การประยุกต์ใช้ภาษาต่างประเทศเชิงกลยุทธ์เพื่อการประชาสัมพันธ์ “จังหวัดตราดน่าอยู่” ผ่านสื่อสังคมออนไลน์อย่างสร้างสรรค์
คำสำคัญ:
ภาษาต่างประเทศ, การสื่อสารเชิงสร้างสรรค์, สื่อสังคมออนไลน์, จังหวัดตราด, การประชาสัมพันธ์บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเสนอการสื่อสารด้วยภาษาต่างประเทศเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์และการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงพื้นที่ในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะจังหวัดตราดซึ่งมีศักยภาพสูงด้านทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลยุทธ์การประยุกต์ใช้ภาษาต่างประเทศ ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี และภาษาเยอรมัน เพื่อการประชาสัมพันธ์จังหวัดตราดผ่านสื่อสังคมออนไลน์เชิงสร้างสรรค์อย่างมีประสิทธิภาพกระบวนการศึกษาประกอบด้วย 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ (1) การวิเคราะห์กลยุทธ์การเลือกใช้ภาษาและการออกแบบข้อความให้เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมาย (2) การคัดเลือกสื่อดิจิทัล เช่น วิดีโอ อินโฟกราฟิก และการเล่าเรื่องออนไลน์ (Storytelling) (3) การสร้างการมีส่วนร่วมของผู้รับสารผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์ เช่น Facebook, TikTok, และ YouTube และ (4) การประเมินผลกระทบต่อภาพลักษณ์จังหวัดและพฤติกรรมนักท่องเที่ยว
ผลการศึกษาพบว่า
การใช้ภาษาต่างประเทศอย่างถูกต้องและเหมาะสมร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์เชิงสร้างสรรค์
ช่วยยกระดับภาพลักษณ์จังหวัดตราดให้มีความโดดเด่นและน่าเชื่อถือในระดับสากล อีกทั้งยังส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเยาวชนและชุมชนท้องถิ่นในการผลิตสื่อ ส่งผลให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของพื้นที่และขยายผลการประชาสัมพันธ์อย่างยั่งยืน
ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย คือ หน่วยงานภาครัฐและสถาบันการศึกษาควรบูรณาการการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศกับเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ของเยาวชน รวมถึงสร้างเครือข่าย “สื่อสร้างสรรค์จังหวัดตราด” ที่ใช้พลังของภาษาต่างประเทศในการพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวเชิงพื้นที่อย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ปาริชาติ ศิริธร. (2564). การสื่อสารการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรทิพย์ อัจฉริยกุล. (2543). งานวิจัยทางภาษาและวรรณกรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิไลวรรณ วัฒนศิริธรรม. (2562). ภาษาต่างประเทศกับการพัฒนาการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุเมธ เขียวสด. (2563). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนแบบโฮมสเตย์กับคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน: กรณีศึกษา ชุมชนตำบลเกาะช้างใต้ อําเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด. (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุพัตรา มโนมัยพิบูลย์. (2550). การใช้ภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
สุภัทรา ศรีประสาร. (2563). การสอนภาษาต่างประเทศในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Bass, B. M., & Riggio, R.E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Psychology Press.
Byram, M. (2021). Teaching and Assessing Intercultural Communicative Competence: Revisited. Multilingual Matters.
Goetsch, D. L., & Davis, S. B. (2014). Quality Management for Organizational Excellence: Introduction to Total Quality. Pearson Higher Ed.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2020). Social Media: Back to the Roots and Back to the Future. Business Horizons, 63(1), 53 - 64. https://www.researchgate.net/publication/263388197_Social_media_back_to_the_roots_and_back_to_the_future
Kapoor, K., Tamilmani, K., Rana, N. P., Patil, P., Dwivedi, Y. K., & Nerur, S. (2022). Advances in Social Media Research: Past, Present and Future. Information Systems Frontiers, 24(1), 1 - 28. https://www.researchgate.net/publication/320882912_Advances_in_Social_Media_Research_Past_Present_and_Future
Pike, S., & Page, S. J. (2014). Destination Marketing Organizations and Destination Marketing: A Narrative Analysis of the Literature. Tourism Management, 41, 202 - 227. https://www.researchgate.net/publication/259121969_Destination_Marketing_Organizations_and_Destination_Marketing_A_Narrative_Analysis_of_the_Literature
Tidd, J., & Bessant, J. (2021). Managing Innovation: Integrating Technological, Market and Organizational Change (7th ed.). Wiley.
Torrance, E. P. (2562). Creativity: Its Measurement and Development. New York: Scholastic Press.
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2018). Global Language Education Framework. UNESCO.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารพุทธนวัตกรรมการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
