การศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิสของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง

บทคัดย่อ

อาภาพร ชูแสง
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร

เกษม ชูรัตน์
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม และพฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิส และ (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิสของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง จำนวน 289 คน โดยใช้สูตรของ Yamane และวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่ได้จากทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องและแนวคิด PRECEDE Framework ของกรีนและครูเตอร์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามจำนวน 4 ตอน ได้แก่ (1) ปัจจัยนำ (2) ปัจจัยเอื้อ (3) ปัจจัยเสริม และ (4) พฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิส มีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.76-1.00 ทุกข้อ และมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคอยู่ระหว่าง 1.70-0.96 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม กับพฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิส ด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยนำด้านการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรค (r=0.539) ด้านการรับรู้ความรุนแรงของรค (r=0.512) ปัจจัยเอื้อด้านความเพียงพอของทรัพยากรในการป้องกันโรค ( r=0.891 และปัจจัยเสริมด้านการได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม (r=0.627) ด้านการได้รับข้อมูลข่าวสารจากเจ้าหน้าที่สาธารณสุข (r=0.555) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิสอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01



คำสำคัญ: โรคเมลิออยโดสิส; พฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิส; อาสาสมัครสาธารณสุข