มุมมองทุนทางจิตวิทยากับพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรมของบุคลากรทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1
คำสำคัญ:
มุมมองทุนทางจิตวิทยา, พฤติกรรมเชิงนวัตกรรม, การบริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับมุมมองทุนทางจิตวิทยา 2) ศึกษาระดับพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรม 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างมุมมองทุนทางจิตวิทยากับพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรมของบุคลากรทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรทางการศึกษา จำนวน 385 คน ได้มาโดยใช้ตารางกำหนดขนาดตัวอย่างของ ทาร์โร่ ยามาเครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามการสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการศึกษาพบว่า 1) มุมมองทุนทางจิตวิทยา โดยภาพรวม อยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อันดับ 1 คือ ด้านความหวัง รองลงมาคือ ด้านความยืดหยุ่น ด้านมองโลกในแง่ดี และอันดับสุดท้ายคือ ด้านการรับรู้ความสามารถของตนเอง ตามลำดับ 2) พฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรม โดยรวมอยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า อันดับที่ 1 คือด้านความพึงพอใจในงาน รองลงมา คือ ด้านความพยายามในงาน และอันดับสุดท้าย คือ ด้านความน่าสนใจในงาน ตามลำดับ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างมุมมองทุนทางจิตวิทยากับพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรม ด้วยวิธีการถดถอยพหุคูณ พบว่า ด้านความหวัง ด้านมองโลกในแง่ดี ด้านความยืดหยุ่น ด้านการรับรู้ความสามารถของตนเอง ให้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) มีค่าเท่ากับ 0.922 และสามารถอธิบายความผันแปรของพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้ร้อยละ 88.80 (R2=0.888) และผลการทดสอบสมมติฐานมุมมองทุนทางจิตวิทยากับพฤติกรรมการบริหารเชิงนวัตกรรม และพบว่า มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ รอดเริงรื่น. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ความผูกพันต่อองค์การ และคุณภาพการให้บริการ: กรณีศึกษาที่ปรึกษาการขายรถยนต์บริษัทแห่งหนึ่ง,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คเณศ จุลสุคนธ. (2567). คเณศ จุลสุคนธ์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างสัมพันธภาพระหว่างบุคคลและการเป็นสมาชิกกลุ่มไม่ เป็นทางการกับประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน [วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ชัยณรงค์ อึ่งพวง. (2557). การบริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยุทธ กลีบบัว. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความยึดมั่นผูกพันทางอาชีพของนักศึกษาพยาบาล ในมหาวิทยาลัยกำกับของรัฐแห่งหนึ่ง,มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ธิดารัตน์ คล้ายนาค. (2568). อิทธิพลทุนทางจิตวิทยากับพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรม ของบุคลากร ทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐมเขต 1 หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข
นัฐกานต์ ฐิติจำเริพพร. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงนวัตกรรมของพนักงานองค์การธุรกิจของบริษัทโตโยต้าไดฮัทสุเอ็นจิเนียริ่งแอนด์แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ในตะวัน กำหอม.(2559). การวิจัยทางการศึกษา. เล่ม 2.วิทยาลัยทองสุข.กรุงเทพฯ
ปราชญ์วลี อิทธิสวัสดิ์ และรวิภา ธรรมโชติ. (2566). ความผูกพันต่อองค์การกับพฤติกรรมการสร้างนวัตกรรมในการปฏิบัติงานใน องค์การภาครัฐ. Journal of Modern Learning Development, 9(2), 103-118.
ปิยโชติ รอดหลง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผล ของโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดชัยนาท,สาขาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
พิมพิมล วงศ์ไชยา. (2567). ผลของแอปพลิเคชัน LINE OA Are you OK? ต่อภาวะซึมเศร้าและการฆ่าตัวตายซ้ำในผู้ป่วยพยายามฆ่าตัวตายที่มีภาวะซึมเศร้า โรงพยาบาลพะเยา,คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จังหวัดเชียงราย
พิรุฬห์พร เพียงพิมพ์. (2563). พิรุฬห์พร เพียงพิมพ์. (2563). ปัจจัยทุนจิตวิทยาเชิงบวกที่ส่งผลต่อการหมดไฟในการทำงาน ของข้าราชการรุ่นใหม่ในสำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง. [หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัญชาติ พรมดง. (2560). ทุนทางจิตวิทยาด้านบวกที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงาน บริษัท โฮม โปรดักส์ เซ็นเตอร์ จำกัด (มหาชน),กสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (การจัดการทั่วไป) คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
อรพิน อิ่มรัตน์. (2561). อรพิน อิ่มรัตน์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อวิรุทธิ์ ผลอนันต์. (2566). อวิรุทธิ์ ผลอนันต์. (2566). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมในสถานศึกษาขนาดใหญ่. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษา.
Amabile, T. M. (1988). A model of creativity and innovation in organizations. In B. M. Staw & L. L. Cummings (Eds.), Research in organizational behavior (Vol. 10, pp. 123–167). Greenwich, CT: JAI Press.
Carmeli, A., Meitar, R., & Weisberg, J. (2006). Self-leadership skills and innovative behavior at work. International Journal of Manpower, 27(1), 75–90.
Chang, L. (1993). A psychometric evaluation of 4-point and 6-point Likert-type scales. Educational and Psychological Measurement, 53(2), 205–215.
Chatchawan, R., Trichandhara, K., & Rinthaisong, I. (2017). Factors affecting innovative work behavior of employees. Kasetsart Journal of Social Sciences, 38(3), 345–351.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). New York: Harper & Row.
Henderson, R. (1993). Underinvestment and incompetence as responses to radical innovation. The RAND Journal of Economics, 24(2), 248–270.
Khan, M. A., Khan, M. J., & Rasheed, F. (2012). Impact of leadership styles on innovative work behavior. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 2(11), 1–13.
Luthans, F., Youssef, C. M., & Avolio, B. J. (2005). Psychological capital: Developing the human competitive edge. New York, NY: Oxford University Press.
Muhammad, A. (2018). Psychological capital and innovative work behavior: The mediating role of job satisfaction. Journal of Management Development, 37(5), 412–424.
Oldham, G. R., & Cummings, A. (1996). Employee creativity: Personal and contextual factors at work. Academy of Management Journal, 39(3), 607–634.
Sen, A. (2012). Leadership and innovation: The mediating role of employee engagement. Asian Journal of Business Research, 2(2), 45–60.
Smith, M., & Shah, S. (2013). Innovation and organizational performance. Journal of Technology Management, 8(2), 112–130.
Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (2007). Positive psychology: The scientific and practical explorations of human strengths. Thousand Oaks, CA: Sage.
Sowers, J. (2004). Survey design and measurement in educational research. Journal of Educational Research, 97(5), 245–252.
Taylor, A. (2010). The role of knowledge in innovation processes. Research Policy, 39(2), 123–135.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
