ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาและประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น4) เพื่อศึกษาปัจจัยภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น จำนวน 84 คน ได้รับแบบสอบถามกลับมา 78 คน คิดเป็นร้อยละ 92.86 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป เพื่อหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ของเพียร์สัน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น มีความสัมพันธ์ในทางบวกทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 4) สมการพยากรณ์ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยมีอำนาจในการพยากรณ์ ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น ได้ร้อยละ 76.30 สามารถสร้างสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ และคะแนนมาตรฐาน ได้ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ (Unstandardized Score)
Ŷ = .339+ .464X3 + .425X1 + .278X5 - .263X2
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน (Standardized Score)
Ẑ = .504X3 + .465X1 + .297X5 - .301X2
คำสำคัญ: ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา,ประสิทธิผลของโรงเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2545). การบริหารการศึกษา. ปัญญาชน.
ธีระ รุญเจริญ. (2564). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). ข้าวฟ่าง.
ปิยโชติ รอดหลง. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดชัยนาท.
วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(2), 187–203.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2). (2545). ราชกิจจานุเบกษา, 119(123 ก).
พัชญ์วิสา จันทพิมพ์. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในสังกัดเทศบาล
นครเชียงราย (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
ราชกิจ พรหมชาติ และคณะ. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารวิทยาลัยอาชีวศึกษา. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพ
การบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(4), 469–484.
รมิดา ใจสืบ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา
ในสังกัดเทศบาลนครเชียงราย (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยพะเยา.
ลดาวัลย์ วงศ์สินธุ์ และคณะ. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 4(1), 282–294.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2563). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา: กรณีทัศนะและแนวคิดของนักการศึกษาไทย. ทิพยวิสุทธิ์.
(O-NET) ปีการศึกษา 2565. สทศ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. (2567). นโยบายการพัฒนาคุณภาพการศึกษา KAENKOON MODEL.
เข้าถึงได้จาก https://surl.li/gczyfw.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2)
พ.ศ. 2545. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. สพฐ.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2562). ภาวะผู้นำทางการศึกษา: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
Crossan, M. M., & Apaydin, M. (2010). A multi-dimensional framework of organizational innovation:
A systematic review of the literature. Journal of Management Studies, 47(6), 1154–1191.
Deschamps, J. P. (2005). Different leadership skills for different innovation strategies. Strategy & Leadership,
(5), 31–38.
Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. Jossey-Bass.
Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. Jossey-Bass.
Garcia, R., et al. (2022). Innovative leadership and organizational creativity.
Harris, A. (2004). Distributed leadership and school improvement: Leading or misleading? Educational
Management Administration & Leadership, 32(1), 11–24.
Horth, D. (2014). Innovation leadership: Creating the conditions for innovation. Center for
Creative Leadership.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.).
McGraw-Hill.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The leadership challenge: How to make extraordinary things happen
in organizations (6th ed.). Wiley.
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership
revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5–22.
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2000). The effects of transformational leadership on organizational conditions
and student engagement with school. Journal of Educational Administration, 38(2), 112–129.
OECD. (2019). TALIS 2018 results: Teachers and school leaders as lifelong learners (Vol. 1). OECD Publishing.
PISA. (2022). PISA 2022 results: The state of learning and equity in education (Vol. 1). OECD Publishing.
Robinson, V. M. J., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2009). The impact of leadership on student outcomes:
An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly,
(5), 635–674.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Scheerens, J. (2016). Educational effectiveness and ineffectiveness: A critical review of the knowledge base.
Springer.
Senge, P. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Wagner, T. (2012). Creating innovators: The making of young people who will change the world. Scribner.
