การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์แบบมีส่วนร่วม ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling เพื่อประชาสัมพันธ์ธุรกิจผ้าไหม กรณีศึกษา ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาการพัฒนาสื่อวิดิทัศน์แบบมีส่วนร่วม ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling นี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนา สื่อวีดิทัศน์ ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling แบบมีส่วนร่วมเพื่อประชาสัมพันธ์ ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย รวมทั้งศึกษา ความพึงพอใจของผู้รับสารต่อสื่อวีดิทัศน์และผลการประชาสัมพันธ์ ซึ่งเริ่มการดำเนินงานศึกษาโครงงานนี้ในเดือนพฤศจิกายน 2566 เป็นการดำเนินงานเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research; PAR) กับผู้ประกอบการร้านไหมแก้วผ้าไทย โดยการบอกเล่าเรื่องราวของร้านค้า; Brand Storytelling และพัฒนาสื่อดิจิทัลยึดตามหลักการออกแบบ 4P ในการศึกษาความพึงพอใจของผู้รับสาร ผลการศึกษาพบว่า ผู้รับสารจำนวน 50 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 78) มีอายุเฉลี่ย 22 ปี โดยส่วนใหญ่ไม่เคยซื้อสินค้าจากร้าน ร้อยละ 70 ส่วนผลการประเมินระดับความพึงพอใจของผู้รับสารที่มีต่อสื่อวิดีทัศน์ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย ในภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ที่ค่าเฉลี่ย 4.20 ซึ่งหลังจาก การประชาสัมพันธ์สื่อวีดิทัศน์พบว่า หลังการประชาสัมพันธ์ มียอดการมีส่วนร่วมของเพจที่เพิ่มขึ้น ร้อยละ 135 และมียอดการส่งข้อความเพื่อร่วมสนทนาสอบถาม แสดงถึงความสนใจในสินค้ามากขึ้นร้อยละ 37.77 ซึ่งส่งผลต่อยอดขายของร้าน ชี้ให้เห็นว่า การใช้สื่อวีดิทัศน์ที่ผลิตแบบมีส่วนร่วมภายใต้แนวคิด Brand Storytelling เป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพในการสื่อสารคุณค่าของแบรนด์และส่งเสริมการตัดสินใจซื้อของลูกค้า
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อเขียนหรือบทความใดๆ ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง (Online) ฉบับนี้ เป็นความคิดเห็นเฉพาะส่วนตัวของผู้เขียนและกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และวารสารวิจัยและพันาอนุภูมิภาค ลุ่มน้ำโขง (Online) ไม่มีข้อผูกพันธ์ประการใดๆ อนึ่งกองบรรณาธิการวารสารยินดีรับพิจารณาบทความจากนักวิชาการ นักศึกษา ตลอดจนผู้อ่าน และผู้สนใจทั่วไป เพื่อนำลงตีพิมพ์ สำหรับบทความจะผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องทั้งภายในและภายนอกสถาบัน
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ กานเกตุ. (2562). 5 แนวทาง สร้าง Brand Loyalty บนช่องทางโซเชียลมีเดีย. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2566. จาก: https://stepstraining.co/author/kanokwan-kankate
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2566. จาก: https://www.etda.or.th/getattachment/78750426-4a58-4c36-85d3-d1c11c3db1f3/IUB-65-Final.pdf.aspx
king.co.th/2023/45701/เกษตรศาสตร์.
เกวลิณ อังคณานนท์ และ ถนอมห่อวงศ์สกุล. (2564). แนวทางการทําการตลาดออนไลน์สินค้าหนึ่งตําบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ผ่านเฟซบุ๊กเพจ. วารสารวิทยาการจัดการ, 8(2), 171–202.
โชน พีระวัฒน์. (2563). เทคนิคการสร้าง Story Branding เพื่อเพิ่มยอดขายให้กับสินค้า. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567. จาก: https://www.thaiprint.org/2020/04/vol125/knowledge125-03/
ณัฏฐ์ชุดา วิจิตรจามรี. (2559). หลักการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย
ทัศนีย์ ผลชานิโก. (2559). การประชาสัมพันธ์(Public Relations). ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2566. จาก: http://www.prd.go.th/download/article/article_20151102174745.pdf
นภัสสร สมานใจ, กิตติพงษ์ จันทร์ทอง, และ วราภรณ์ วิเศษสุวรรณ (2562). การใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาดของผู้ประกอบการธุรกิจท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารการตลาดเชิงสร้างสรรค์, 7(1), 112-130.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.
วราภรณ์ สุขสวัสดิ์, จิราภรณ์ พรมสีมา, และ ปรียาพร พัฒนพงษ์ (2564). การใช้ Facebook Fanpage เพื่อส่งเสริมผลิตภัณฑ์ OTOP ของไทย: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นเมือง. วารสารการสื่อสารและนวัตกรรม, 9(3), 45-63.
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2538). การประชาสัมพันธ์การสื่อสารโฆษณาสื่อสารมวลชน. (พิมพ์ครั้งที่ 7).กรุงเทพมหานคร. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมาคมโฆษณาแห่งประเทศไทยและสมาคมโฆษณาดิจิทัลแห่งประเทศไทย. (2565). บทความโฆษณาออนไลน์มาแรงตามพฤติกรรมผู้บริโภค. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2566. จาก: https://moneyandban
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2565). รายงานผลการสำรวจข้อมูลอินเทอร์เน็ตของประเทศไทย ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2566. จาก: https://www.nbtc.go.th/Business/commu/telecom/informatiton/research
สุภาวดี เกิดทรัพย์, ชุติมา แซ่ลิ้ม, และ ศิริพร วัฒนพงศ์ (2563). ผลกระทบของสื่อดิจิทัลต่อพฤติกรรมผู้บริโภคในธุรกิจแฟชั่นออนไลน์. วารสารบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 8(2), 85-102.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media. Business Horizons, 53(1), 59-68.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.
Pulizzi, J. (2012). Epic Content Marketing: How to Tell a Different Story, Break Through the Clutter, and Win More Customers by Marketing Less. McGraw-Hill Education.