ตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็ง: เครื่องมือในการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเพื่อการขับเคลื่อนงานสร้างเสริมสุขภาพ

ผู้แต่ง

  • พินทุสร โพธิ์อุไร

บทคัดย่อ

พินทุสร โพธิ์อุไร
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ



บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาเกี่ยวกับแนวคิดชุมชนเข้มแข็งโดยมุ่งทำความเข้าใจ ความหมาย องค์ประกอบและตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็ง เพื่อประยุกต์ใช้ในการสร้างเสริมสุขภาพระดับชุมชน ใช้วิธีการศึกษาเอกสารและประสบการณ์ของผู้เขียนเป็นหลัก ชุมชนเข้มแข็งเป็นแนวคิดที่สะท้อนถึงศักยภาพของชุมชน ทั้งในภาวะปกติและภาวะวิกฤตที่สมาชิกร่วมกัน วิเคราะห์ปัญหา กำหนดประเด็น วางแผน และจัดการปัญหาชุมชน มีกระบวนการหรือกิจกรรมที่เคลื่อนไหวจนเป็นวิถีชีวิตชุมชน กระบวนการสร้างชุมชนเข้มแข็งจึงเป็นการพัฒนาคน กลุ่มคน องค์กร ชุมชน ที่ทำให้เกิดการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องผลการศึกษา พบว่า ตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็งสามารถแบ่งได้เป็น 5 มิติ ได้แก่ (1) มิติทางเศรษฐกิจ (2) มิติทางสังคมและวัฒนธรรม (3) มิติทางสิ่งแวดล้อม (4) มิติทางการเมือง (การมีส่วนร่วมและความสัมพันธ์กับหน่วยงานภาคี) และ (5) มิติทางสุขภาพ แต่ละมิติมีความสำคัญต่อการประเมินและสะท้อนศักยภาพของชุมชนอย่างเป็นระบบ ทั้งเชิงกระบวนการและเชิงผลลัพธ์ ซึ่งผลประเมินจะช่วยให้สามารถปรับปรุงและพัฒนากระบวนการสร้างความเข้มแข็ง ที่สอดคล้องกับบริบทเฉพาะของแต่ละชุมชน ทั้งนี้ การขับเคลื่อนงานสร้างเสริมสุขภาพผ่านกลไกชุมชนเข้มแข็งแสดงให้เห็นถึงองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ ทุนชุมชน (input) ที่ใช้ขับเคลื่อนการพัฒนา ผลลัพธ์การพัฒนา (outcome) ที่สะท้อนความเข้มแข็ง และกระบวนการหรือกิจกรรม (activity) ที่นำไปสู่การเกิดผลลัพธ์การเปลี่ยนแปลง หัวใจสำคัญ ที่ขับเคลื่อนการพัฒนาไปสู่เป้าหมายชุมชนเข้มแข็งจึงอยู่ที่กระบวนการระหว่างทาง ดังนั้น ตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็งจึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้ชุมชนสามารถประเมินและติดตามข้อมูลการเปลี่ยนแปลงระดับความเข้มแข็งในแต่ละมิติและหากเน้นกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการออกแบบตัวชี้วัด เก็บข้อมูลตามตัวชี้วัด ผลประเมินตามตัวชี้วัดย่อมเกิดการยอมรับตั้งแต่ต้นทางและเอื้อต่อการเรียนรู้ร่วมกันของสมาชิกชุมชน นำไปสู่การปรับปรุง พัฒนา และยกระดับความเข้มแข็งของชุมชนให้สามารถจัดการตนเองและพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน



คำสำคัญ:
ตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็ง; การสร้างเสริมสุขภาพ; กระบวนการพัฒนา

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Noncommunicable diseases [Internet]. 2024 [cited 2025 Feb 11]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/noncommunicable-diseases

Intergovernmental Panel on Climate Change. Climate change and its impacts on health: 2023 report [Internet]. 2023 [cited 2025 Feb 9]. Available from: https://www.ipcc.ch/reports

World Health Organization. Climate change [Internet]. 2023 [cited 2025 Feb 10]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/climate-change-and-health

กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค. รายงานประจำปี 2566 [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 10 ก.พ. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://ddc.moph.go.th/dncd/news.php?deptcode=&news=41556

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. จับตาทิศทางสุขภาพคนไทย ปี 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ; 2568.

