การส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กร มุ่งผลลัพธ์ความผูกพันที่สูงขึ้นของบุคลากรในองค์กร
บทคัดย่อ
ศุภชัย เหมือนโพธิ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ยอดขวัญ รุจนกนกนาฎ
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
ปิยกานดา บุญนิธิ
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
ธันย์ชนก นาควิโรจน์
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ส่งเสริมความสำคัญถึงการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กร มุ่งผลลัพธ์ความผูกพันของพนักงานที่มีต่อองค์กร และสังเคราะห์แนวคิดและทฤษฎีความผูกพันต่อองค์กร ซึ่งความผูกพันต่อองค์กรแสดงให้เห็นถึงความรัก การทุ่มเทแรงกาย แรงใจ การตั้งใจและเต็มที่กับงานที่ได้รับมอบหมาย นำไปสู่ความสำเร็จ ซึ่งสิ่งสำคัญสำหรับการบริหารงานในยุคปัจจุบัน องค์กรต้องมีการสร้างความผูกพันต่อองค์กร เพื่อให้บุคลากรอยู่กับองค์กรตลอดไป โดยการสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้สอดรับกับพฤติกรรม สังคม ช่วงวัย (generation) ที่เปลี่ยนแปลงไปและมีความหลากหลาย ตั้งแต่การสรรหาและคัดเลือก การปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อม และการจัดกิจกรรมให้กับพนักงาน ซึ่งทรัพยากรบุคคลจัดเป็นหัวใจหลักสำคัญที่ทำให้องค์กรประสบความสำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้ ส่งผลให้สามารถสร้างผลกำไร เสริมประสิทธิภาพสูงสุดให้กับองค์กร และเป็นแรงผลักดันให้สามารถเติบโตไปข้างหน้าได้อย่างยั่งยืน บุคลากรในองค์กรย่อมมีความคิด ความเชื่อ ความรู้สึกในการทำงาน หากมีการปฏิบัติงานที่ดี มีคุณภาพ และมีความรับผิดชอบ เมื่อมีต้นแบบในการปฏิบัติงาน ก็เกิดการจัดการความรู้ที่ดี และนำไปถ่ายทอดให้เกิดวัฒนธรรมการปฏิบัติงานได้ ส่งผลให้องค์กรประสบความสำเร็จ ซึ่งความผูกพันของพนักงานที่มีต่อองค์กรมีความสำคัญต่อการดำเนินงานขององค์กร เพื่อทำให้องค์กรได้มาซึ่งบุคลากรที่มีคุณภาพและมีคุณค่า มีความเสียสละ ทุ่มเทแรงกาย แรงใจในการปฏิบัติงานกับองค์กรอย่างเต็มที่ ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันและดำรงอยู่ภายใต้ความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจได้อย่างยืนหยัดและมั่นคง
คำสำคัญ: วัฒนธรรมองค์กร; ความผูกพันของพนักงาน; ความภักดีต่อองค์กร
เอกสารอ้างอิง
วัชรินทร์ นิติขจรวรคุณ. การศึกษาปัจจัยที่่ทำให้เกิดความผูกพันของพนักงานต่อองค์การที่่ส่งผลต่อความสำเร็จทางธุรกิจขององค์การตามแนวคิดของ Kincentric กรณีศึกษา: บริษัทระดับโลกในประเทศไทย [สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2564. 138 หน้า.
ศุภชัย เหมือนโพธิ์£, นนทวัฒน์ สุขผล, ณัฐพร วิรุฬหการุญ. ความพึงพอใจและความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน กรณีศึกษาบริษัท ธนารักษ์ พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์. 2561;4:104-20.
กรกนก มาตรคำมี. ความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัทกลางคุ้ม ครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด จังหวัดกรุงเทพฯ [รายงานวิจัยภาควิชาจิตวิทยาและการแนะแนว]. นครปฐม: มหาวิิทยาลััยศิิลปากร; 2562. 127 หน้้า.
Herzberg F. Work and nature of man. Cleveland: Word Publishing Company; 1966.
Bass BM, Avolio BJ. The four I’s transformational leadership. Journal of European Industrial Training 1990;15:9-16.
Litwin GH, Stringer RA. Motivation and organizational climate. Boston: Division of Research Harvard Business School; 1968.
