Promoting holistic health for youth according to Buddhism

Main Article Content

Phrakru Kittipipat
Suthiphan Aranyawat

Abstract

         This academic article aims to study the promotion of holistic health for youths according to Buddhism. The results of the study found that youths who follow Dhamma principles that ensure longevity (Ayuvaddhana-dhamma - Ayussa-dhamma=things conductive to long life) will help to have a healthy body, free from disease and encroachment or have few illnesses. The ways followed these principles, such as exercising and eating clean food and useful, etc., to have good mental health at the level of living together in society. Youths must have love, kindness, and good wishes for others, feel pity and help others when see them suffering, feel happy and congratulate others on their successes and be neutral, because  understand the law of karma not pleased or displeased, do not aggravate others when they are suffering. Youth must know how to learn throughout their lives, know how to use the Buddhist thinking method, namely Yonisomanasikāra to solve problems, maintain and develops. The 5 precepts (Silas) will help to prevent youth from creating problems for themselves and others, promote a peaceful society.

Article Details

How to Cite
1.
Phrakru Kittipipat, Aranyawat S. Promoting holistic health for youth according to Buddhism. JSOR [internet]. 2024 Dec. 31 [cited 2026 Jan. 18];3(3):26-37. available from: https://so14.tci-thaijo.org/index.php/jssmcure/article/view/808
Section
Academic Article

References

จารุณี นุ่มพูล. (2558). โรคอ้วนในเด็กวัยเรียน : บทบาทพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนในการสร้างเสริมสุขภาพ. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 8(2): 1-12.

ชลวิทย์ เจียรจิตต์ สายชล ปัญญชิต. (2565). สังฆะ สังคม สุขภาวะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โครงการการสร้างเสริมเครือข่ายลดปัจจัยเสี่ยงตามแนวพระพุทธศาสนา สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และสำนักสนับสนุนการควบคุมปัจจัยเสี่ยง สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

ปริญญา จิตอร่าม. (2561). สุขภาวะกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 1(2): 65-68.

ปัณณธร ชัชวรัตน์ และดลฤดี เพชรขว้าง. (2566). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการติดเกมของเยาวชน. วารสารการวิจัย กาสะลองคำ, 7(1): 39-48.

พระครูวาปีจันทคุณ (อัศเจรีย์ จนฺทวณฺโณ). (2559). การสร้างเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมแก่ผู้สูงอายุตามแนวพระพุทธศาสนาของยุวพุทธิกสมาคมร้อยเอ็ด. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระปลัดเมธี เขมปญฺโญ. (2562). โยนิโสมนสิการ: วิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 7(6): 1831-1835.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). สร้างวาสนา เพิ่มค่าให้อายุ. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระมหานิพนธ์ มหาธมฺมรกฺขิโต และคณะ. (2561). อายุสสธรรม: หลักธรรมเพื่อการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุ.วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 5(1): 57-70.

พระมหาปัญญาวรวัฒน์ สิริภทฺโท. (2560). อ้างใน คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต. คณะพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แพทย์หญิงปรานี ปวีณชนา. (ม.ป.ป.). การเสพติดเกม (Game Addiction). สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2567, จาก https://www.manarom.com/blog/GameAddiction.html.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2539. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

________. บทความวิชาการ. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2567, จาก https://www.mcu.ac.th/ article/ detail/281.

วรัทยา พรหมสุนทร. (2555). ความคิดเห็นของเด็กและเยาวชนต่อความสําคัญของปัญหาสังคม : ศึกษาเฉพาะกรณี เด็กและเยาวชนในจังหวัดสงขลา. หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม) คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

วาสนา จินดาสวัสดิ์. (2564). ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพรหมวิหาร 4. วารสารวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(2): 33-40.

วิลาสินี วัฒนมงคล. (2560). การคิดตามหลักโยนิโสมนสิการ เพื่อเสริมสร้างทักษะการคิดและการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนในศตวรรษที่ 21. วารสารปรัชญาปริทรรศ์, 22(1): 110-123.