การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์แบบมีส่วนร่วม ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling เพื่อประชาสัมพันธ์ธุรกิจผ้าไหม กรณีศึกษา ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย

Main Article Content

รัชนีกร หัดรัดชัย
ฝากจิต ปาลินทร

บทคัดย่อ

      การศึกษาการพัฒนาสื่อวิดิทัศน์แบบมีส่วนร่วม ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling นี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนา สื่อวีดิทัศน์ ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling แบบมีส่วนร่วมเพื่อประชาสัมพันธ์ ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย รวมทั้งศึกษา ความพึงพอใจของผู้รับสารต่อสื่อวีดิทัศน์และผลการประชาสัมพันธ์ ซึ่งเริ่มการดำเนินงานศึกษาโครงงานนี้ในเดือนพฤศจิกายน 2566 เป็นการดำเนินงานเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research; PAR) กับผู้ประกอบการร้านไหมแก้วผ้าไทย โดยการบอกเล่าเรื่องราวของร้านค้า; Brand Storytelling และพัฒนาสื่อดิจิทัลยึดตามหลักการออกแบบ 4P ในการศึกษาความพึงพอใจของผู้รับสาร ผลการศึกษาพบว่า ผู้รับสารจำนวน 50 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 78)   มีอายุเฉลี่ย 22 ปี โดยส่วนใหญ่ไม่เคยซื้อสินค้าจากร้าน ร้อยละ 70 ส่วนผลการประเมินระดับความพึงพอใจของผู้รับสารที่มีต่อสื่อวิดีทัศน์ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย ในภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ที่ค่าเฉลี่ย 4.20 ซึ่งหลังจาก การประชาสัมพันธ์สื่อวีดิทัศน์พบว่า หลังการประชาสัมพันธ์ มียอดการมีส่วนร่วมของเพจที่เพิ่มขึ้น ร้อยละ 135 และมียอดการส่งข้อความเพื่อร่วมสนทนาสอบถาม แสดงถึงความสนใจในสินค้ามากขึ้นร้อยละ 37.77 ซึ่งส่งผลต่อยอดขายของร้าน ชี้ให้เห็นว่า การใช้สื่อวีดิทัศน์ที่ผลิตแบบมีส่วนร่วมภายใต้แนวคิด Brand Storytelling เป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพในการสื่อสารคุณค่าของแบรนด์และส่งเสริมการตัดสินใจซื้อของลูกค้า

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หัดรัดชัย ร., & ปาลินทร ฝ. (2025). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์แบบมีส่วนร่วม ภายใต้แนวคิด Brand Storytelling เพื่อประชาสัมพันธ์ธุรกิจผ้าไหม กรณีศึกษา ร้านไหมแก้ว ผ้าไทย. วารสารวิจัยและพัฒนาอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, 4(2), 14–25. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/RDGMSJournal/article/view/1420
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ กานเกตุ. (2562). 5 แนวทาง สร้าง Brand Loyalty บนช่องทางโซเชียลมีเดีย. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2566. จาก: https://stepstraining.co/author/kanokwan-kankate

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2566. จาก: https://www.etda.or.th/getattachment/78750426-4a58-4c36-85d3-d1c11c3db1f3/IUB-65-Final.pdf.aspx

king.co.th/2023/45701/เกษตรศาสตร์.

เกวลิณ อังคณานนท์ และ ถนอมห่อวงศ์สกุล. (2564). แนวทางการทําการตลาดออนไลน์สินค้าหนึ่งตําบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ผ่านเฟซบุ๊กเพจ. วารสารวิทยาการจัดการ, 8(2), 171–202.

โชน พีระวัฒน์. (2563). เทคนิคการสร้าง Story Branding เพื่อเพิ่มยอดขายให้กับสินค้า. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2567. จาก: https://www.thaiprint.org/2020/04/vol125/knowledge125-03/

ณัฏฐ์ชุดา วิจิตรจามรี. (2559). หลักการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย

ทัศนีย์ ผลชานิโก. (2559). การประชาสัมพันธ์(Public Relations). ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2566. จาก: http://www.prd.go.th/download/article/article_20151102174745.pdf

นภัสสร สมานใจ, กิตติพงษ์ จันทร์ทอง, และ วราภรณ์ วิเศษสุวรรณ (2562). การใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาดของผู้ประกอบการธุรกิจท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารการตลาดเชิงสร้างสรรค์, 7(1), 112-130.

นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.

วราภรณ์ สุขสวัสดิ์, จิราภรณ์ พรมสีมา, และ ปรียาพร พัฒนพงษ์ (2564). การใช้ Facebook Fanpage เพื่อส่งเสริมผลิตภัณฑ์ OTOP ของไทย: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นเมือง. วารสารการสื่อสารและนวัตกรรม, 9(3), 45-63.

วิรัช ลภิรัตนกุล. (2538). การประชาสัมพันธ์การสื่อสารโฆษณาสื่อสารมวลชน. (พิมพ์ครั้งที่ 7).กรุงเทพมหานคร. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมาคมโฆษณาแห่งประเทศไทยและสมาคมโฆษณาดิจิทัลแห่งประเทศไทย. (2565). บทความโฆษณาออนไลน์มาแรงตามพฤติกรรมผู้บริโภค. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2566. จาก: https://moneyandban

สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2565). รายงานผลการสำรวจข้อมูลอินเทอร์เน็ตของประเทศไทย ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2566. จาก: https://www.nbtc.go.th/Business/commu/telecom/informatiton/research

สุภาวดี เกิดทรัพย์, ชุติมา แซ่ลิ้ม, และ ศิริพร วัฒนพงศ์ (2563). ผลกระทบของสื่อดิจิทัลต่อพฤติกรรมผู้บริโภคในธุรกิจแฟชั่นออนไลน์. วารสารบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 8(2), 85-102.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.

Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media. Business Horizons, 53(1), 59-68.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.

Pulizzi, J. (2012). Epic Content Marketing: How to Tell a Different Story, Break Through the Clutter, and Win More Customers by Marketing Less. McGraw-Hill Education.