ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลเขาน้อย อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

อัญญารัตน์ แสงศรี
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง



บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล แรงจูงใจ การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม และการปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล แรงจูงใจ การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม กับการปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อ-เรื้อรังของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลเขาน้อย อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลเขาน้อย อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช 110 คน โดยใช้สูตรของ Krejcie & Morgan และวิธีสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่ได้จากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ทฤษฎีสองปัจจัยของ Herzberg และแรงสนับสนุนทางสังคมของ House เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามจำนวน 4 ตอน ได้แก่ (1) ปัจจัยส่วนบุคคล (2) แรงจูงใจ (3) การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม และ (4) การปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง มีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.67–1.00 ทุกข้อ และค่า Cronbach’s alpha  coefficient อยู่ระหว่าง 0.90–0.98 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคล แรงจูงใจ การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมกับการปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อ ด้วยสถิติ  Pearson’s product moment correlation coefficient ผลการวิจัยพบว่า อายุ (r=0.206) มีความสัมพันธ์กับ การปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในระดับต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p<0.05 แรงจูงใจ (r=0.505) และการได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม (r=0.526) มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติงานควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p&lt;0.05



คำสำคัญ: อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน; โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง; แรงจูงใจ; แรงสนับสนุนทางสังคม; การปฏิบัติงาน