การให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพ 2) เปรียบเทียบการให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางพัฒนาการให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุ (ผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป) ที่ได้รับเบี้ยยังชีพ จำนวน 287 คน คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรทาโร ยามาเน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.858 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ จำนวน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูล ทดสอบสมมติฐาน โดยใช้สถิติค่าที (t-test) และใช้สถิติเอฟ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. การให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.83) และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความเป็นรูปธรรมของบริการ (
= 4.05) รองลงมา คือ ด้านการตอบสนองต่อผู้มารับบริการ (
= 3.83) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการให้ความเชื่อมั่นต่อผู้รับบริการ (
= 3.69) 2. ผลการเปรียบเทียบ โดยภาพรวม พบว่า ผู้สูงอายุที่มีเพศ อายุ อาชีพ และจำนวนสมาชิกในครอบครัวต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการให้บริการด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคายไม่แตกต่างกัน 3. ข้อเสนอแนวทางพัฒนาการให้บริการผู้สูงอายุด้านการจ่ายเบี้ยยังชีพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ได้แก่ จัดเตรียมอุปกรณ์อำนวยความสะดวกสำหรับผู้สูงอายุ เช่น เก้าอี้นั่งพัก ไม้เท้า รถเข็น และน้ำดื่ม เพื่อเพิ่มความสะดวกและความปลอดภัยขณะรับบริการ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564). คู่มือการให้บริการเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
ชูชีพ เบียดนอก. (2568). การให้บริการสงเคราะห์เบี้ยยังชีพขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวน อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชนกานต์ สุกัลป์ และสุปัน สมสาร์. (2566). ระดับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในองค์การบริหารส่วนตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. (2546). ราชกิจจานุเบกษา. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.
พงษ์พัฒน์ เหมราช และไพรัช พื้นชมภู. (2567). ความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อการให้บริการการจ่ายเงิน สงเคราะห์เบี้ยยังชีพ องค์การบริหารส่วนตำบลดงลาน อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 4(3): 68-82.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานสถิติประชากรผู้สูงอายุในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย. (2568). รายงานการดำเนินงานประจำปี 2568. หนองคาย: องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสว่าง.
Parasuraman, A., Zeithaml, V.A., & Berry, L. L. (1990). Delivering quality service: Balancing customer perceptions and expectations. New York: Free Press.
Parasuraman, A., Zeithaml, V.A., & Berry, L.L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1): 12-40.
Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization (A. M. Henderson & T. Parsons, Trans.; T. Parsons, Ed.). Oxford University Press.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis. 2nd ed. Harper and Row.
