ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติดของผู้เข้ารับการฟื้นฟู ในค่ายฟื้นฟูสภาพทางสังคมผู้เสพ ผู้ใช้สารเสพติด อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่

ชุลีกร ชายเกตุ; จันทร์จารี เกตุมาโร

ผู้แต่ง

ชุลีกร ชายเกตุ
จันทร์จารี เกตุมาโร

บทคัดย่อ

ชุลีกร ชายเกตุ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร

จันทร์จารี เกตุมาโร
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติดของผู้เข้ารับการฟื้นฟูในค่ายฟื้นฟูสภาพทางสังคมผู้เสพผู้ใช้สารเสพติด อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติดของผู้เข้ารับการฟื้นฟูในค่ายฟื้นฟูสภาพทางสังคมผู้เสพ ผู้ใช้สารเสพติด อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เข้ารับการฟื้นฟูในค่ายฟื้นฟูสภาพทางสังคมผู้เสพ ผู้ใช้สารเสพติดอำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ จำนวน 135 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยการคำนวณจากจากสูตรของ Yamane และเทียบตาราง ใช้แบบสอบถามที่ได้จากการศึกษาทฤษฎีและแนวคิดแบบจำลองการวางแผนส่งเสริมสุขภาพ (PRECEDE-PROCEED Model) ประกอบด้วยปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม และพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาวิเคราะห์หาความถี่ ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานโดยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติดของผู้เข้ารับการฟื้นฟูในค่ายฟื้นฟูสภาพทางสังคมผู้เสพ ผู้ใช้สารเสพติด อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ค่า r=0.412 (p<0.05) มีปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการเสพ การใช้สารเสพติดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ได้แก่ ปัจจัยนำเกี่ยวกับค่านิยมและเจตคติ (r=0.315) ปัจจัยเอื้อเกี่ยวกับด้านกายภาพและสังคมวัฒนธรรมและทักษะส่วนบุคคล (r=0.463) และความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสริมด้านครอบครัว เพื่อน เจ้าหน้าที่ผู้ดูแล และสื่อการสอน (r=0.459)

คำสำคัญ: พฤติกรรมการเสพ; การใช้สารเสพติด; ปัจจัยนำ; ปัจจัยเอื้อ; ปัจจัยเสริม

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข. แผนยุทธศาสตร์ด้านการบำบัดรักษาและพื้นพูผู้ป่วยยาเสพติด ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 - 2566. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด; 2566.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่. สถานการณ์ยาเสพติด อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่. กระบี่: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่; 2566.

Yamane T. Statistics: an introductory analysis. 2 * ed. New York: Harper and Row; 1967.

นรากร สารีแหล้, เสรี ชัดแช้ม. ความจำในผู้ป่วยสุราที่มีภาวะติดสุราเรื้อรัง. วารสารการพยาบาลและการดูสุขภาพ 2561,36(2):15-21.

กัลยา วานิชย์บัญชา. สถิติสำหรับงานวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สามลดา; 2561.

เฉลิมพล ตันสกุล. พฤติกรรมศาสตร์สาธารณสุข. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล; 2541.

พัชรินทร์ ซำศิริพงษ์. การกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดียาเสพติด. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 2563;5(3):23-30.

นีรนุช โชติวรางกูล. การประเมินความรู้ด้านยาเสพติด ทัศนคติต่อการใช้ยาเสพติด และทัศนคติต่อการบำบัดรักษายาเสพติดในโปรแกรมการบำบัดรักษาผู้ป่วยยาเสพติดโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุขเขตสุขภาพที่ 3 2565;19(3):1-2.