The role of Buddhist monks with community development : Case study Kor Nuea Subdistrict, Mueang District, Yasothon Province

Authors

  • Praatikarnsuthep Serasopito(Prammanut) Master of Public Administration Program, Rajabhat Maha Sarakham University.

Keywords:

The role, The role of Buddhist Monks, Community Development

Abstract

The objectives of this research were: 1) to study the level of the role of Buddhist monks in community development in Kho Nuea Subdistrict, Yasothon Province; 2) to compare the role of Buddhist monks in community development: a case study of Kho Nuea Subdistrict, Yasothon Province; and 3) to study recommendations for promoting the role of Buddhist monks in community development: a case study of Kho Nuea Subdistrict, Yasothon Province. The population consisted of 200 monks residing in Kho Nuea Subdistrict, Yasothon Province.

The research findings revealed that: 1) Monks in Kho Nuea Subdistrict, Mueang District, Yasothon Province, had an overall moderate level of role in community development. 2) The comparative analysis of the role of monks in community development, classified by age, educational level, number of monastic years (phansa), ecclesiastical position, and length of residence in the current temple, revealed no statistically significant differences in their opinions regarding the role of monks in community development. 3) Recommendations regarding the role of monks in community development in Kho Nuea Subdistrict were as follows: the Sangha, together with the Provincial Office of Buddhism, should organize practical training courses on temple and community management for monks, at least once every three months, in order to develop their knowledge and skills. In addition, the policies of the Sangha should be reviewed to determine which measures monks in local areas can implement most effectively for community development, so as to help communities attain lasting well-being.

References

เกษมศักดิ์ วรสกฺโข. (2553). บทบาทพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ ศึกษาเฉพาะกรณีอำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

โคจิ โนสุ. (2530). บทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการพัฒนาสังคม: ศึกษาเฉพาะกรณีในจังหวัดสงขลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

คูณ โทขันธ์. (2545). พุทธศาสนากับสังคมและวัฒนธรรมไทย. โอเดียนสโตร์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 2). สุวีริยาสาส์น.

พินิจ ลาภธนานนท์. (2529). บทบาทพระสงฆ์ในการพัฒนาชนบท. สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระครูพิศิษฏ์ ประชานาถ (นนฺทิโย ประยูร). (2560). บทบาทการพัฒนาชุมชนของวัดอินทาราม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระครูสุวรรณ วรการ. (2553). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในจังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหากิตติ สุจิตฺโต (สร้อยละมาลา). (2556). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในทัศนะของประชาชนในเขตอำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].

พระมหาธีราวุฒิ บุญมา. (2554). บทบาทในการพัฒนาชุมชนของพระสงฆ์ตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่].

พระมหารัตนพล ก้านเพชร (รตนพโล). (2545). บทบาทพระสงฆ์ต่อการสร้างชุมชนเข้มแข็ง: ศึกษาเฉพาะกรณีพระสงฆ์กลุ่มสหธรรมเพื่อการพัฒนาในจังหวัดสุรินทร์ [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี].

พระมหาสังเวียร ปญฺญาธโร. (2550). บทบาทของพระสงฆ์ในการนำหลักพุทธธรรมมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน: กรณีศึกษาพระครูสุภาจารวัฒน์ [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหาอนุชา สิริวณฺโณ (พละกุล). (2556). การศึกษาพระสงฆ์กับการพัฒนาท้องถิ่น: กรณีศึกษาวัดเทพปูรณาราม ตำบลท่าพระ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].

พระศักดิ์ชัย ออนหาดพอ. (2551). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคม: กรณีศึกษาพระราชพิพัฒนาภรณ์ (ชูชาติ กณฺตวณฺโณ) เจ้าอาวาสวัดทาไทร ตำบลทาทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช].

พระสมนึก อนันตวรวงศ์. (2540). สถาบันสงฆ์กับการพัฒนาในอนาคตตามทัศนะของพระผู้นำทางด้านวิชาการ [วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].

พระอดุลย์ กุสลจิตฺโต. (2561). บทบาทของพระสังฆาธิการที่มีต่อการปกครองคณะสงฆ์ ในเขตการปกครอง จังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 13(43), [เลขหน้า].

มาณี ไชยธีรานุวัฒศิริ. (2541). บทบาทพระสงฆ์ในยุคโลกาภิวัตน์ [รายงานการวิจัย]. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2545). จิตวิทยาสังคม: ทฤษฎีและปฏิบัติการ. สุวีริยาสาส์น.

สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2530). การพัฒนาตามแนวพุทธ: กรณีศึกษาพระสงฆ์นักพัฒนา. พิมพ์สวย.

สุพัตรา ยอดสุรางค์. (2558). บทบาทของคณะกรรมการชุมชนในการพัฒนาชุมชนแออัด: กรณีศึกษา ชุมชนซอยสมบูรณ์พัฒนา 2 เขตดินแดง. ไทยวัฒนาพานิช.

สุลักษณ์ ศิวรักษ์. (2524). ศาสนากับสังคมไทย. พาสิโก.

อภิชัย พันธเสน. (2539). พัฒนาชนบทไทย: สมุทัยและมรรค ตอนที่ 1: แนวคิด ทฤษฎี และภาพรวมของการพัฒนา. อมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์.

Downloads

Published

2026-09-30

How to Cite

Serasopito(Prammanut), P. (2026). The role of Buddhist monks with community development : Case study Kor Nuea Subdistrict, Mueang District, Yasothon Province. Journal of Educational Development Reviews, 3(3), 68–81. retrieved from https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JEDRS/article/view/2787

Issue

Section

Research Article