การศึกษาคหกรรมศาสตร์ในบริบทของยุควูก้า

ผู้แต่ง

  • พระก้องเกียรติ สุวฑฺฒนปญฺโญ (แซ่ลิ้ม) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การศึกษา, คหกรรมศาสตร์, ยุควูก้า

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเสนอการศึกษาคหกรรมศาสตร์ในบริบทของยุควูก้า ซึ่งเป็นยุคที่เต็มไปด้วยความผันผวน ไม่แน่นอน ซับซ้อน และคลุมเครือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาคหกรรมศาสตร์ซึ่งเป็นศาสตร์แห่งการครองเรือนและมีลักษณะเป็นสหวิทยาการที่ต้องปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมในแต่ละยุคสมัย คณาจารย์ นักวิชาการ และผู้ปฏิบัติงานด้านคหกรรมศาสตร์จึงจำเป็นต้องพัฒนาศักยภาพให้สอดคล้องกับบริบทดังกล่าว การผลิตบัณฑิตในสาขานี้ไม่ควรมุ่งเน้นเฉพาะทักษะเชิงช่างหรืองานฝีมือเท่านั้น หากแต่ควรเสริมสร้างความรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางสังคม อันเกิดจากพลวัตของเทคโนโลยีสมัยใหม่ เพื่อให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการของตลาดแรงงาน และรองรับการเติบโตในสายอาชีพที่หลากหลายในอนาคต อาจารย์ในสาขาศึกษาศาสตร์หรือครุศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับคหกรรมศาสตร์ ควรมีบทบาทในการผลิตสื่อการเรียนการสอนและตำราที่สอดคล้องกับแนวคิดใหม่ ๆ เพื่อยกระดับการเรียนรู้ พัฒนาหลักสูตรที่มีความยืดหยุ่น ส่งเสริมทักษะผู้เรียน สนับสนุนการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ และใช้วิธีการสอนที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลก โดยกระบวนการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ควรเน้นการประเมินเชิงสมรรถนะ และเชื่อมโยงกับความต้องการของตลาดแรงงาน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. (2568). สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2568, จาก https://www.science.cmru.ac.th/courses/home-economics/

คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. (2565). รายละเอียดของหลักสูตร (มคอ.2) หลักสูตรคหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์สร้างสรรค์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2565). นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.

ทัศนา เมฆเวียน. (2549). วิวัฒนาการของหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนคหกรรมศาสตร์ระดับอุดมศึกษา ในสมัยรัตนโกสินทร์. (ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา), บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2545). วิถีคหกรรมศาสตร์ในประเทศไทย: บทสะท้อนวิสัยทัศน์และกระบวนทัศน์จากปัจจุบันสู่อนาคต. (ดุษฎีนิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นฤมล ศราธพันธุ์, และคันธารัตน์ ยอดพิชัย. (2566). ศาสตร์การสอนคหกรรมศาสตร์แนวใหม่: การสังเคราะห์งานวิจัยในฐานข้อมูล Scopus ช่วงทศวรรษที่ผ่านมา. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 38(2), 98 - 111.

นิอร ดาวเจริญพร. (2565). คหกรรมศาสตรศึกษาและการสร้างสมรรถนะผู้เรียนในอนาคต. วารสารการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(7), 386 - 402.

มณี โกสุมาศ. (2540). พฤติกรรมการสอนคหกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.

Bennett, N., & Lemoine, G.J. (2014). What VUCA really Means for You. Harvard Business Review, 92(1), 27 - 29.

Pendergast, D. (2021). The Role of Home Economics Education in the 21st Century: The COVID - 19 Pandemic as a Disruptor, Accelerator, and Future Shaper. Center for Educational Policy Studies Journal, 11(4), 13 - 32.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-08-2025

รูปแบบการอ้างอิง

สุวฑฺฒนปญฺโญ (แซ่ลิ้ม) พ. (2025). การศึกษาคหกรรมศาสตร์ในบริบทของยุควูก้า. วารสารพุทธนวัตกรรมการศึกษา, 1(2), 121–130. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/jbei/article/view/1767