (2) พัฒนาคู่มือการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ตามหลักทุติยปาปณิกสูตร และ (3) นำเสนอและประเมินคู่มือการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ตามหลักทุติยปาปณิกสูตร งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยผสมวิธี (mixed methods research) ดำเนินการเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การศึกษาสภาพผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม จากผู้บริหารสถานศึกษาและครูหัวหน้ากลุ่มงานบริหารวิชาการ จำนวน 44 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการประมวลข้อมูลผลเชิงปริมาณ ระยะที่ 2 การพัฒนาคู่มือการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ตามหลักทุติยปาปณิกสูตร เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา และระยะที่ 3 การนำเสนอและประเมินคู่มือการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ตามหลักทุติยปาปณิกสูตร เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบประเมินคู่มือ โดยการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อสังเคราะห์ผลการประเมินเชิงคุณภาพ ความเหมาะสม ความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของคู่มือ
ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการยกระดับผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ของสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ครอบคลุมกระบวนการบริหารทั้งด้านการวางแผน การดำเนินการ การตรวจสอบ และการปรับปรุงพัฒนา โดยเฉพาะด้านการวางแผนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (2) คู่มือที่พัฒนาขึ้นมีโครงสร้างชัดเจน เป็นระบบ และสามารถบูรณาการหลักทุติยปาปณิกสูตร ได้แก่ จักขุมา วิธูโร และนิสสยสัมปันโน เข้ากับกระบวนการบริหารตามวงจรคุณภาพ PDCA ได้อย่างมีเอกภาพ ส่งผลให้เกิดกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการที่เชื่อมโยงมิติด้านวิชาการกับมิติด้านคุณธรรม และสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางเชิงปฏิบัติในการบริหารงานวิชาการและการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ได้อย่างเป็นรูปธรรม และ (3) ผลการประเมินคู่มือโดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า คู่มือมีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากและสามารถนำไปใช้ได้จริงในบริบทของสถานศึกษา โดยเฉพาะในการเสริมสร้างระบบการบริหารจัดการที่เน้นการใช้ข้อมูลเป็นฐาน การมีส่วนร่วมของบุคลากร และการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). นโยบายและแนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย.
ริดา บุรชาติ และคณะ. (2565). การวิเคราะห์ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. วารสารการศึกษาไทย, 19(2): 45-60.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3. (2567). รายงานผลการดำเนินงานทางการศึกษา. นครศรีธรรมราช: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาโดยใช้ข้อมูลสารสนเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Deming, W.E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge, MA: MIT Press.
Fullan, M. (2001). The New Meaning of Educational Change. New York: Teachers College Press.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough?. Field Methods, 18(1): 59-82.
Senge, P.M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday.
Tashakkori, A., & Teddlie, C. (1998). Mixed Methodology: Combining Qualitative and Quantitative Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Yarbrough, D.B., Shulha, L.M., Hopson, R.K., & Caruthers, F.A. (2011). The Program Evaluation Standards: A Guide for Evaluators and Evaluation Users. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
