การเข้าถึงการลงทุนนโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกาย 8 ประการ (8 Investment) ของผู้สูงอายุไทย ปี 2564

บทคัดย่อ

ณรากร วงษ์สิงห์
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล จังหวัดนครปฐม


ปิยวัฒน์ เกตุวงศา
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล จังหวัดนครปฐม


คมกฤช ตะเพียนทอง
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล จังหวัดนครปฐม


วณิสรา เจริญรมย์
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล จังหวัดนครปฐม



บทคัดย่อ
การมีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอของผู้สูงอายุถือเป็นพฤติกรรมทางสุขภาพที่จำเป็นและสำคัญ ช่วยลดการเจ็บป่วยจากโรคไม่ติดต่อ และส่งเสริมสุขภาพที่ดีกับผู้สูงอายุ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากการลงทุนนโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิ (secondary data) จากการสำรวจเฝ้าระวังติดตามพฤติกรรมด้านกิจกรรมทางกายของประชากรไทย ปี พ.ศ. 2564 ซึ่งการวิเคราะห์ครั้งนี้ใช้กลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุจำนวน 1,165 ราย และใช้แบบสำรวจกิจกรรมทางกายระดับสากล (global physical activity questionnaire) รวมถึงใช้ข้อคำถามการเข้าถึงการลงทุนนโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกาย 8 ประการ (8 investment) ผลการศึกษาการเข้าถึงการลงทุนด้านนโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เกี่ยวข้องกับผู้สูงอายุใน 6 ด้าน พบว่า เข้าถึงการส่งเสริมการสัญจรที่เอื้อต่อการใช้ชีวิตอย่างกระฉับกระเฉงทั้งการเดินหรือปั่นจักรยานร้อยละ 59.3 เข้าถึงการออกแบบเมืองให้มีความกระฉับกระเฉงร้อยละ 66.5 เข้าถึงการสื่อสารสาธารณะเพื่อการเรียนรู้และร้อยละ 54.3 เข้าถึงการบริการสุขภาพร้อยละ 82.3 เข้าถึงการส่งเสริมกีฬาและนันทนาการสำหรับทุกคนร้อยละ 28.4 และเข้าถึงการส่งเสริมกิจกรรมทางกายโดยใช้ชุมชนเป็นฐานร้อยละ 55.5 ขณะผู้สูงอายุที่เข้าถึงนโยบายมีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอเพิ่มสูงขึ้นมากกว่ากลุ่มที่ไม่สามารถเข้าถึง โดยพบว่า การเข้าถึงนโยบาย Active Travel/Transport มีกิจกรรมทางกายเพียงพอมากกว่าร้อยละ 16.1 รองลงมาคือการเข้าถึงนโยบาย Public Education, Including Mass Media มีกิจกรรมทางกายเพียงพอมากกว่าร้อยละ 13.3 การเข้าถึงนโยบาย Sports and Recreation for All มีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอมากกว่าร้อยละ 13.1 และการเข้าถึงนโยบาย Community-wide Programmes มีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอมากกว่าร้อยละ 9.1 แสดงให้เห็นว่าการเข้าถึงกับการเข้าไม่ถึงนโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกายส่งผลต่อระดับการมีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอของผู้สูงอายุ ดังนั้น หน่วยงานภาครัฐ เอกชนและภาคประชาสังคม จึงต้องร่วมดำเนินการส่งเสริมกิจกรรมทางกายกับผู้สูงอายุอย่างยั่งยืนและเป็นรูปธรรมในทุกระดับ ได้แก่ ส่งเสริมทางสัญจร การสื่อสารสาธารณะ กีฬาและนันทนาการ การใช้ชุมชนเป็นฐาน การออกแบบเมืองหรือชุมชน และการบริการสุขภาพ เพื่อให้ประชากรผู้สูงอายุสามารถเข้าถึงการลงทุนด้านนโยบายอย่างเท่าเทียม และช่วยยกระดับการมีกิจกรรมทางกายของประชากรไทยเพิ่มขึ้น

คำสำคัญ: กิจกรรมทางกาย; ผู้สูงอายุ; นโยบายส่งเสริมกิจกรรมทางกาย; การลงทุน 8 ประการ