ปัจจัยเสริมแรงกับความสำเร็จการบริหารสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1

Nattaphon Makchin and Sopee Wiwatchankit

Authors

Nattaphon Makchin and Sopee Wiwatchankit Thongsook College

Keywords:

Reinforcing Factors, Success, Administration

Abstract

The purposes of this research were 1) to examine the level of motivational factors; 2) to examine the level of success in school administration; and 3) to investigate the relationship between motivational factors and the success of school administration of educational personnel under the Sukhothai Primary Educational Service Area Office 1. The sample group used in this research consisted of 385 educational personnel. The research instrument was a questionnaire. The statistics used for data analysis included frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product–moment correlation coefficient.

The research findings revealed that 1) The overall level of motivational factors was at a rather high level. When considered by aspect, external factors ranked first, followed by internal factors, respectively. 2) The overall mean level of success in school administration was at a rather high level. When considered by aspect, academic administration ranked first, followed by personnel administration, budget administration, and general administration, respectively. 3)The results of the analysis of the relationship between motivational factors and the success of school administration using multiple regression analysis showed that external factors and internal factors yielded a multiple correlation coefficient (R) of 0.912. These factors could explain the variance in the success of school administration at a statistically significant level of 0.01, accounting for 80.00 percent (R² = 0.800). The hypothesis testing results indicated that all hypotheses were supported and that motivational factors were significantly related to the success of school administration at the 0.01 level.

References

Herzberg, F. (1959). The motivation to work. New York, NY: John Wiley & Sons.

Skinner, B. F. (1953). Science and human behavior. New York, NY: Macmillan.

กนก ยนต์ชัย. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเรียนร่วมหลักสูตรทวิศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24,หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนที่นำทางการขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนด้านการศึกษา (SDG 4 Roadmap). (เอกสารอัดสำเนา)

จีรศักดิ์ เงินบุตรโคร. (2564). ความสัมพันธ์ของสมรรถนะเชิงบริหารกับการบริหารสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย,หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา วิทยาลัยทองสุข

จุฑารัตน์ ใจแกล้ว. (2560). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนแกนนำการเรียนร่วมกลุ่มกรุงธนใต้ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(1), 65-77.

ธัณย์สิตา สุรศิษฐ์ชานล. (2562). ปัจจัยการเสริมสร้างพลังอำนาจครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรดุษฏีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นิธิวัฒน์ อินทสิทธิ์. (2563). ปัจจัยเชิงสาเหตุแบบพหุระดับของประสิทธิผลการบริหารวิชาการ ของโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 5(2), 706-720.

ในตะวัน กำหอม.(2559). การวิจัยทางการศึกษา. เล่ม 2.วิทยาลัยทองสุข.กรุงเทพฯ.

ปกรณ์กิตติ์ ม่วงประสิทธิ์. (2561). กระบวนการบริหารโรงเรียนที่จัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษเรียนรวม สังกัดสำนักบริหารการศึกษาพิเศษ โดยใช้โครงสร้างซีท. วารสารบัณฑิตวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่, 9(1), 93-113.

ปริญธวัร์ แซ่มสูงเนิน. (2567).ปัจจัยความสำเร็จต่อการบริหารจัดการสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 11 จังหวัดนครราชสีมา, หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา วิทยาลัยทองสุข.

พรรณวดี ปามุทา. (2559). ปัจจัยความสำเร็จในการบริหารจัดการโรงเรียนมาตรฐานสากล ระดับ ประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชสยาม.

พัชรัตน์ วุฒิญาณ. (2565). ถอดบทเรียนความสำเร็จการบริหารคุณภาพการจัดการศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากล: พหุกรณีศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 39. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

พัชรี ศรีสุวรรณ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา: กรณีศึกษา โรงเรียนคาทอลิกในกรุงเทพฯ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 27(1): 112-126.

สมจิต ไชยเชษฐ. “การบริหารงานโรงเรียนต้นแบบการเรียนรวมในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาลำพูนเขต 2 ตามวงจรคุณภาพ (PDCA),” พิฆเนศวร์สาร14, 1 (มกราคมมิถุนายน 2561): 177-192.สมชาย ศรีสงคราม. (2563).

สมฤดี พละวุฑิโฒทัย. (2564). การบริหารจัดการการศึกษาพิเศษในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต), สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมฤทัย ล้อแก้วมณี. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการบริหารงานวชิาการวทิยาลัยการอาชีพ และวทิยาลัยสารพัดช่างในภาคตะวันออก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา,หลกัสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐานของประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555–2559). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุชาติ อัญชลีสถาพร. (2566). ภาวะผู้นำที่แท้จริงต่อการบริหารสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนเทศบาล ๒ วัดอ้อมใหญ่ (นครราษฎร์วิทยาคาร) อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม,หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา วิทยาลัยทองสุข.

อุษา เทวารัตติกาล. (2564). โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีต่อความสำเร็จของการบริหาร สถาบันการศึกษาในประเทศไทย,มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.