บทบาทของผู้นำชุมชนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการป้องกันปัญหายาเสพติด เทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) บทบาทของผู้นำชุมชนและผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ 2) อิทธิพลของผู้นำชุมชนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย ด้วยวิธีบังเอิญ จำนวน 376 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การทดสอบสมการถดถอยพหุคูณ และการทดสอบสมมติฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทของผู้นำชุมชนในการดำเนินงานตามนโยบายด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด โดยรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ การบำบัดรักษายาเสพติด การปราบปรามและบังคับใช้กฎหมาย การบริหารจัดการอย่างบูรณาการ และการป้องกันยาเสพติด 2) ผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ การปรับสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม การมีส่วนร่วมของประชาชน การป้องกันยาเสพติดอย่างเหมาะสมเป็นรูปธรรม และการเสริมสร้างความเข้มแข็งของหมู่บ้านและชุมชน และ3) ความสัมพันธ์อิทธิพลของผู้นำชุมชนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง อยู่ในระดับสูงมาก เมื่อทดสอบถดถอยพหุคูณอิทธิพลของผู้นำชุมชนมีต่อผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง มีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 88.00 (R2=.880) และผลการทดสอบสมมติฐานอิทธิพลของผู้นำชุมชน พบว่า มีผลเชิงบวกต่อผลสัมฤทธิ์ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่เทศบาลเมืองพระประแดง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กองสวัสดิการสังคม เทศบาลเมืองพระประแดง. (2567). รายงานผลการดำเนินงานโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ประจำปีงบประมาณ 2567. สมุทรปราการ: เทศบาลเมืองพระประแดง.
ชยุต มารยาทตร์. (2567). การประเมินผลสัมฤทธิ์ตามนโยบายด้านการป้องกันและการแก้ไขปัญหายาเสพติด:ศึกษากรณีโครงการเก้าเลี้ยวโมเดล. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(6): 92-118.
ชูศักดิ์ บุญประเสริฐ. (2565). ปัญหาสังคมเมืองกับแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ปริมณฑลกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2): 45–60.
ณัฐกานต์ ภู่วิทยาพันธ์. (2564). การขยายตัวของเมืองกับความเสี่ยงต่อปัญหายาเสพติดในเขตปริมณฑล. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์, 27(3): 112–128.
เทศบาลเมืองพระประแดง. (2567). รายงานผลการดำเนินโครงการรณรงค์และป้องกันปัญหายาเสพติดในชุมชน เทศบาลเมืองพระประแดง. สมุทรปราการ: เทศบาลเมืองพระประแดง.
ธนกร จิตรหาญ, ณัฐสิทธิ์ ธนูศิลป์ และวรรณกานต์ โปรดประโคน. (2567). การมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชนในการจัดการปัญหายาเสพติด ของชุมชนตำบลหนองบอน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารการบริหารปกครองและนวัตกรรมสังคม, 1(02): 71–85.
พรประคอง แสงศร และพนายุทธ เชยบาล. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการดำเนินโครงการสถานศึกษาสีขาว ปลอดยาเสพติดและอบายมุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดหนองคาย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3): 333-349.
พระมหาฉัตรเพชร สมาจาโร (พื้นสันเทียะ). (2566). การมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในพื้นที่ตำบลหลุบ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 4(1): 30–41.
ไพโรจน์ เจริญยิ่ง, ไกรบุญบันดาล และวรสิทธิ์ เจริญพุฒ. (2568). การจัดการป้องกัน ปราบปราม และบำบัดรักษาเพื่อจัดการการแพร่ระบาดของยาเสพติด จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 11(1): 149-162.
ภาณุวัฒน์ ศิริประเสริฐ, ละมัย ร่มเย็น และสัญญาศรณ์ สวัสดิ์ไธสง. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการป้องกันปัญหายาเสพติดของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(4): 1544–1558.
รัชพล จำปาแก้ว, สุรพล พรมกุล และสุธิพงษ์ สวัสดิ์ทา. (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของคณะกรรมการชุมชนเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 6(2): 43–57.
วันชนะ ดวงจันทร์ทิพย์, ชาติชัย อุดมกิจมงคล และสามารถ อัยกร. (2567). บทบาทของผู้นำชุมชนและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผล ตามมาตรการการป้องกันปัญหายาเสพติดในพื้นที่อำเภอบ้านม่วง จังหวัดสกลนคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 4(1): 271–288.
ศูนย์อำนวยการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดจังหวัดสมุทรปราการ. (2567). รายงานสถานการณ์และการดำเนินงานด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดจังหวัดสมุทรปราการ ประจำปีงบประมาณ 2567. สมุทรปราการ: ศูนย์อำนวยการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดจังหวัดสมุทรปราการ.
สถาบันพระปกเกล้า. (2566). รายงานสถานการณ์การบริหารจัดการเมืองปริมณฑลกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2567). รายงานสถานการณ์ยาเสพติดประเทศไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ป.ป.ส.
สำนักยุทธศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2566). แผนปฏิบัติการด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
สุนันทา สมพงษ์. (2566). ผลกระทบของปัญหายาเสพติดต่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนไทย. วารสารการพัฒนาสังคม, 19(1): 89–104.
สุรชัย มูลสาร, ภาสกร ดอกจันทร์ และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2567). กลยุทธ์การปฏิบัติการเฝ้าระวังตามนโยบายการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ในเขตอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10): 638–653.
อรุณี อินทรทัต. (2566). ภาวะผู้นำชุมชนกับการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนในการป้องกันยาเสพติด. วารสารพัฒนาสังคม, 19(3): 77–92.
โอภาส ซาลู และเฉลิมพร เย็นเยือก. (2566). ผู้นำชุมชนกับการมีส่วนร่วมในการป้องกันแก้ไขปัญหายาเสพติด กรณีศึกษาเขตพื้นที่จังหวัดสระบุรี. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 29(2): 36–45.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607-610.
