กุญแจสู่ความสำเร็จของการศึกษาไทยในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
การศึกษาในยุคดิจิทัล, ทักษะดิจิทัล, การบริหารการศึกษา, นวัตกรรมการศึกษา, การเรียนรู้แบบยืดหยุ่นบทคัดย่อ
การศึกษาในยุคที่เทคโนโลยีมีเข้ามามีบทบาทเป็นอย่างมากในการจัดการเรียนรู้ทั้งในห้องเรียน และนอกห้องเรียน จึงได้เกิดแนวคิดเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับโลกปัจจุบันจึงคิดแนวคิดการเขียนบทความเรื่อง “กุญแจสู่ความสำเร็จของการศึกษาไทยในยุคดิจิทัล” ซึ่งเป็นแนวทางสำคัญในการบริหารจัดการ และพัฒนากระบวนการเรียนรู้ให้สอดรับกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมในปัจจุบัน วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือเพื่อสำรวจและสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี รวมถึงแนวปฏิบัติที่ประสบความสำเร็จ ในการบูรณาการเทคโนโลยีเข้ากับการศึกษา วิธีการศึกษาใช้การวิเคราะห์เอกสาร
จากงานวิจัยบทความวิชาการ และรายงานเชิงวิชาการที่เกี่ยวข้องทั้งในและต่างประเทศ ผลการศึกษาพบว่ากุญแจสำคัญประกอบด้วย 4 ประการ ได้แก่ 1) การพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู และนักเรียนเพื่อสร้างความพร้อมในการใช้เครื่องมือและแพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์ 2) การสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่นและหลากหลาย เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเข้าถึงองค์ความรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา 3) การส่งเสริมการเรียนรู้แบบร่วมมือผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งช่วยพัฒนาทักษะการทำงานเป็นทีมและการแก้ปัญหา และ 4) การประยุกต์ใช้นวัตกรรมทางการศึกษาเพื่อสร้างสรรค์รูปแบบการสอนใหม่ๆ ที่น่าสนใจและตอบโจทย์ผู้เรียนยุคใหม่ ข้อสรุปได้ว่าการศึกษาในยุคดิจิทัลต้องอาศัยการผสมผสานระหว่างองค์ความรู้เชิงทฤษฎีและการปฏิบัติอย่างเป็นระบบ โดยเน้นการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรทางการศึกษาควบคู่ไปกับการยกระดับโครงสร้างพื้นฐาน และนวัตกรรมทางการศึกษา เพื่อให้การศึกษาไทยสามารถก้าวทันโลกและสร้างพลเมืองที่มีคุณภาพสำหรับอนาคต
เอกสารอ้างอิง
โชติวัชร ธนานนท์, เ., มีชัย, เ., & พัฒนกุลชัย, ว. (2567). นวัตกรรมและความปลอดภัยของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 25(2), 272–287.
จิณณวัตร ปะโคทัง, & ธีระ รุญเจริญ. (2566). การจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในยุคดิจิทัลโดยใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 11(2), 1–8.
นงลักษณ์ ประคองสุข. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 200–215.
ประจักษ์ กิจรัตนี. (2562). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมและชุมชน, 6(1), 123–145.
ภัทราภรณ์ ยะวะรัตน์, & อัจฉราพร ทัศนารมย์. (2566). การศึกษาสมรรถนะและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 5(2), 17–30.
ภาวิณี ศรีทอง. (2563). แนวทางการพัฒนาการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงสำหรับนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรศักดิ์ สุขประเสริฐ. (2565). การบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยศรีปทุม, 11(1), 5–18.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). แนวทางการปฏิรูปการศึกษาในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรเดช มีแสง. (2567). การศึกษาในยุคดิจิทัล: โอกาสและความท้าทายสำหรับนักเรียนยุคใหม่. https://shorturl.asia/epKl2
Bagiya, B., Diana, S., & Rosyidah, N. S. (2024). Teacher professional development in the digital age: Strategies for integrating technology and pedagogy. Global International Journal of Innovative Research, 2(10), 2382–2396.
Bates, A. W., & Poole, G. (2003). Effective teaching with technology in higher education: Foundations for success. Jossey-Bass.
Drexel University School of Education. (2023). How to integrate technology in the classroom. https://shorturl.asia/6K58G
Fullan, M. (2013). Stratosphere: Integrating technology, pedagogy, and change knowledge. Pearson.
Hattie, J., & Yates, R. (2014). Visible learning and the science of how we learn. Routledge.
International School Ho Chi Minh City. (2024). What are digital literacy skills for students? https://shorturl.at/jvJaQ
Mayer, R. E. (2020). Multimedia learning (3rd ed.). Cambridge University Press.
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
OECD. (2024). Digital education outlook 2023: Empowering learners for a digital world. OECD Publishing.
Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1–6.
Puentedura, R. R. (2014). The SAMR model: A practical guide for integration of technology in instruction. Journal of Education and Training Studies, 2(1), 12–20.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1), 3–10.
Starfishlabz. (2024). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครูในยุคดิจิทัล. https://shorturl.at/gqqUm
Times of India. (2025). AI PCs in schools: How they can change the way students learn tech. https://shorturl.asia/zhtuJ
UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. UNESCO.
University of San Diego. (2024). What is digital literacy? A complete guide for educators. https://pce.sandiego.edu/digital-literacy/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารครุพัฒนาปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
