ความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความสุขในการทำงานและระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร และ 2) อิทธิพลของความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรที่กำลังปฏิบัติงานในสำนักงานเขตหนองแขม การสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายแบบวิธีจับฉลาก จำนวน 261 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การทดสอบสมการถดถอยพหุคูณ และการทดสอบสมมติฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความสุขในการทำงานของบุคลากร สำนักงานเขตหนองแขม โดยรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านความสำเร็จในงาน ด้านการติดต่อสัมพันธ์ ด้านการเป็นที่ยอมรับ และด้านความรักในงาน 2) ระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักงานเขตหนองแขม โดยรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด ด้านนวัตกรรม ด้านความยืดหยุ่น ด้านความยืดหยุ่น และด้านคุณภาพการบริการ และ 3) ความสัมพันธ์ความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร พบว่า อยู่ในระดับสูงมาก เมื่อทดสอบถดถอยพหุคูณอิทธิพลของความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร มีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 94.50 (R2=.945) และผลการทดสอบสมมติฐานความสุขในการทำงาน พบว่า มีผลเชิงบวกต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกรัตน์ ภู่ระหงษ์. (2549). ประสิทธิผลการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษา ด้านผลผลิตของผู้บริหารและพนักงานครูในสถานศึกษา สังกัดเทศบาลจังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
กัณฐมณี กี่สุ้น. (2566). คุณภาพชีวิตและความสุขในการทำงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรในสังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนอร์ทเทิร์น, 4(3): 77-89.
เกษม ศรีวัฒนากูล. (2563). ภาวะผู้นำและการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์การยุคใหม่. วารสารการจัดการ และการพัฒนา, 9(2): 56-70.
จักรรินทร์ วรินทรเวช, อาภาภรณ์ สุขหอม, กิจฐเชต ไกรวาส และนันธิดา จันทร์ศิริ. (2568). ความสุขในการทำงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขต อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร, 2(1): 44-56.
จิราภา แสงทอง. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิภาพร สุวรรณโณ. (2564). ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานที่ได้รับอิทธิพลจากความสุขในการทำงาน. วารสารจิตวิทยาและพฤติกรรมศาสตร์, 10(3): 89-102.
บุญลดา คุณาเวชกิจ. (2566). อิทธิพลของบรรยากาศองค์การ การรับรู้คุณค่าในตน การปรับตัวในการทำงานที่ส่งผลต่อความสุขของพนักงาน. สักทอง: วารสารสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์, 30(1): 110-122.
ปรางทิพย์ มังธานี และรวิภา ธรรมโชติ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในสถานที่ทำงานของบุคลากรในภาครัฐ. Journal of Modern Learning Development, 9(3): 31-49.
พรทิพย์ พิชญธนา. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพองค์การภาครัฐ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 18(2): 45-58.
พรรณี จิตต์อารี. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการทำงานของบุคลากรในองค์กรธุรกิจไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 27(2): 134-150.
พิมพ์ชนก พรหมอินทร์. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาศักยภาพบุคลากรเพื่อการบริหารงานอย่างมีประสิทธิภาพ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 20(2), 112–128.
มาลิณี เทียมพัฒน์. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสุขในการทำงานของบุคลากรในสำนักงานเขตทวีวัฒนา. วารสารศิลปศาสตรและอุตสาหกรรมบริการ, 4(2): 164-176.
รชต ประสานทอง, ธเนศพล อินทร์จันทร์ และกรรณสิทธิ์ สะและน้อย. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งใหญ่ อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร. วารสารสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 6(2): 88-98.
ศริญญา ชูพินิจสกุลวงค์. (2567). ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารการจัดการการเมืองการปกครองและท้องถิ่น, 2(2): 35-46.
ศิริพงษ์ สมบูรณ์, เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง และสุรพล สุยะพรหม. (2568). การพัฒนาประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรีตามหลักพุทธธรรม. วารสารสหวิทยาการ นวัตกรรมปริทรรศน์, 8(6): 170-182.
สมศักดิ์ เกษมผลกูล. (2562). หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์การสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักงานเขตหนองแขม. (2567). รายงานสภาพแวดล้อมและการดำเนินงานของสำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตหนองแขม สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร.
สุภัทรา จันทะพงษ์. (2563). บทบาทของทรัพยากรมนุษย์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมไทย. วารสารการบริหารและพัฒนา, 7(1): 12–26.
อนันต์ บุญสนอง, ประคอง สุคนธจิตต์ และวิเชียร จันทะเนตร. (2568). ความผูกพันในงานกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนท้องถิ่นอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 20(73): 24-38.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607-610.
Manion, J. (2003). Joy at work: Creating a positive workplace. American Nurses Association.
Pun, K.F., & White, A.S. (2005). A performance measurement paradigm for integrating strategy formulation: A review of systems and frameworks. International Journal of Management Reviews, 7(1): 49-71.
