การบริหารงานวิชาการกับการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการ 2) ศึกษาระดับกิจกรรม พัฒนาผู้เรียน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง คือ ครู วิทยฐานะชำนาญการ พิเศษ (คศ.3) จำนวน 152 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการศึกษาพบว่า 1) การบริหารงานวิชาการ โดยภาพรวม อยู่ในระดับสูงมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อันดับ 1 คือ การนิเทศการศึกษา รองลงมา คือ การพัฒนาหลักสูตร การวัดและประเมินผล และอันดับสุดท้าย คือ การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา ตามลำดับ 2) การจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน โดยรวมอยู่ในระดับสูงมาก เมื่อจำแนกเป็นรายกิจกรรม พบว่า อันดับที่ 1 คือ กิจกรรม เพื่อสังคมและสาธารณประโยชน์ รองลงมา คือ กิจกรรมนักเรียน และอันดับสุดท้าย คือ กิจกรรมแนะแนว ตามลำดับ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2 พบว่า การพัฒนาหลักสูตร การนิเทศการศึกษา การวัดและประเมินผลการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา ให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) มีค่าเท่ากับ 0.871 และสามารถอธิบายความผันแปรของการบริหารงานวิชาการกับการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01ได้ร้อยละ 75.90 (R2=0.759) และผลการทดสอบสมมติฐาน การบริหารงานวิชาการกับการจัด กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน พบว่า ทุกสมมติฐานมีความสอดคล้อง และพบว่า มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กาญจนา คุณารักษ์. (2540). พื้นฐานการพัฒนาหลักสูตร (เล่ม1-3). นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กฤษณะ คําสุวรรณ. (2550). บทบาทของผู้บริหารในการบริหารกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน โรงเรียนบูรณะศึกษา เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
คมสัน พรมเสน. (2562). การบริหารกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนในโรงเรียนวัดท่าพูด (นครผลประชานุกูล). การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จีรนาถ ภูริเศวตกำจร. (2566). การบริหารงานวิชาการด้านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31 นครราชสีมา. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 24(1): 476-484.
นารี ปรารถนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยทางการศึกษา (เล่ม1). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยทองสุข.
ภิญโญ สาธร. (2553). หลักการบริหาร. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ภรประสิทธิ์ แก้วกันยา. (2563). บทบาทในการบริหารแหล่งเรียนรู้และสภาพแวดล้อมของผู้บริหารศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนบ้านมุฑิตา จังหวัดนครปฐม. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(2): 141–155.
มาลัย สกุลงาม. (2562). การศึกษาความพึงพอใจของบุคลากรทางการศึกษาที่มีต่อการบริหาร สถานศึกษา โรงเรียนบ้านดงคู่ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, วิทยาลัยทองสุข.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
วิไลลักษณ์ รู้กิจ. (2566). การบริหารงานวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
