องค์ประกอบและปัจจัยในการพัฒนาตลาดเขียว

ผู้แต่ง

  • ภัทราภรณ์ จึงเลิศศิริ
  • จงจิตต์ ฤทธิรงค์
  • พิมลพรรณ นิตย์นรา

บทคัดย่อ

ภัทราภรณ์ จึงเลิศศิริ
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล

จงจิตต์ ฤทธิรงค์

สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล

พิมลพรรณ นิตย์นรา

สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล



บทคัดย่อ
ตลาดเขียวหมายถึงพื้นที่ในชุมชนเพื่อซื้อขายอาหารปลอดภัยและ/หรือผลผลิตอินทรีย์โดยส่งตรงจากผู้ผลิตสู่ผู้บริโภค ผ่านการรับรองมาตรฐานการผลิตอย่างมีส่วนร่วมในกลุ่มสมาชิก กระบวนการผลิตจนถึงการจัดจำหน่าย คำนึงถึงสุขภาพใส่ใจสิ่งแวดล้อม รู้แหล่งที่มา ขายในราคาที่เป็นธรรม ตลาดเขียวจึงเป็นกลไกเชิงเศรษฐกิจที่สามารถลดความยากจนของเกษตรกรและยังช่วยสร้างระบบอาหารยั่งยืนให้เกิดขึ้นในชุมชนได้ อย่างไรก็ตาม ตลาดเขียวมักตั้งอยู่ในเขตเมืองที่ผู้บริโภค มีกำลังซื้อสูง ทำให้ผู้บริโภคบางกลุ่มไม่สามารถเข้าถึงอาหารปลอดภัยในราคาที่เป็นธรรมได้ นอกจากนี้ ตลาดเขียวบางแห่งไม่สามารถให้บริการได้อย่างต่อเนื่อง บทความนี้นำเสนอองค์ประกอบหลักและปัจจัยเสริมในการสร้างตลาดเขียว รวมถึง ข้อเสนอเชิงนโยบายในการสนับสนุนและพัฒนาตลาดเขียวในประเทศไทยเพื่อให้ระบบอาหารของประเทศเกิดความยั่งยืนโดยการวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้จัดการตลาดเขียวและอภิปรายกลุ่มร่วมกับเกษตรกรและผู้ประกอบการที่เป็นสมาชิกในตลาดเขียวใน 4 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ อุบลราชธานี นครปฐม และพัทลุง ซึ่งเป็นกรณีความสำเร็จของตลาดเขียวที่มีอายุการดำเนินงาน 10 ปีขึ้นไป การศึกษานี้พบว่ามีองค์ประกอบหลักและปัจจัยเสริมในการสร้างตลาดเขียวอย่างยั่งยืน องค์ประกอบหลักได้แก่ (1) สถานที่พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้ซื้อและผู้ขายด้วยอัตราค่าเช่าแผง ที่ไม่เป็นภาระแก่เกษตรกร (2) สินค้าหลากหลายจากในชุมชนหรือชุมชนใกล้เคียงเพื่อลดต้นทุนการเก็บรักษาและขนส่งสินค้า (3) ข้อตกลงระหว่างสมาชิกในตลาดเขียว (participatory guarantee system; PGS) และ (4) ผู้จัดการตลาดที่เข้มแข็งและมีภาวะผู้นำ ปัจจัยเสริมได้แก่ (1) กิจกรรมส่งเสริมวัฒนธรรมหรือนันทนาการเพื่อดึงดูดสมาชิกครอบครัวของผู้บริโภค (2) ช่องทางการขายสินค้าออนไลน์ และ (3) ทักษะการสื่อสารของเกษตรกรเพื่อสื่อสารแหล่งที่มาและกระบวนการผลิต สินค้า ทั้งนี้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลายแห่งมีความพยายามดำเนินการจัดตั้งตลาดเขียว จึงควรสำรวจและส่งเสริมให้มีองค์ประกอบหลักครบถ้วนตอบสนองความต้องการของผู้ซื้อและผู้ขาย รวมทั้งสนับสนุนปัจจัยเสริมเพื่อสร้างตลาดเขียวอย่างยั่งยืนให้เป็นกลไกสร้างความเติบโตของเศรษฐกิจชุมชนและความมั่นคงของระบบอาหารให้เกิดขึ้นในระดับท้องถิ่น



