การมุ่งอนาคตกับประสิทธิผลสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร

Kanyaporn  Oranun; Thanat  Yanthong

Authors

Kanyaporn Oranun
Thanat Yanthong

Keywords:

Future orientation, Effectiveness, Administration

Abstract

The objectives of this research were to 1) Study the level of future orientation 2) Study the level of school effectiveness and 3) Examine the relationship between future orientation and school effectiveness among educational personnel in schools under the Bangkok Metropolitan Administration. The sample used in this research consisted of 396 educational personnel. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product - moment correlation coefficient.

The findings revealed that 1) The overall level of future orientation was high. When considering individual aspects, the highest was forecasting and preparation, followed by long-term planning, and the lowest was positive thinking 2) The overall level of school effectiveness was high. In terms of specific aspects, the highest was academic administration, followed by general administration, and the lowest was personnel administration. 3) There was a moderate positive correlation between future orientation and school effectiveness among educational personnel in schools under the Bangkok Metropolitan Administration, with a statistically significant level of 0.01.

References

กรกนก วงศ์กัลยา. (2566). ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการทำงานเป็นทีมของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา), มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จุลดิศ คัญทัพ. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของครูสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี,วิทยาลัยครูสุริยเทพ มหาวิทยาลัยรังสิต.

ธัชยพงษ์ ปาละหงษา. (2565). ความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงสาเหตุกับประสิทธิผลการบริหารของบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนชุมชนประชาธิปัตย์วิทยาคาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2.หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข.

ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข.

ประภาษ จิตรักศิลป์. (2561). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนตามทัศนะของบุคลากรในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

เมรินทกาล พัฒนทรัพย์พิศาล. (2560). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

โมลี สุทฺธิโมลิโพธิ์. (2564). ลักษณะของบุคคลที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

วรัฐา นพพรเจริญกุล. (2561). ผลของการใช้แรงเสริมทางบวกที่ส่งผลต่อการเพิ่มพฤติกรรมความรับผิดชอบการส่งงานของนักศึกษา,คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิกานดา เกษตรเอี่ยม. (2558). การสร้างทีมงาน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

วิมาลย์ ลีทอง. (2563). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในจังหวัดสกลนคร.วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร :มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สัมฤทธิ์ กางเพ็ง, ชุติภา บุตรดีวงษ์, สมเกียรติ เจษฎากุลทวี, พสิษฐ์ อมรเชษณ์, และอภิชาติ นาเลาห์. (2565). การวิจัยแบบผสมผสานวิธี: กระบวนทัศน์การวิจัยในศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(3), 66 - 85.

สุฑาทิพย์ มณีรัตนเลิศวานิช. (2562). ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อผลการสื่อสารภายในสถานศึกษา สังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1,หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

Fullan, M. (2016). The New Meaning of Educational Change (5th ed.). Teachers College Press.

Miller, C. (2018). The importance of creative education in a digital world. Journal of Digital Learning, 22(4), 12-21.