การจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการจัดสวัสดิการด้าน       สุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ร่วมกันประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ศึกษาระดับการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร 2) วิเคราะห์ สังคหวัตถุธรรม กับการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร และ 3) ค้นหาและเสนอแนวทางการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร รูปแบบเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กับกลุ่มประชากรซึ่งเป็นพระสงฆ์ที่ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร จำนวน 357 รูป พร้อมทั้งวิจัยรูปแบบเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เป็นการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการแจกแบบสอบถามกับการสัมภาษณ์
กับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่ได้กำหนดไว้ทั้งหมดจำนวน 12 รูป/คน ใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการ วิเคราะห์เนื้อหา ส่วนเชิงปริมาณใช้การวิเคราะห์แบบพรรณนา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร ความคิดเห็นของพระภิกษุที่เข้ารับบริการด้านสุขภาพจากภาครัฐและภาคเอกชน ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2. ความสัมพันธ์ของสังคหวัตถุธรรม กับการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง มีนัยยะสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จึงยอมรับสมมติฐาน
3. แนวทางการจัดสวัสดิการด้านสุขภาวะของพระสงฆ์ในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร พบว่า พระสงฆ์ และสถานที่ให้การรักษาพยาบาลสามารถตอบโจทย์กันได้ตามพระธรรมวินัย โดยการให้บริการด้านสุขภาพเป็นไปในแนวทางที่ดีขึ้น