นวัตกรรมการใช้อัตลักษณ์ทุนทางศิลปวัฒนธรรมเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ กรณีศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์
บทคัดย่อ
สรรเพชร เพียรจัดหน่วยจัดการร่วม สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ จังหวัดบุรีรัมย์
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานวัตกรรมการใช้อัตลักษณ์ทุนทางศิลปวัฒนธรรมเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ กรณีศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์ กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนและผลลัพธ์ด้านสุขภาพที่เกิดขึ้น ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยแบบสอบถาม ในพื้นที่ 23 อำเภอ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้นำชุมชน ปราชญ์ท้องถิ่น เจ้าหน้าที่สาธารณสุข และประชาชน รวม 900 คน ผลการวิจัยพบว่า นวัตกรรมจากทุนศิลปวัฒนธรรม 5 ด้าน ได้แก่ การใช้ดนตรีพื้นบ้านในการออกกำลังกาย (ร้อยละ 35.6) การประยุกต์พิธีกรรมทางศาสนาเพื่อลด ละ เลิกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ร้อยละ 28.4) การใช้ศิลปะการแสดงพื้นบ้านในการให้ความรู้ด้านสุขภาพ (ร้อยละ 18.2) การใช้อาหารพื้นบ้านเพื่อส่งเสริมโภชนาการ (ร้อยละ 12.5) การใช้ภูมิปัญญาสมุนไพรในการดูแลสุขภาพ (ร้อยละ 5.3) ชุมชนมีส่วนร่วมในการวางแผน (ร้อยละ 78.3) การดำเนินงาน (ร้อยละ 92.1) การติดตามประเมินผล (ร้อยละ 65.7) ความพึงพอใจต่อกระบวนการมีส่วนร่วมในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.25) ผลลัพธ์ด้านสุขภาพ พบว่า การออกกำลังกายสม่ำเสมอเพิ่มขึ้นร้อยละ 87.62 การลดการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในงานบุญประเพณีร้อยละ 30 การรับประทานอาหารพื้นบ้านเพิ่มขึ้นร้อยละ 45.8 เกิดความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมท้องถิ่น (ร้อยละ 92.5) ความสัมพันธ์ในชุมชนแน่นแฟ้นขึ้น (ร้อยละ 88.3) ปัจจัยความสำเร็จที่สำคัญคือความเข้มแข็งของผู้นำชุมชน (ร้อยละ 89.7) การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน (ร้อยละ 85.2) การสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ (ร้อยละ 78.9) ความท้าทายหลักคือ การปรับเปลี่ยนทัศนคติของคนรุ่นใหม่ต่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น (ร้อยละ 62.3) การวิจัยนี้ให้ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการส่งเสริมการใช้ศิลปวัฒนธรรมเพื่อสร้างเสริมสุขภาพ และแนวทางการ พัฒนาโครงการในอนาคต
คำสำคัญ: นวัตกรรม; ศิลปวัฒนธรรม; การสร้างเสริมสุขภาพ; การมีส่วนร่วมของชุมชน; จังหวัดบุรีรัมย์
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานสถิติจังหวัดบุรีรัมย์. สถิติประชากรจังหวัดบุรีรัมย์. บุรีรัมย์: สำนักงานสถิติจังหวัดบุรีรัมย์; 2566.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์. รายงานประจำปีด้านสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์. บุรีรัมย์: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์; 2565.
กรมศิลปากร. รายละเอียดแหล่งโบราณสถาน: ปราสาทพนมรุ้ง, ปราสาทเมืองต่ำและปราสาทปลายบัด [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 7 ต.ค. 2567]. แหล่งข้อมูล: https://Worldheritagesite.onep.go.th
วิชัย มั่นคง. การประยุกต์ใช้พิธีกรรมทางศาสนาในการรณรงค์ลดการดื่มแอลกอฮอล์: กรณีศึกษาจังหวัดสุรินทร์. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ 2564;6(7):167-85.
World Health Organization. The power of culture in health promotion. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 2019.
Digital M-Culture. ศูนย์ข้อมูลด้านวัฒนธรรม [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 7 ต.ค. 2567]. แหล่งข้อมูล: https://digital.m-culture.go.th
ศูนย์ข้อมูลข่าวสารจังหวัดบุรีรัมย์. การจัดงานปีใหม่แบบไทยแท้ปลอดเหล้า [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 7 ต.ค. 2567]. แหล่งข้อมูล: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2098245426904944&id=757479107648256&set=а.799327503463416
สมชาย ใจดี, วิภา สุขใจ, พรพิมล รักษาสุข. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยดนตรีพื้นบ้านต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายของผู้สูงอายุในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2563;12(2):45-8.
Putnam RD. Bowling alone: the collapse and revival of American community. New York: Simon and Schuster; 2000.
Arnstein SR. A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of planners 1969;35(4):216-24.
Johnson A, Smith B, Williams C. Cultural interventions for health promotion: a systematic review. Health Promotion International 2020;35(4):478-89.
สมศักดิ์ใจเย็น. ความท้าทายในการพัฒนาโครงการสุขภาพเชิงนวัตกรรม: การศึกษาเชิงคุณภาพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข 2565;16(3):345-60.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
