การส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมแก่เยาวชนตามแนวพระพุทธศาสนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการส่งเสริมสุขภาวะองค์รวมแก่เยาวชนตามแนวพระพุทธศาสนา ผลการศึกษาพบว่า เยาวชนที่ปฏิบัติตามหลักธรรมที่ทำให้มีอายุยืนยาว (อายุวัฒนธรรม หรืออายุสสธรรม) จะช่วยให้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัยเบียดเบียน หรือมีโรคภัยน้อย วิธีการปฏิบัติตามหลักธรรมดังกล่าว เช่น ออกกำลังกาย รับประทานอาหารที่สะอาด และมีประโยชน์ เป็นต้น การที่จะมีสุขภาพจิตที่ดีได้ในระดับการอยู่ร่วมกันในสังคม เยาวชนต้องมีความรัก ความเมตตา ปรารถนาดีต่อผู้อื่น รู้สึกสงสารและช่วยเหลือคนอื่นเมื่อเห็นเขาได้รับความลำบาก รู้สึกยินดีและแสดงความยินดีต่อความสำเร็จของผู้อื่น และวางใจเป็นกลาง เพราะเข้าใจกฎแห่งกรรม ไม่ยินดีหรือยินร้าย ไม่ซ้ำเติมผู้อื่นเวลาที่เขาเป็นทุกข์, เยาวชนต้องรู้จักเรียนรู้ตลอดชีวิต รู้จักนำวิธีการคิดตามหลักพระพุทธศาสนาคือโยนิโสมนสิการไปใช้หรือประยุกต์ใช้ทั้งในการแก้ปัญหา รักษาสืบต่อ และพัฒนา ส่วนศีล 5 จะช่วยป้องกันไม่ให้เยาวชนสร้างปัญหาทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น ส่งเสริมให้สังคมมีความสงบสุข
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright - วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เลขที่ 252 หมู่ที่ 4 ตำบลนิเวศน์ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด 45170 โทร 082 229 2269 http://www.roiet.mcu.ac.th. Email : roietjournal@gmail.com
เอกสารอ้างอิง
จารุณี นุ่มพูล. (2558). โรคอ้วนในเด็กวัยเรียน : บทบาทพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนในการสร้างเสริมสุขภาพ. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 8(2): 1-12.
ชลวิทย์ เจียรจิตต์ สายชล ปัญญชิต. (2565). สังฆะ สังคม สุขภาวะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โครงการการสร้างเสริมเครือข่ายลดปัจจัยเสี่ยงตามแนวพระพุทธศาสนา สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และสำนักสนับสนุนการควบคุมปัจจัยเสี่ยง สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
ปริญญา จิตอร่าม. (2561). สุขภาวะกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 1(2): 65-68.
ปัณณธร ชัชวรัตน์ และดลฤดี เพชรขว้าง. (2566). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการติดเกมของเยาวชน. วารสารการวิจัย กาสะลองคำ, 7(1): 39-48.
พระครูวาปีจันทคุณ (อัศเจรีย์ จนฺทวณฺโณ). (2559). การสร้างเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมแก่ผู้สูงอายุตามแนวพระพุทธศาสนาของยุวพุทธิกสมาคมร้อยเอ็ด. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดเมธี เขมปญฺโญ. (2562). โยนิโสมนสิการ: วิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 7(6): 1831-1835.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). สร้างวาสนา เพิ่มค่าให้อายุ. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระมหานิพนธ์ มหาธมฺมรกฺขิโต และคณะ. (2561). อายุสสธรรม: หลักธรรมเพื่อการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุ.วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 5(1): 57-70.
พระมหาปัญญาวรวัฒน์ สิริภทฺโท. (2560). อ้างใน คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต. คณะพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
แพทย์หญิงปรานี ปวีณชนา. (ม.ป.ป.). การเสพติดเกม (Game Addiction). สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2567, จาก https://www.manarom.com/blog/GameAddiction.html.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2539. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
________. บทความวิชาการ. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2567, จาก https://www.mcu.ac.th/ article/ detail/281.
วรัทยา พรหมสุนทร. (2555). ความคิดเห็นของเด็กและเยาวชนต่อความสําคัญของปัญหาสังคม : ศึกษาเฉพาะกรณี เด็กและเยาวชนในจังหวัดสงขลา. หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม) คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วาสนา จินดาสวัสดิ์. (2564). ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพรหมวิหาร 4. วารสารวารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(2): 33-40.
วิลาสินี วัฒนมงคล. (2560). การคิดตามหลักโยนิโสมนสิการ เพื่อเสริมสร้างทักษะการคิดและการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนในศตวรรษที่ 21. วารสารปรัชญาปริทรรศ์, 22(1): 110-123.