สมาคมประชากรศาสตร์แห่งประเทศไทย. จาก 50 ล้านประชากร สู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอด [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [สืบค้นเมื่อ 6 ก.พ. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://ipsr.mahidol.ac.th/post_research/prachakorn-forum-ep-9

สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. ยกระดับศักยภาพการรับมือกับภาวะวิกฤตด้านสุขภาพด้วยนวัตกรรมการจัดการระบบ สุขภาพปฐมภูมิโดยชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนพื้นที่กรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2567.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. เส้นทางสู่ชุมชนน่าอยู่ กับ Commu together. กรุงเทพมหานคร: สเปช อินดัสทรี จำกัด; 2567.

World Health Organization. Ottawa charter for health promotion [Internet]. 1986 [cited 2025 Feb 6]. Available from: https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/349652/WHO-EUR0-1986-4044-43803-61677-eng.pdf

ประเวศ วะสี. ปฏิรูปโครงสร้าง 3 อย่าง. นนทบุรี: สำนักงานประสานการพัฒนาสังคมสุขภาวะ; 2556.

พินทุสร โพธิ์อุไร. การเสริมพลังชุมชนเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ: กรณีศึกษาโครงการชุมชนน่าอยู่ในพื้นที่ภาคเหนือของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ [ดุษฎีนิพนธ์]. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์; 2564

สมาคมประชากรศาสตร์แห่งประเทศไทย. จาก 50 ล้านประชากร สู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอด. กรุงเทพมหานคร: สมาคมประชากรศาสตร์แห่งประเทศไทย; 2566.

สัมพันธ์ เตชะอธิก. การวิจัยเพื่อสร้างความเข้มแข็งของชุมชน. เสวนาวิชาการเรื่องการวิจัยเศรษฐกิจชุมชนท้องถิ่น ภาคเหนือ; 4 ก.ค. 2545; คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2545.

สุธิดา บัวสุขเกษม. แนวทางการพัฒนาบทบาทของสภาองค์กรชุมชนในการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน: กรณีศึกษาตำบลหนองประดู่ อำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2554.

วิโรจน์ ณ ระนอง, วุฒิพงษ์ ตุ้นยุทธ์, อรุณ สถิตพงศ์สถาพร. รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการทบทวนตัวชี้วัดศักยภาพชุมชนเพื่อการติดตามยุทธศาสตร์การสร้างความเป็นธรรมและลดความเหลื่อมล้ำในสังคมภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ; 2564.

วสันต์ ฉายรัศมีกุล, วสิฐพัชร์ วาฤทธิ์, วรัญญภรณ์ ชาลีรักษ์. องค์ประกอบหลักในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน: กรณีศึกษา ชุมชนในจังหวัดนนทบุรี. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร 2561;9(1):44-6.

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. แบบประเมินตำบลต้นแบบชุมชนเข้มแข็งในการจัดการตนเองปึงบประมาณ 2565. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน; 2565.

กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. แบบประเมินหมู่บ้านพอเพียงกระทรวงมหาดไทย. กรุงเทพมหานคร: กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย; 2564.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. เครื่องมือวัดความเข้มแข็งของชุมชนท้องถิ่น (ตัวชี้วัดชุมชนท้องถิ่นเข้มแข็ง). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ; 2565.

อำนาจ ศรีรัตนบัลล์. การประเมินผลเพื่อการเรียนรู้และพัฒนา Action research evaluation (ARE) [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [สืบค้นเมื่อ 6 ก.พ. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://www.gotoknow.org/posts/657450

Connell JP, Kubisch AC. Applying a theory of change approach to the evaluation of comprehensive community initiatives: progress, prospects, and problems [Internet]. 1998 [cited 2025 Feb 9]. Available from: https://www.semanticscholar.org/paper/Applying-a-Theory-of-Change-Approach-to-the-of-and-Kubisch/b5ae8eceb15ffaf10e2268af2a045c62b4e13f51

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-06-2025

รูปแบบการอ้างอิง

พินทุสร โพธิ์อุไร. (2025). ตัวชี้วัดชุมชนเข้มแข็ง: เครื่องมือในการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเพื่อการขับเคลื่อนงานสร้างเสริมสุขภาพ. วารสารการสร้างเสริมสุขภาพไทย, 4(2). สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/thpjournal/article/view/3111