Denison DR. Corporate culture and organizational effectiveness. New York: Wiley; 1990
Skarzynski P, Gibson R. Innovation to the core: a blueprint for transforming the way your company innovates. Boston, MA: Harvard Business Review Press; 2008.
สมาพร ภูวิจิตร, ยุภาพร ยุภาศ, สัญญา เคณาภูมิ. รูปแบบวัฒนธรรมองค์กรที่่มีประสิทธิภาพ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา 2558;9:73-7.
วรวุฒิ กิจสิริศาล. วัฒนธรรมองค์การที่่ปรึกษาออกแบบรถไฟฟ้าของ รฟม.: โครงการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินส่วนต่อขยาย [การค้นคว้าอิสระปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร; 2553. 70 หน้า.
Business Plus. การสร้างวัฒนธรรม [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 11 ก.ย. 2566]. แหล่งข้อมูล: https://www.businessplus.co.th/activities/ข่าวสาร-hrm-c021/สร้างวัฒนธรรมองค์กร-ให้โดนใจวัยรุ่น-v8478
พละกริท คอนซัลเทนท์. เคล็ดลับทำงานกับคน Gen Y [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 11 ก.ย. 2566]. แหล่งข้อมูล: https://www.palagrit.com/insight-gen-y/
วิทยาธร ท่อแก้ว. การสร้างวัฒนธรรมองค์กร [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่่อ 11 เม.ย. 2566]. แหล่งข้อมูล: https://commarts.stou.ac.th/wp-content/uploads/2022/04การสร้างวัฒนธรรมองค์กร.pdf
Pttgcgroup. วัฒนธรรมของ GC [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่่อ 11 เม.ย. 2566]. แหล่งข้อมููล: https://www.pttgcgroup.com/th/people/life-at-gc
บุญเรือน ทองทิพย์. โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) กับศักยภาพของผู้นำต่อการพัฒนาองค์การแบบ New Normal. วารสารสังคมศาสตร์และมานุุษยวิทยาเชิงพุุทธ 2563;5:434-46.
สุรเสกข์ ผลบุุญ. วัฒนธรรมองค์กรกับความผููกพันต่อองค์การ. พุุทธจักร 2558;69(5):50-61.
ยสบวร อำมฤต. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัท. MM Logistics. [สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2564. 67 หน้า.
Steers RM. Antecedents and outcomes of organizational commitment. Administrative Science Quarterly 1997;22:46-56.
Buchanan B. Building organization commitment. Administrative Science Quarterly 1974;19:533-43.
Steer RM, Porter WL. Motivation and work behavior. 5th ed. New York: Mc. Graw-Hill; 1991.
Hewitt Associates. Impact of engaged employees on business outcomes; ongoing employee engagement research [Internet]. [cited 2023 Apr 11]. Available from: http://www.aon.com/default.jsp
The Gallup Organization. Employee engagement. Gallup’s research-based approach [Internet]. [cited 2023 Apr 11]. Available from: http://gmj.gallup.com/content/126173/Bolster-Employees-Confidence.aspx
Burke. Employee engagement & retention management [Internet]. [cited 2023 Apr 11]. Available from: http://www.burke.com/Services/EERM/services.cfm?id=180
บงกช ตั้งจิระศิลป์. ความสัมพันธ์ระหว่างความผูกพันต่อองค์การ ความจงรักภักดีต่อองค์กร และผลการปฏิบัติงานของนักบัญชีในจังหวัดระยอง. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม 2564;3(2):55–70.
เดชพงศ์ โพธิสุวรรณ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความจงรักภักดีต่อองค์กรของพนัักงานระดับปฏิบัติการในองค์กรภาคเอกชน ในกรุุงเทพมหานครและปริมณฑล. [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ; 2560.
ศุภชัย เหมือนโพธิ์. กลยุทธ์การจัดทำแผนความพึงพอใจและความผูกพันบุคลากรหน่วยงานภาครัฐ. หลักสูตร Human Capital Management: HCM. กรุุงเทพมหานคร: มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาองค์กรภาครัฐ; 2563.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. Happy workplace [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 22 พ.ค. 2566]. แหล่งข้อมูล: https://happy8workplace.thaihealth.or.th/about/concept
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
