รูปแบบการส่งเสริมการอนุรักษ์พันธุ์พืชท้องถิ่นของชาวปาเกอญอในเขตชายแดน ไทย - พม่า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตามหลักศาสตร์พระราชา

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสำรวจและศึกษารูปแบบการส่งเสริมการอนุรักษ์พันธุ์พืชท้องถิ่นของชาวปาเกอญอในเขตชายแดน ไทย - พม่า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและศาสตร์พระราชา โดยรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้นําชุมชน ชาวบ้าน ชาวปาเกอญอ ในเขตชายแดน ไทย - พม่า อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จำนวน 5 คน โดยใช้วิธีการเลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบลูกโซ่

ผลการวิจัยพบว่า

1) ข้อมูลเกี่ยวกับพันธุ์พืชท้องถิ่นของชาวปาเกอญอในเขตชายแดนไทย - พม่า อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน พืชท้องถิ่นของชาวปาเกอญอที่ชาวบ้านนำมาบริโภคด้วยวิธีการเฉพาะแต่ละท้องถิ่น ซึ่งสามารถแยกประเภทของพันธุ์พืชท้องถิ่นของชางปาเกอญอ ได้ 6 กลุ่ม คือ กลุ่มรากและหัว กลุ่มลำต้น กลุ่มใบและยอด กลุ่มดอก และกลุ่มฝักและผล สามารถแยกได้เป็นประเภทไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้ล้มลุก ไม้เลื้อยหรือไม้เถา นอกจากนั้น ยังสามารถจำแนกตามแหล่งที่อยู่ คือ พืชตามไร่สวน ทุ่งนา       พืชตามหนองน้ำ ผักริมน้ำ สวนครัว ริมรั้วและพืชผักในป่า โดยประโยชน์ที่ได้จากพืชพันธุ์ท้องถิ่นของชาวปาเกอญอ ชาวบ้านใช้ประโยชน์จากพืชพันธุ์ท้องถิ่นอยู่ 2 แบบ คือ พืชพันธุ์ท้องถิ่นของชาวปาเกอญอที่ใช้เพื่อสำหรับประกอบอาหาร และพืชพันธุ์ท้องถิ่นของชาวปาเกอญอที่ใช้เพื่อสำหรับเป็นยารักษาโรค

2) รูปแบบการใช้พันธุ์พืชท้องถิ่นของชาวปาเกอญอนั้นมีความสอดคล้องกับองค์ความรู้สากล ที่ยึดหลักการพัฒนาตามแนวพระราชดำริ ประกอบไปด้วย หลักการเข้าใจ คือ การสร้างให้เกิดความเข้าใจในข้อมูลพื้นฐานด้วยการศึกษาข้อมูลทุกมิติของชุมชน และรวบรวมองค์ความรู้ของโครงการพระราชดำริจากการส่งเสริมการอนุรักษ์พันธุ์พืช การใช้ชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง