Development of an Implementation Model for the ‘TO BE NUMBER ONE’ Project to Strengthen Mental Immunity and Prevent Drug Abuse among Students at Sraphang Wittayakhom School.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) study the current situation, problems, and needs in the implementation of the TO BE NUMBER ONE project at Sapang Witthayakhom School; 2) develop an operational model for the TO BE NUMBER ONE project aimed at enhancing mental immunity and preventing drug problems among students; 3) field-test the developed model within an actual educational context; and 4) evaluate the appropriateness, feasibility, and effectiveness of the model. The target group consisted of school administrators, teachers, student leaders, and representatives from relevant network partners. The research instruments included questionnaires, interview forms, and evaluation forms for appropriateness, feasibility, and effectiveness, which were validated for content validity (IOC ranging from 0.80–1.00) with a questionnaire reliability coefficient of 0.94. Data were analyzed using descriptive statistics, including percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The findings were as follows: (1) the implementation of the TO BE NUMBER ONE project still faced limitations in terms of continuous monitoring and comprehensive stakeholder participation; (2) the developed model, based on the MIND Model and the PDCA cycle, comprised seven key components and was practically applicable within the school context; (3) the implementation of the model resulted in improvements in students’ knowledge, life skills, attitudes, and self-protective behaviors against drug abuse; and (4) the overall appropriateness, feasibility, and effectiveness of the model were rated at the highest level ( = 4.75, S.D. = 0.10) , with practical applicability and usefulness for project implementation receiving the highest mean scores (
= 4.80, S.D. = 0.45).
The scholarly contribution of this study lies in proposing a system-based operational model for the TO BE NUMBER ONE project that integrally links mental immunity enhancement with drug abuse prevention. This model advances the study of the TO BE NUMBER ONE project beyond activity-based reporting toward a conceptual and managerial framework that can be adapted and extended to other educational contexts.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อเขียนหรือบทความใดๆ ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (Online) ฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นเฉพาะส่วนตัวของผู้เขียนและกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และวารสารวิจัยและพันาอนุภูมิภาค ลุ่มน้ำโขง (Online) ไม่มีข้อผูกพันธ์ประการใดๆ อนึ่งกองบรรณาธิการวารสารยินดีรับพิจารณาบทความจากนักวิชาการ นักศึกษา ตลอดจนผู้อ่าน และผู้สนใจทั่วไป เพื่อนำลงตีพิมพ์ สำหรับบทความจะผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องทั้งภายในและภายนอกสถาบัน
References
กรมสุขภาพจิต. (2560). รายงานสถานการณ์สุขภาพจิตวัยรุ่นไทย. กระทรวงสาธารณสุข.
จันทร์ผ่อง สมุทรผ่อง. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานทูบีนัมเบอร์วันสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนวัดจันทราวาส (ศุขประสารราษฎร์) จังหวัดเพชรบุรี. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.)
จิตติมา ก้านจักร. (2556). การมีส่วนร่วมในการบริหารงานโครงการ TO BE NUMBER ONE ของคณะกรรมการดำเนินงานโครงการ TO BE NUMBER ONE จังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต ,มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
ฉวีวรรณ รักษ์แก้ว. (2562). การเสริมสร้างความมีวินัยในตนเองของนักเรียน โดยใช้กลยุทธ์ "KONDEE MODEL" โรงเรียนหาดสำราญวิทยาคมปีการศึกษา 2561-2562 (รายงานการวิจัย) ตรัง : โรงเรียนกันตังพิทยากร
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ภัทรวดี ผดุงเวียง. (2561). การพัฒนารูปแบบโครงการ TO BE NUMBER ONE เพื่อเสริมสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตใจของเยาวชน. วารสารครุศาสตร์ปริทัศน์, 5(2), 85–99.
มานพ ไชยสันต์. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานทูบีนัมเบอร์วัน สู่ความเป็นเลิศ ด้วยหลักการมีส่วนร่วมโรงเรียนบ้านเดื่อวิทยาคม องค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิคสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(3), 603-616
โรงเรียนสระพังวิทยาคม. (2566). รายงานสรุปผลการดำเนินงานโครงการ TO BE NUMBER ONE โรงเรียนสระพังวิทยาคม. โรงเรียนสระพังวิทยาคม.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2564). รายงานสถานการณ์ปัญหายาเสพติดและแนวทางการป้องกันในกลุ่มเยาวชน. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการประเมินคุณภาพการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานโครงการ TO BE NUMBER ONE. (2557). คู่มือการดำเนินงานโครงการ TO BE NUMBER ONE. สำนักงานโครงการ TO BE NUMBER ONE.
สำนักงานโครงการ TO BE NUMBER ONE. (2566). แนวทางการดำเนินงานโครงการ TO BE NUMBER ONE. สำนักงานโครงการ TO BE NUMBER ONE.
องค์การพัฒนาแห่งมหิดล. (2565). ผลการสำรวจสถานการณ์สุขภาพจิตนักเรียนมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยมหิดล.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. George Braziller.
Bryson, J. M. (2004). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to strengthening and sustaining organizational achievement (3rd ed.). Jossey-Bass.
Daft, R. L. (2012). Organization theory and design (11th ed.). Cengage Learning.
Deming, W. E. (1993). The new economics for industry, government, education. MIT Press.
Deming, W. E. (1994). The new economics for industry, government, education (2nd ed.). MIT Press.
Fullan, M. (2001). The new meaning of educational change (3rd ed.). Teachers College Press.
Mintzberg, H. (1994). The rise and fall of strategic planning. Free Press.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for evaluation. In T. Kellaghan & D. L. Stufflebeam (Eds.), International handbook of educational evaluation (pp. 31–62). Kluwer Academic Publishers.
Trilling, B. and Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
