Factors Affecting the Decision to Purchase Facial Care Products via Social Media among Generation Y Women in Nakhon Phanom Province.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to: (1) examine demographic characteristics, (2) investigate purchasing behavior, and (3) analyze the influence of the marketing mix factors (4Ps) on the decision to purchase facial skincare products via social media among Generation Y women in Nakhon Phanom Province. Data were collected from a sample of 400 respondents using an online questionnaire. The data were analyzed using descriptive statistics such as percentage, mean, and standard deviation, and inferential statistics (One-way ANOVA and Multiple Linear Regression) at a significance level of .05. The findings revealed that most respondents were aged 32–34 years, held a bachelor’s degree, were students, and had an average monthly income of 10,001–15,000 baht. In terms of purchasing behavior, they bought skincare products 1–2 times per month, spending 2,001–3,000 baht per purchase, primarily via Facebook. They tended to choose counter-brand products to address facial skin concerns. Overall, the marketing mix factors were rated at a high level, particularly in terms of promotion. Hypothesis testing showed that demographic factors and purchasing behavior did not significantly influence purchase decisions, whereas the marketing mix factors had a positive effect, except for price. This study indicates that entrepreneurs should focus on product quality, credibility, accessible distribution channels, and digital marketing communication. These factors are crucial for enhancing the competitiveness of beauty businesses in border provinces and can contribute to the development of the digital economy in the Greater Mekong Subregion. The findings also highlight important implications for digital marketing in border areas.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อเขียนหรือบทความใดๆ ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (Online) ฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นเฉพาะส่วนตัวของผู้เขียนและกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และวารสารวิจัยและพันาอนุภูมิภาค ลุ่มน้ำโขง (Online) ไม่มีข้อผูกพันธ์ประการใดๆ อนึ่งกองบรรณาธิการวารสารยินดีรับพิจารณาบทความจากนักวิชาการ นักศึกษา ตลอดจนผู้อ่าน และผู้สนใจทั่วไป เพื่อนำลงตีพิมพ์ สำหรับบทความจะผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องทั้งภายในและภายนอกสถาบัน
References
จิดาภา แจ่มจันทร์ชนก. (2554). ปัจจัยสู่ความสำเร็จของผู้ประกอบการค้าปลีกเสื้อผ้าผู้หญิงในตลาดนัดจตุจักร (วิทยานิพนธ์,ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).
ชญานิษฐ์ ฉวีวรรณภักดี และธนกฤต วงศ์มหาเศรษฐ์. (2567). กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางผ่านแพลตฟอร์ม TIKTOK ของเจเนอเรชันวาย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 38(2), 20–35.
บุญสิตา อรัณยกานนท์, ภูมิพิชัย ธารดำรง และเบญญาดา เติบวณิชกุล (2564). พฤติกรรมของผู้บริโภคและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์สำหรับผิวหน้าของผู้หญิงวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 4(2), 191-198.
ภัทรานิษฐ์ ฉายสุวรรณคีรี. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าจากร้านค้าในเครือข่ายเฟซบุ๊กและอินสตาแกรม (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
วิทยาพล ธนวิศาลขจร. (2568). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดในการเลือกซื้อเครื่องสำอางดูแลผิวผ่านทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร วารสารรัชต์ภาคต์, 15(1), 33–44.
ศันสนีย์ วงศ์วสุเศรษฐ์ และมานะ ตรีรยาภิวัฒน์. (2561). พฤติกรรมการสือสารของผ้บรู ิโภคยุคดิจิทัลเกี่ยวกับแบรนด์สมาร์ทโฟนในห้องมาบุญครองบนเว็บไซต์พันทิปดอทคอม. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 26(50), 291-331
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ และอรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่ (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). การสำรวจการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2565. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สิริสุข สาสนรักกิจ. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภคในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 13(4), 166–179.
สุเมธ สันติกุล, (2567). การใช้สื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมผู้บริโภค. (2567). การใช้สื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมผู้บริโภค. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 26(2), 216-223.
อโณทัย งามวิชัยกิจ และกอแก้ว กรกีรติ. (2525). ปัจจัยการส่งเสริมการขายที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางในร้านสะดวกซื้อของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช)
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Cochran, W. G. (1953). Sampling techniques. John Wiley & Sons.
DataReportal. (2025). Digital 2025: Thailand. https://datareportal.com
Halim, B. S., Windasari, N. A. and Shafira, N. (2022). Multichannel retailing in beauty products: Understanding customer purchase decisions between offline stores, websites, and augmented reality. Journal of Retailing and Consumer Services, 18(5),50-67 https://doi.org/10.21609/jsi.v18i2.1165
IDC Thailand. (2024). Thailand digital economy outlook 2024. https://www.idc.com/thailand
Kemp, S. (2025). Digital 2025 global overview report. We Are Social & Hootsuite. https://wearesocial.com
Kotler, P. (1993). Marketing management: Analysis, planning, implementation and control (8th ed.). Prentice Hall.
Kotler, P. and Armstrong, G. (2012). Principles of marketing (14th ed.). Pearson Education.
Laudon, K. C. and Traver, C. G. (2007). E-commerce: Business, technology, society. Pearson Education.
Mandala Research. (2024). Thailand cosmetics market report 2024. https://mandalaresearch.com
Naksri, S. and Sakulkijkarn, T. (2023). The influence of electronic word-of-mouth and social media influencers on purchase intention of Thai beauty products among Generation Y. Journal of Business and Retail Management Research, 17(4), 99–115.
Turban, E., King, D., Jae Kyu Lee, Ting-Peng Liang, Turban D C., (2012). Electronic commerce: A managerial and social network perspective. Pearson Education.
