From Programs to Policy Mechanisms: Information Innovation and Local Government–Led Elderly Well-being
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study examines the transformation of elderly-related initiatives from program-based activities into policy mechanisms through information innovation led by local governments. It aims to demonstrate how local administrative organizations can institutionalize information innovation as a governance tool for enhancing elderly well-being by integrating local wisdom, community culture, and place-based public administration. The study draws on a case study of the Wat Dan Thong Prachasamakkee community in Buriram Province, Thailand.
A mixed-methods approach was employed across four sequential phases: (1) qualitative analysis of community context and cultural capital; (2) participatory design and development of an information innovation; (3) quantitative evaluation of effectiveness among 178 elderly participants; and (4) participatory action research to synthesize and assess a local policy mechanism.
The findings reveal that strong local wisdom and cultural resources can be effectively translated into a “Familiar Voice AI Podcast,” which significantly improved elderly well-being across physical, mental, social, and cognitive dimensions. Moreover, the proposed policy mechanism demonstrated high feasibility, appropriateness, and sustainability, with clear potential for integration into local development plans and institutional routines of local governments.
The study contributes to public administration and aging policy literature by illustrating how information innovation can function not merely as a service tool but as a policy mechanism embedded within local governance structures. It highlights the role of local governments in bridging community-based cultural capital with evidence-based policy implementation to sustainably enhance elderly well-being in aging societies.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright - Roi Et Buddhist College Mahachulalongkornrajavidyalaya University 252 M.4 , Niwet, Thawutburi, Roi-Et, Thailand, 45170 Tel 082 229 2269 http://www.roiet.mcu.ac.th. Email : roietjournal@gmail.com
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2561). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545–2564). กรมกิจการผู้สูงอายุ.
ชวพรพรรณ จันทร์ประสิทธิ์, และคณะ. (2563). ภูมิปัญญาท้องถิ่น “ล้านนา” ในการสร้างเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ: การศึกษานำร่อง. พยาบาลสาร, 47(1), 185–199.
ชลิดา เหลี่ยมวิเศษ, & สุรพงษ์ นิ่มเกิดผล. (2566). การออกแบบและพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการข้อมูลสุขภาวะสำหรับผู้สูงอายุ. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 16(1), 15–30.
ดิษฐพล ใจซื่อ, และคณะ. (2564). ประสบการณ์การใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านอีสานในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุ. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 36(2), 251–261.
ณัทธร สุขสีทอง, และคณะ. (2568). ภูมิปัญญาการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชนสะลวง–ขี้เหล็ก จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 34(3), 468–482.
ณัฐวุฒิ กลิ่นสุนทร, และคณะ. (2566). การพัฒนาระบบ Elderly Information Form Medium ด้วยแนวคิด Design Thinking. วารสารเทคโนโลยีและนวัตกรรมสุขภาพ, 6(2), 100–115.
ปิยะวดี รัตนะบุตร. (2562). การพัฒนาศักยภาพการบริหารขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสำหรับการดูแลผู้สูงอายุแบบบูรณาการ. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 7(3), 38–49.
สุธาสินี อรุณรุ่งเรืองกิจ. (2565). การพัฒนาเครือข่ายสุขภาพผู้สูงอายุในระดับตำบลโดยใช้พื้นที่เป็นฐาน. วารสารการบริหารและพัฒนานโยบายสาธารณะ, 9(2), 105–122.
สุปราณี หมื่นยา, และคณะ. (2567). ผลของกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุด้วยสุข 5 มิติ ต่อคุณภาพชีวิตและสภาพความสุข. วารสารวิจัยการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 16(2), e272665.
Bone, J. K., Noguchi, T., Mak, H. W., Fancourt, D., Kondo, K., & Saito, T. (2024). Does arts and cultural group participation influence subsequent well-being? A longitudinal cross-country comparison of older adults in Japan and England. BMJ Public Health, 2, e000865. [https://doi.org/10.1136/bmjph-2023-000865]
Chen, C., Ding, S., & Wang, J. (2023). Digital health for aging populations. Nature Medicine, 29, 1623–1630. [https://doi.org/10.1038/s41591-023-02391-8]
Grindle, M. S. (2017). Good enough governance revisited. Development Policy Review, 35(S1), O53–O74. [https://doi.org/10.1111/dpr.12294]
Ji, R., Sheng, Y., Zheng, C., & Chen, W. (2025). The impact of cultural leisure activities participation on older adults’ subjective well-being: An empirical study in China. BMC Public Health, 25, 3686. [https://doi.org/10.1186/s12889-025-24986-1]
Martinez, S. (2023). Integrating local governance in elderly health promotion. International Journal of Public Administration, 46(1), 22–35. [https://doi.org/10.1080/ 01900692.2022.2065304]
Mulgan, G. (2020). Social innovation: How societies find the power to change. Policy Press.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Ryff, C. D. (1995). Psychological well-being in adult life. Current Directions in Psychological Science, 4(4), 99–104. [https://doi.org/10.1111/1467-8721.ep10772395]
Schoenborn, N. L., Chae, K., Massare, J., Ashida, S., Abadir, P., Arbaje, A. I., Unberath, M., Phan, P., & Cudjoe, T. K. M. (2025). Perspectives on AI and novel technologies among older adults, clinicians, payers, investors, and developers. JAMA Network Open, 8(4), e253316. [https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2025.3316]
Thanakwang, K., Ingersoll-Dayton, B., & Soonthorndhada, K. (2012). The relationships among family, friends, and psychological well-being for Thai elderly. Aging & Mental Health, 16(8), 993–1003. [https://doi.org/10.1080/13607863.2012.692766]
Torfing, J., Ansell, C., & Sørensen, E. (2019). Public innovation and collaborative governance: From design thinking to scaling impact. Policy & Politics, 47(2), 231–250. [https://doi.org/10.1332/030557319X15473079319772]
World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework. World Health Organization.
