ปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) กับคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก

ผู้แต่ง

  • กวีทัศน์ อะโสด
  • ถนัด ยันต์ทอง

คำสำคัญ:

ปัจจัยเชิงสาเหตุ, ยุทธศาสตร์, เขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC)

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) 2) ศึกษาระดับคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) กับคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคลากรทางการศึกา จำนวน 385 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ  ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

     ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) โดยภาพรวม อยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อันดับที่ 1 คือด้านผู้บริหาร รองลงมาคือ ด้านชุมชน และอันดับสุดท้ายคือ ด้านการบริหารจัดการ ตามลำดับ 2) คุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก  โดยภาพรวมอยู่ในระดับค่อนข้างสูง เมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่า อันดับที่ 1 คือ ยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคง รองลงมา คือยุทธศาสตร์ด้านการสร้างโอกาส ความเสมอภาคและความเท่าเทียมกันทางสังคม และอันดับสุดท้าย คือ ยุทธศาสตร์ด้านการสร้างคุณภาพชีวิตที่เป็นเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ตามลำดับ 3) อิทธิพลของปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) กับคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออกโดยภาพรวม มีค่าความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในเกณฑ์ระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 

เอกสารอ้างอิง

ธนภัทร พงษ์อร่าม และวีระวัฒน์ อุทัยรัตน์. (2562)” กลยุทธ์การกำกับผลลัพธ์การจัดการศึกษาของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล,ดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษาและผู้นำการเปลี่ยนแปลงมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.

ธราธิป วงษ์แก้ว. (2566). แนวทางการพัฒนายุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา มหาวิทยาลัยพะเยา.

ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : แอล.ที.เพรส.

นรเศรษฐ์ ชุมวงศ์, ทัศนีย์ ทิพย์คงคา, และเอก เกิดเต็มภูมิ. (2564, กุมภาพันธ์). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาที่พึงประสงค์ของครูในโรงเรียนเขตอำเภอสามโคก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2),

ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข.

ประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2560). องค์ประกอบการวางแผนกลยุทธ์ในโรงเรียน, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วรรษมน จันทร์โอกุล และคณะ. (2561). ยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของกลุ่มการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม : การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุแบบพหุระดับและการวิเคราะห์ด้วยเทคนิค TOWS MATRIX. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. สํานักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติสํานักงาน คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564), ค้นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2567. จาก www.nesdb.go.th/main.php?filename=develop_issue.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2554). คู่มือการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสาม (พ.ศ. 2554 – 2558) ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ฉบับสถานศึกษา พ.ศ. 2554. (อัดสำเนา).

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

อุไรวรรณ พูลสมบัติ (2560)ยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนสู่ความเป็นสากล,หลักสูตรครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาวะผู้นำการจัดการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

Chapman, R., & Al-Khawaldeh, K. (2002). Quality management world-wide: TQM and labour productivity in Jordanian industrial companies. The TQM Magazine, 14, 248-262. http://dx.doi.org/10.1108/09544780210429861.

Comin, D., & Hobijn, B. (2004). Cross-Country Technology Adoption: Making the Theories Face the Facts. Journal of Monetary Economics, 51, 39 - 83.

Kop, R., & Hill, A. (2008). Connectivism: Learning theory of the future or vestige of the past? International Review of Research in Open and Distance Learning, 9, 1 - 13.

Naitawan Kumhom. (2024). Strategy for Developing the Quality of Education According to Demand that Meets the Needs of Manpower in the Thailand’s Eastern Economic Corridor (January 1, 2024). Asian Political Science Review, Vol. 8, No. 1, 2024, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=4764354 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.4764354.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-11-14

รูปแบบการอ้างอิง

อะโสด ก. ., & ยันต์ทอง ถ. . . (2025). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ในเขตพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) กับคุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนในเขตระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร, 1(1), 19–29. สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/JESIU/article/view/2445