COLOGICAL MOTIVATIONAL FACTORS AND ACADEMIC ADMINISTRATION OF EDUCATIONAL PERSONNEL AT SUKHOTHAI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2.
Abstract
The objectives of this research were to 1) study the level of ecological motivational factors, 2) study the level of academic administration, and 3) examine the relationship between ecological motivational factors and academic administration among educational personnel in the Sukhothai Primary Educational Service Area Office 2.The sample group in this study consisted of 385 educational personnel. The research instrument used was a questionnaire. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient.
The research findings revealed that 1) The overall level of ecological motivational factors was high. When considered by aspect, the highest-ranked factor was life achievement, followed by recognition, and the lowest-ranked was career advancement.2) The overall level of academic administration was high. When considered by aspect, the highest-ranked area was instructional management, followed by curriculum development, and the lowest-ranked was learning process development. 3) The relationship between ecological motivational factors and academic administration among educational personnel in the Sukhothai Primary Educational Service Area Office 2 was found to be at a moderate level, with statistical significance at the 0.01 level.
References
กชพรพรรณ สุทธิหิรัญพงศ์. (2562). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูและบุคลากรทางการศึกษา เขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัด
ชายแดนภาคใต้ 4 อำเภอของจังหวัดสงขาล. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, สงขลา.
โชติกา ระโส. (2555). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของบุคลากร มหาวิทยาลัยราชภัฎ. นครสวรรค์. ปริญญานิพนธ กศ.ม. (การอุดมศึกษา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
ฐณวรัตม์ วงษ์หาบุศย์ และในตะวัน กำหอม. (2564). การบริหารเชิงบูรณาการต่อการบริหารสถานศึกษาในกลุ่มสหวิทยาเขตบึงกาฬ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษา เขต 21, หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,วิทยาลัยทองสุข.
ณัฐพงษ์ ไอยรา. (2565). ความสัมพันธ์ของแรงจูงใจกับบทบาทในการบริหารงานวิชาการของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนบ้านท่าบ่ (บ่ศรีรัตนอำนวย) สำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2,หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,วิทยาลัยทองสุข.
นุชเรศ คำดีบุญ. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. ใน วิทยานิพนธ์
หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต.
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข.
ในตะวัน กำหอม, ศักดิ์ชัย นิรัญทวี, โกศล มีคุณ, อัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2568). ปัจจัยเชิงนิเวศวิทยาทางการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพนักศึกษาของสถาบันอุดมศึกษา.
วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ผจงจิตร เกิดหิรัญ. (2562). โวหารการเขียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/12. งานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา โรงเรียนราชินีบูรณะ.
ศิริวรรณ อินทสโร. (2560). แนวทางการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครู โรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย หาดใหญ่, สงขลา.
อริญชญา วงศ์ใหญ่. (2558) . แรงจูงใจในการปฏิบัติงานงานของครูและบุคลากรทางการศึกษา ในวิทยาลัยเทคโนโลยีพายัพและบริหารธุรกิจ จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: วิทยาลัยเทคโนโลยีพายัพ.
อิสริยา รัฐกิจวิจารณ์ ณ นคร. (2557). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 17 (จันทบุรี - ตราด). ปริญญานิพนธ์การศึกษาตามหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. John Wiley & Sons, New York.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
