การพัฒนาตนตามแนวพระพุทธศาสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดการพัฒนาตนตามหลักพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาตนอย่างสมบูรณ์แบบต้องอาศัยกรอบแนวคิด “ไตรสิกขา” อันประกอบด้วยศีล สมาธิ และปัญญา เป็นระบบการฝึกฝนที่บูรณาการทั้งพฤติกรรมภายนอก จิตใจ และปัญญาเข้าด้วยกันอย่างเป็นลำดับขั้น ควบคู่กับหลัก “ภาวนา 4” ที่ครอบคลุมการพัฒนากาย ศีล จิต และปัญญาในทุกมิติของชีวิต บทความนี้ยังได้อธิบายความหมายของการพัฒนาตนในเชิงพุทธปรัชญาว่าเป็นกระบวนการเปลี่ยนผ่านจากความเป็นปุถุชนที่ถูกครอบงำด้วยอวิชชาและกิเลส ไปสู่การเป็นผู้มีอำนาจเหนือจิตตนและรู้เท่าทันเหตุปัจจัยของสรรพสิ่ง อันนำไปสู่การพึ่งพาตนเองและการเรียนรู้ตลอดชีวิต ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาตนตามแนวพระพุทธศาสนาเป็นกระบวนการที่ไม่มีวันสิ้นสุด ซึ่งช่วยให้มนุษย์บรรลุถึงความสงบสุขทางจิตวิญญาณควบคู่กับความสำเร็จในการดำเนินชีวิตทางโลกได้อย่างสมดุลและยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright - วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เลขที่ 252 หมู่ที่ 4 ตำบลนิเวศน์ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด 45170 โทร 082 229 2269 http://www.roiet.mcu.ac.th. Email : roietjournal@gmail.com
เอกสารอ้างอิง
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร (พิมพ์พิเศษ 5 ธันวาคม 2549). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์. (2553). การเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาภาควิชาพื้นฐานการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2560). สมาธิแบบพุทธ (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: บริษัท โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์ จำกัด.