การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการรับรู้กับพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่

พีรณัฐ สุวรรณ์

ผู้แต่ง

พีรณัฐ สุวรรณ์

บทคัดย่อ

พีรณัฐ สุวรรณ์
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการรับรู้กับพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ จำนวน 248 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ประกอบด้วย (1) ปัจจัยส่วนบุคคล (2) ปัจจัยการรับรู้เกี่ยวกับโรคมือเท้าปาก และ (3) พฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปาก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปในการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ Pearson’s product moment correlation coefficient ผลการวิจัยพบว่า มีการรับรู้เกี่ยวกับโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูง (M=4.48, SD=0.44) ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือการรับรู้ประโยชน์ของการป้องกันโรค (M=4.57, SD=0.48) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือการรับรู้อุปสรรคของการป้องกันโรคมือเท้าปาก (M=4.37, SD=0.56) ส่วนพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กส่วนใหญ่ อยู่ในระดับสูง (M=4.47, SD=0.51) และพบว่า ปัจจัยการรับรู้มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่อยู่ในระดับสูงมาก (r=0.707) อย่างมีค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

คำสำคัญ: พฤติกรรมการป้องกันโรค; การรับรู้; โรคมือเท้าปาก; ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก

เอกสารอ้างอิง

สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค. มาตรฐานการดำเนินงานศูนย์เด็กปลอดโรคฉบับที่ใช้ประเมิน ปีงบประมาณ 2561. นนทบุรี: สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค; 2561.

กรมควบคุมโรค. แนวทางป้องกันควบคุมโรคมือ เท้า ปาก ในสถานศึกษา. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค; 2566.

งานระบาดวิทยา สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่. รายงานสถานการณ์เฝ้าระวังโรคมือเท้าปาก. กระบี่: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่; 2566.

งานระบาดวิทยา สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเขาพนม. รายงานสถานการณ์เฝ้าระวังโรคมือเท้าปาก. กระบี่: สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเขาพนม; 2566.

Krejcie RV, Morgan DW. Determination sample size for research activities. Education and Psychology Measurement 1970;30(3):607-10.

บุญมี พันธ์ไทย. ระเบียบวิธีการวิจัยการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง; 2554.

DeViliis RK. Scale development: theory and applications. California: Sage Publications; 2012.

กนกวรรณ นวนเกิด. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2563. 115 หน้า.

จันทราวดี พรมโสภณ, สมคิด ปราบภัย. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครอง และเด็กก่อนวัยเรียน อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา. วารสารควบคุมโรค 2560;43(4):356-67.

พัชราภรณ์ บดีรัฐ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ปกครองเด็กและผู้ดูแลเด็กก่อนวัยเรียนในศูนย์เด็กเล็ก อำเภอลานกระบือ. รายงานการประชุมวิชาการและนำเสนอผลการวิจัย ระดับชาติและนานาชาติ กลุ่มระดับชาติ ด้านวิทยาศาสตร์ 2515;6(1):347-56.