LESSONS LEARNED FROM PROMOTING VOCATIONAL SKILLS OF BOARDING STUDENTS USING THE TUNA MODEL: A CASE STUDY OF MAKUDMUANG RAJCHAWITTAYALAI SCHOOL
Keywords:
Boarding Students, Vocational Skill, TUNA MODELAbstract
The purpose of this article was to present an academic service project focused on developing the work skills of boarding students, conducted from May 1, 2025, to March 31, 2026. The project sought to increase educational opportunities and promote equity for children and youth in the Eastern region, with the goal of developing quality learners who meet academic standards and possess desirable 21st century characteristics. The project implementation utilized the TUNA MODEL framework and employed a lesson learned extraction method to gather knowledge from the practical operations of the boarding student affairs team. The results from the first semester of the 2025 academic year indicated that the students achieved multifaceted development, particularly in vocational skills (KV). Furthermore, they demonstrated the ability to utilize free time constructively, work as a team, engage in peer learning, and develop themselves as valuable members of society (KS). These acquired skills are also deemed appropriate for future career advancement (KA). Development recommendations include: 1) diversifying activities to enhance individual potential, and 2) linking activities with the local context through community collaboration and the preservation of local wisdom, which will ultimately lead to the creation of identity, pride, and sustainable community development.
Downloads
References
กัญญาณัฐ ปูนา. (2562). ข้อเสนอเชิงนโยบายในการบริหารจัดการการศึกษาเพื่อเสริมสร้างทักษะ อาชีพสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาพื้นที่พิเศษ จังหวัดเชียงราย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 9(1), 135 - 148.
กิตติมา ใจปลื้ม, นิลาวัลณ์ จันทะรังสี, อัมพล เจริญนนท์, เริงวิชญ์ นิลโคตร และวัยวุฒิ บุญลอย. (2564). การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(6), 46 - 60.
นงนุช ชุมภูเทพ และฉลอง ชาตรูประชีวิน. (2562). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมอาชีพของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงและทุรกันดาร ในเขตภาคเหนือด้านตะวันตก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(4), 142 - 153.
พลวัฒน์ กัลยาประสิทธิ์. (2566). รูปแบบการบริหารหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพ สำหรับโรงเรียนขยาย โอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พศรัตน์ มีลอด. (2559). แนวทางการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะอาชีพของผู้เรียน โรงเรียนบ้านป่าสักไก่. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 9(20), 65 - 74.
โรงเรียนมกุฎเมืองราชวิทยาลัย. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568 โรงเรียนมกุฎเมืองราชวิทยาลัย. ระยอง: โรงเรียนมกุฎเมืองราชวิทยาลัย.
วรารัตน์ ทรัพย์อิ่ม. (2552). ผลของการให้การศึกษาด้านโภชนาการสำหรับผู้ปกครองเด็กวัยอนุบาลที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน โดยใช้โมเดลปลาทู. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย). บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรสินธุ์ เพ็งบุบผา. (2564). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรวิชาการงานอาชีพในโรงเรียนเพื่อส่งเสริมทักษะการประกอบอาชีพในอนาคต. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สาลินี อุดมผล และมาเรียม นิลพันธุ์. (2560). การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการอาชีพเพื่อส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และคุณลักษณะด้านอาชีพ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 9(1), 116 - 128.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน. (2566). รายงานผลการวิเคราะห์ข้อมูลอุปสงค์และอุปทานแรงงานระดับประเทศ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กันยายน 2566. กองเศรษฐกิจการแรงงาน: สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน.
อรศุภา เชาวนปรีชา. (2567). การจัดการองค์ความรู้ (Knowledge Management) ในภาคอุตสาหกรรมด้วยแนวคิด BCG Model. (การค้นคว้าอิสระวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีวิศวกรรม). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Buddhist Educational Innovation

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.






