ปีสุขภาวะที่สูญเสียจากความพิการของโรคสมาธิสั้นในประเทศไทย

วิรัลพัชร กิตติธะระพันธุ์; นันทิยา จีระทรัพย์; กฤษฎิกร วังตระกูล; ชนัฐดา ภูวิชัย; พิมพ์รภัช วัฒนศึกษา

ผู้แต่ง

วิรัลพัชร กิตติธะระพันธุ์
นันทิยา จีระทรัพย์
กฤษฎิกร วังตระกูล
ชนัฐดา ภูวิชัย
พิมพ์รภัช วัฒนศึกษา

บทคัดย่อ

วิรัลพัชร กิตติธะระพันธุ์
โรงพยาบาลยุวประสาทไวทโยปถัมภ์ จังหวัดสมุทรปราการ

นันทิยา จีระทรัพย์
โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ จังหวัดอุบลราชธานี

กฤษฎิกร วังตระกูล
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นภาคใต้ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ชนัฐดา ภูวิชัย
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น

พิมพ์รภัช วัฒนศึกษา
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยในครั้งนื้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินปีสุขภาวะที่สูญเสียของโรคสมาธิสั้นในประเทศไทย โดยเป็นการศึกษาการสูญเสียปีสุขภาวะ (DALYs) ของโรคสมาธิสั้น (attention-deficit/ hyperactivity disorder: ADHD) ของประชากรไทยในปี พ.ศ. 2557 การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีการศึกษาตามการศึกษาภาระโรคระดับโลก ค.ศ. 2000 (GDB, 2000) ได้ทบทวนวรรณกรรมจากแหล่งข้อมูลต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยค่าพารามิเตอร์ที่นำมาศึกษา ได้แก่ การป่วยตาย (case fatality) ค่าความชุก (prevalence) ความเสี่ยงต่อการตาย (mortality risk ratio: MMR) การหายจากโรค (remission) ค่าถ่วงน้ำหนัก (disability weight) โดยค่าอุบัติการณ์ (incidence) และค่าระยะเวลาเฉลี่ยของภาวะบกพร่องทางสุขภาพ (duration of disability) คำนวณได้โดยใช้โปรแกรม DISMOD ผลการศึกษาพบว่าโรคสมาธิสั้นไม่พบว่ามีการป่วยตาย (case fatality) เมื่่อวัดปีที่่สูญเสียจากการเจ็บป่วยหรือพิการ (YLDs) พบว่าโรคสมาธิสั้นก่อให้เกิดความสูญเสียรวม 42,547 (571 ปี ต่อแสนประชากร) ในเพศชายสูญเสีย 36,201 (943 ปี ต่อแสนประชากร) เพศหญิง 6,346 (7 ปี ต่อแสนประชากร) ช่วงอายุ 5-14 ปี ในเพศชายมีค่ามากกว่าเพศหญิง 5.7 เท่าการสูญเสียสูงสุดเกิดขึ้นในช่วงเด็กช่วงอายุน้อยกว่า 14 ปี ดังนั้นโรคสมาธิสั้นก่อให้เกิดการสูญเสียจากการเจ็บป่วยหรือพิการ (YLDs) ในเด็กไทยโดยเฉพาะเป็นปัญหาที่สำคัญในวัยเรียนและวัยรุ่น ควรได้รับการตระหนักและแก้ไขปัญหาตั้งแต่แรกเริ่มเพื่อลดความรุนแรงและการเป็นภาระ

คำสำคัญ: ภาระโรค; การสูญเสียปีสุขภาวะ (DALYs); โรคสมาธิสั้น; ปีที่่สูญเสียจากการเจ็บป่วยหรือพิการ

เอกสารอ้างอิง

ชาญวิทย์ พรนภดล. โรคซน-สมาธิสั้น. ใน: วินัดดา ปิยะศิลป์, พนม เกตุมาน, บรรณาธิการ. ตำราจิตเวชเด็กและวัยรุ่น. พิมพ์ครั้งที่่ 1. กรุงเทพมหานคร: บียอนด์เอ็นเทอร์ไพรซ์: 2545. หน้า 209-19.

ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน, พรทิพย์ วชิรดิลก, ธันวรุจน์ บูรณสุขสกุล, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ, พัชรินทร์ อรุณเรือง. ความชุกโรคสมาธิสั้นในประเทศไทย. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย 2556;21(2):66-75.

American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders - text revision. 4th ed. Washington DC: RR Donnelley & Sons; 2000.

World Health Organization. The ICD-10 classification of mental and behavioural disorders: clinical descriptions

and diagnostic guidelines. Geneva: World Health Organization; 1992.

Global Burden of Disease Collaborative Network. Global burden of disease study 2010 (GBD 2010) results by risk factor 1990-2010. Seattle: Institute for Health Metrics and Evaluation; 2012.

Murray CJL, Lopez AD, Mathers CD, Stein C. The Global Burden of Disease 2000 project: aims, methods and data sources. Geneva: World Health Organization; 2001.

สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ. รายงานภาระโรคและการบาดเจ็บของประชากรไทย พ.ศ. 2556. นนทบุรี: เดอะกราฟิโกซิสเต็มส์; 2558.

สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ. รายงานภาระโรคและการบาดเจ็บของประชากรไทย พ.ศ. 2552. นนทบุรี: เดอะกราฟิโกซิสเต็มส์; 2555.

Salomon JA, Haagsma JA, Davis A, Noordhout CM, Polinder S, Havelaar AH, et al., Disability weights for the global burden of disease 2013 study. Lancet Global Health 2015;3(11):712–23.

สำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง. จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักรตามหลักฐานการจดทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2560. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135, ตอนพิเศษ 41 ง (ลงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561).

Amiri S, Ghoreishizadeh MA, Sadeghi-Bazargani H, Jonggoo M, Golmirzaei J, Abdi S, et al. Prevalence of adult

attention deficit hyperactivity disorder (adult ADHD): Tabriz. Iranian Journal of Psychiatry 2014;9(2):83–8.

Dalsgaard S, Ostergaard SD, Leckman JF, Mortensen PB, Pedersen MG. Mortality in children, adolescents, and

adults with attention deficit hyperactivity disorder: a nationwide cohort study. Lancet 2015;385(9983):2190-6.

Karam RG, Breda V, Picon FA, Rovaris DL, Victor MM, Salgado CA, et al. Persistence and remission of ADHD during adulthood: a 7-year clinical follow-up study. Psychological Medicine 2015;45(10):2045-56.

Hong M, Park B, Lee SM, Bahn GH, Kim MJ, Park S, et al. Economic burden and disability-adjusted life years

(DALYs) of attention deficit/hyperactivity disorder. Journal of Attention Disorders 2020;24(6):823–9.