การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลในการสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี

Main Article Content

ภัทรกุล ศิลปรัตน์
พระครูธรรมธรสามารถ จตฺตมโล

บทคัดย่อ

            บทความวิจัยเรื่อง “การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี” ซึ่งมีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษารูปแบบแพลตฟอร์มดิจิทัลในการสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี 2) เพื่อพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลร่วมกันในการสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี และ 3) เพื่อประเมินผลของแพลตฟอร์มดิจิทัลในการสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี ด้วยกระบวนการวิจัยแบบผสานวิธีทั้งในเชิงเอกสาร (Documentary Research) และข้อมูลเชิงประจักษ์จากการสัมภาษณ์ การประชุมกลุ่มย่อย การปฏิบัติการแจกแบบสอบถามในพื้นที่ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี (Mix Method) การจัดกระบวนการสนทนากลุ่ม (Focus Group) ร่วมกันเพื่อสร้างรูปแบบในการพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลให้เหมาะสมกับความต้องการการใช้งานของบุคลากรทางการศึกษา โดยมุ่งเน้นสาระสำคัญด้านเนื้อหาที่กำหนดไว้ โดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ตามประเด็นหัวข้อ ผลจากการศึกษาพบว่ามหาวิทยาลัยในพื้นที่ศึกษา ได้แก่ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตสุพรรณบุรี สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีศรีสุวรรณภูมิ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ วิทยาเขตสุพรรณบุรี มีการใช้แพลตฟอร์ม MOOC Speexx  และ E-learning ในการศึกษารูปแบบแพลตฟอร์มดิจิทัลพบว่า Google Sites เป็นแพลตฟอร์มที่เหมาะสม สำหรับการสร้างเว็บไซต์ในเชิงวิชาการ โดยมีจุดเด่นในเรื่อง ความสะดวกในการใช้งาน การเพิ่มโอกาสในการเรียนรู้โดยพิจารณาใน 4 มิติหลัก ได้แก่ ประสิทธิภาพของแพลตฟอร์ม ความสะดวกในการใช้งาน ผลกระทบต่อการเรียนรู้ และข้อจำกัดและแนวทางพัฒนา

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิลปรัตน์ ภ. ., & จตฺตมโล พ. . (2025). การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลในการสนับสนุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารศรีสุวรรณภูมิปริทรรศน์, 3(2), 94–108. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JSBR/article/view/1329
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2538). เครื่องมือการทำงานแนววัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: สภาคาทอลิกแห่งประเทศไทย เพื่อการพัฒนา.

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: สถาบันอนาคตศึกษาเพื่อการพัฒนา.

โกวิทย์ พวงงาม. (2539). การศึกษารูปแบบและแนวทางการเสริมความเข้มแข็งขององค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.). กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.

พระมหาสุทิตย์ อาภากโร (อบอุ่น). (2547). เครือข่าย: ธรรมชาติ ความรู้ และการจัดการ. กรุงเทพฯ: โครงการ สร้างเสริมการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข.

พระดาวเหนือ บุตรสีเทา. (2557). การสร้างเครือข่ายและการจัดการเครือข่ายในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของชุมชนบ้านพบธรรมนำสุข อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย, วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการบริหารการพัฒนาสังคม, คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2555). CCPR โมเดล กระบวนทัศน์ใหม่ของผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศศิประภา ชัยประสิทธิ์. (2553). “องค์กรแห่งนวัตกรรม” ทางเลือกของผู้ประกอบการยุคใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

สุภารัตน์ ฤกษ์อรุณทอง และคณะ. (2557). ศึกษารูปแบบกระบวนการจัดการความรู้ของสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

สมบูรณ์ สงวนญาติ. (2534). เทคโนโลยีทางการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์ กรมฝึกหัด.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.