การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา โรงเรียนเกษตรสมบูรณ์วิทยาคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนเกษตรสมบูรณ์วิทยาคม (2) พัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วม (3) ทดลองใช้รูปแบบ และ (4) ประเมินผลการใช้รูปแบบ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ครูและบุคลากรทางการศึกษา 23 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 3 คน และผู้ปกครองนักเรียน 301 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงและการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม สัมภาษณ์เชิงลึก และแบบประเมินรูปแบบ โดยมีค่าความเชื่อมั่นระหว่าง 0.82–0.95 สถิติ ที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบค่าก่อน–หลังใช้รูปแบบ
ผลการวิจัยพบว่า 1. โรงเรียนมีนโยบายเน้นการมีส่วนร่วม แต่การดำเนินงานจริงยังไม่ครอบคลุม จึงต้องพัฒนารูปแบบให้ชัดเจน ครอบคลุม และติดตามได้ต่อเนื่อง 2. ได้รูปแบบประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก คือ ความโปร่งใส การมีส่วนร่วม การกำหนดทิศทางและบทบาทร่วมกัน การสนับสนุนทรัพยากรและเครือข่าย และการสร้างแรงจูงใจและพัฒนาศักยภาพ 3. หลังใช้รูปแบบ คะแนนประเมินคุณภาพภายในสูงขึ้นทุกมาตรฐาน ค่าเฉลี่ยรวมเพิ่มจาก 4.37 (ดีเยี่ยม) เป็น 4.87 (ยอดเยี่ยม) และ 4. การประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุดทุกองค์ประกอบ แสดงถึงการยอมรับและความเป็นไปได้ในการนำไปใช้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อเขียนหรือบทความใดๆ ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (Online) ฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นเฉพาะส่วนตัวของผู้เขียนและกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และวารสารวิจัยและพันาอนุภูมิภาค ลุ่มน้ำโขง (Online) ไม่มีข้อผูกพันธ์ประการใดๆ อนึ่งกองบรรณาธิการวารสารยินดีรับพิจารณาบทความจากนักวิชาการ นักศึกษา ตลอดจนผู้อ่าน และผู้สนใจทั่วไป เพื่อนำลงตีพิมพ์ สำหรับบทความจะผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องทั้งภายในและภายนอกสถาบัน
เอกสารอ้างอิง
ชาญชัย ไชยพิศ. (2566). ระบบการบริหารจัดการคุณภาพแบบมีส่วนร่วม เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา โรงเรียนอนุบาลบุรีรัมย์. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา, 7(1), 54–67.
ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อยกระดับความสามารถของครูในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นทักษะในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร ปัญญา, 29(2), 1–15.
ธนาพล จีรเดชภัทร์. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเชิงกลยุทธ์เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา โรงเรียนเทพศิรินทร์พุแค สระบุรี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 9(2), 254–268.
บุณยนุช บุญปัญญาวัฏ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาโรงเรียนเทศบาลบ้านตูม. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 12(2), 145–160.
โรงเรียนเกษตรสมบูรณ์วิทยาคม. (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2565 (SAR). สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ.
โรงเรียนเกษตรสมบูรณ์วิทยาคม. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2566 (SAR). สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ.
วรรณพจน์ เฮงสุวรรณ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารคุณภาพสถานศึกษา โดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ผู้เรียนชีวิตวิถีใหม่ ของโรงเรียนหนองสังข์วิทยายน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(5), 231–248.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2566). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). ทิพยวิสุทธิ์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bush, T. and Glover, D. (2016). School leadership and management in South Africa: Findings from a systematic literature review. International Journal of Educational Management, 30(6), 803-822. https://doi.org/10.1108/IJEM-07-2015-0101
Davis, K. and Nestrom, J. W. (1985). Human Behavior at Work: Organizational Behavior (7th ed., p. 109). McGraw Hill.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.
Fullan, M. (2020). Leading in a culture of change personal action guide and workbook. John Wiley & Sons.
Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and practice (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Leithwood, K., Harris, A. and Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5–22. https://doi.org/10.1080/13632434.2019.1596077
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
Muhammad Nadeem, Allah Noor Khan and Mazhar Gul. (2020). Role of community in promoting quality of education at secondary level: A descriptive study. Global Social Sciences Review, 5(1), 234–242. https://doi.org/10.31703/gssr.2020(V-I).24
OECD. (2019). Working together for local outcomes: Manual on community participation. OECD Publishing.
Saripah, I., Kamarubiani, N., Heryanto, D. N., Siregar, H. L. and Putra, A. (2019). Determinants of participatory cooperation models in improving the quality of community learning services. Journal of Nonformal Education, 5(2), 121–132.
Sergiovanni, T. J. (1991). The principalship: A reflective practice perspective (2nd ed.). Allyn and Bacon.