คำสำคัญ:
ตลาดเขียว; ระบบอาหารยั่งยืน; เกษตรอินทรีย์; เกษตรกร; การเติบโตของเศรษฐกิจ; การฟื้นคืน

เอกสารอ้างอิง

กิ่งกร นรินทรกุล ณ อยุธยา, ธนพร ศรีสุกใส, แก้วตา ธัมอิน. สถานะและปัจจัยความสำเร็จของตลาดสีเขียว, ตลาดทางเลือก. นนทบุรี: มูลนิธิชีววิถี; 2560.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. รายงานการติดตามการประเมินผลการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศภายใต้แผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 10 และติดตามความก้าวหน้า ปีแรกของแผนพัฒนาฉบับที่ 11. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ; 2559.

พลเมืองอาหาร (Food Citizen). พื้นที่รูปธรรมตลาดสีเขียว [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [สืบค้นเมื่อ 10 ม.ค. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://www.foodcitizenmap.com/ตลาดสีเขียว/

นิตยา เคหะบาล, อารยา ลาน้ำเที่ยง, อาทิตย์ บุดดาดวง. การพัฒนาตลาดนัดสีเขียวอย่างมีส่วนร่วมของผู้ผลิตและผู้บริโภคกรณีเครือข่ายตลาดสีเขียวกมลาไสย อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้ 2564;14(2):70-8.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. ชูนวัตกรรม "ตลาดเขียว" กระตุ้นเศรษฐกิจชุมชน หนุนเกษตรกรรายย่อย ทางเลือก สุขภาพดีสำหรับผู้บริโภค [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [สืบค้นเมื่อ 1 ม.ค. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://www.thaihealth.or.th/317039-2/

Corbin J, Strauss A. Basics of Qualitative research: techniques and procedures for developing grounded theory. 4th ed. Thousand Oaks, CA: Sage; 2015.

อานนท์ อุทัยวัฒนานนท์, ถวิล นิลใบ. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารรามคำแหง ฉบับบัณฑิตวิทยาลัย 2566;6(2):82-94.

จิดรานุช พิมพ์สวัสดิ์, พนามาศ ตรีวรรณกุล. ความคิดเห็นเกี่ยวกับเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในสามพรานโมเดล. Agricultural Science Journal 2018;49(2):113-24.

คณิต สุขรัตน์. การศึกษาทัศนคติ พฤติกรรม และปัจจัยที่เกี่ยวข้องของผู้บริโภคสินค้าอินทรีย์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2561.

ชัชวาลย์ เผ่าเพ็ง, พเยาว์ ผ่อนสุข, สุลัดดา พงษ์อุทธา. การรับรู้ ความเข้าใจ และความเชื่อมั่นของผู้บริโภคผักสดต่อตราระบบการรับรองเกษตรอินทรีย์แบบมีส่วนร่วม. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า 2564;39(1):74-81.

กรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. แผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมการเกษตร ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579) และแผนปฏิบัติงาน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2560-2564). ใน: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก, บรรณาธิการ. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์; 2560.

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. กระทรวงเกษตรฯ เร่งขับเคลื่อน สภาเกษตรอินทรีย์พีจีเอส [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [สืบค้นเมื่อ 10 ม.ค. 2568]. แหล่งข้อมูล: https://www.moac.go.th/news-preview-441591791300

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-06-2025

รูปแบบการอ้างอิง

ภัทราภรณ์ จึงเลิศศิริ, จงจิตต์ ฤทธิรงค์, & พิมลพรรณ นิตย์นรา. (2025). องค์ประกอบและปัจจัยในการพัฒนาตลาดเขียว. วารสารการสร้างเสริมสุขภาพไทย, 4(2). สืบค้น จาก https://so14.tci-thaijo.org/index.php/thpjournal/article/view/3110