รูปแบบองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูงที่มีผลต่อการพัฒนาประสิทธิผลขององค์การคลังสินค้า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการบริหารผลการปฏิบัติงาน องค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง และประสิทธิผลองค์การองค์การคลังสินค้า (2) ศึกษาความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างระหว่างการบริหารผลการปฏิบัติงาน องค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง และประสิทธิผลองค์การขององค์การคลังสินค้า (3) ศึกษาความสามารถในการอธิบายและทำนายของการบริหารผลการปฏิบัติงาน และองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูงต่อประสิทธิผลขององค์การคลังสินค้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรขององค์การคลังสินค้าจำนวน 250 คน และใช้แบบ สอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบขององค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง ได้แก่ การมุ่งเน้นผู้รับบริการ การมุ่งเน้นผลลัพธ์ ความรับผิดชอบ ความยืดหยุ่นและนวัตกรรม ภาวะผู้นำ และการพัฒนาบุคลากรล้วนมีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อประสิทธิผลขององค์การคลังสินค้าอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ประสิทธิผลขององค์การยังสะท้อนจากความสามารถในการบรรลุเป้าหมายทั้งระยะสั้นและระยะยาว รวมถึงการสร้างความสมดุลระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย ข้อค้นพบชี้ให้เห็นว่า ควรส่งเสริมการพัฒนาภาวะผู้นำ การจัดการทรัพยากรมนุษย์อย่างเป็นระบบ การสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้ และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารจัดการ เพื่อยกระดับขีดสมรรถนะขององค์การและเพิ่มประสิทธิผลในการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชนิกามาศ เนตรจุ้ย. (2555). การบริหารผลการปฏิบัติงานภาครัฐ กรณีศึกษากรมที่มีภารกิจเกี่ยวกับการพัฒนาเศรษฐกิจ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง).
ลาชิต ไชยอนงค์. (2556). ธรรมาภิบาล วัฒนธรรมองค์การกับประสิทธิผลองค์การขององค์การคลังสินค้า: ตัวแบบสมการโครงสร้าง. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก.
สำนักคณะกรรมการข้าราชการองค์การคลังสินค้า. (2553). คู่มือการบริหารทรัพยากรบุคคลแนวใหม่ขององค์การคลังสินค้า. กรุงเทพฯ: องค์การคลังสินค้า.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน, สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล. (2548). การติดตามและประเมินผลการบริหารทรัพยากรบุคคลของข้าราชการพลเรือน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ, สำนักบริการข้อมูลและสารสนเทศ. (2545). แนวทางการปฏิรูประบบราชการไทย. กรุงเทพฯ: สำนักบริการข้อมูลและสารสนเทศ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2546). โครงการพัฒนาการเป็นองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง รายงานผลการศึกษาพัฒนารูปแบบเบื้องต้นของหน่วยงานภาครัฐ: องค์การที่ขีดสมรรถนะสูง. คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2556). รางวัลคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ ประจำปี พ.ศ. 2556. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2545). การบริหารมุ่งผลการดำเนินงานคืออะไร? [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.ocsc.go.th/homepage/Page6/PerformanceOrientedth.htm
สมบัติ อิศรานุรักษ์. (2549). การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (PMQA). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
Armstrong, M. (2010). Armstrong’s essential human resource management practice: A guide to people management. Replika Press.
Blumenthal, B. (2003). Investing in capacity building: A guide to high-impact approaches. Foundation Center.
Campbell, D.T. (1975). “Degrees of freedom” and the case study. Comparative Political Studies, 8, 173–193.
Delaney, J.T., & Huselid, M.A. (1996). The impact of human resource management practices on perceptions of organizational performance. Academy of Management Journal, 39(4): 949–969.
Deming, W.E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
De Waal, A.A. (2007). The characteristics of a high performance organization. Social Science Research Network.
De Waal, A.A. (2012). What makes a high performance organization: Five validated factors of competitive advantage. Global Business and Organizational Excellence, 31(2): 39–46.
European Foundation for Quality Management (EFQM). (2013). EFQM excellence model. EFQM.
Garvin, D.A. (1993). Building a learning organization. Harvard Business Review, 71(4): 78–91.
Kaplan, R.S., & Norton, D.P. (1996). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Harvard Business School Press.
Porter, M.E. (1990). The competitive advantage of nations. Free Press.
Richard, P.J., Devinney, T.M., Yip, G.S., & Johnson, G. (2009). Measuring organizational performance: Towards methodological best practice. Journal of Management, 35(3): 718–804.
Senge, P.M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. 3rd ed. Harper & Row.
